Taldeko animalietan taldekoenak dira ardiak. Izan ere, denek egiten dute beti gauza bera. Elkarrekin jan, eta denek batera egiten dute kaka. Elkarrekin egoten dira, iragaten diren trenei begira. Egunero egiten dute gauza bera, denek batera. Edo agian ez denek, ezta, Kirri?

Peiok biziki egun txarra iragan du. Ez da umore onean, eta gainera, aitak erasiatu du. Orduan Peiok Gauza ikaragarria sentitu du bere baitan igaten. Gauza horrek makur handiak egin ditzake... aski goiz ez baldin bada geldiarazten.

Askotan beldurra nola eraikitzen den ikusaraziko dio liburuak haur irakurleari. Etxean munstroak han eta hemen dabiltzala sinetsita bagaude ere, aldiro-aldiro etxeko objektu edo altzariren bat izango da beldurra sortu diguna.

Gerra zibiletik eta bere ondoriotik urruntzeko, Begoña eta Toñi etxetik alde egitera behartu zituzten 6 urterekin. Ume koskorrak izanda, gehienak bakar-bakarrik joan ziren Frantzia, Belgika edota Britainia Handira. 

Etxe izugarri baten bila ari zara? Kanpoaldean trumoiak eta tximistak etengabe erortzen diren bitartean sutondoan lasai eseri eta beldurrezko istorioak irakurtzeko leku aproposaren bila? Eta, gero, begiak bildu gabe gaua pasatzeko ohe gozo bat ere nahi duzu? 

Hemen, oso-oso haserre dagoen eta oso gaiztoa den munstro bat dago. Edo hori esaten du behintzat! Eta zu... zu ere munstroa al zara? Erakutsi egin beharko duzu orduan! Baina baliteke gero zu proban jarri izanagatik damutzea...

Bazen behin basoan bizi zen euli bat. Firirika eta firrindaka asperturik, etxe bat egitea otu zitzaion. «Ohean egingo dut lo, hantxe egongo naiz bero, goxokiak prestatuko ditut eta bisitak hartuko ditut gero…» Masusta tarta egin zuen, eta, usaina adituta, animaliak agertuz joan ziren.

Eki, Libe eta haien lagunen bigarren abentura dugu hau Exeburun. Oraingo honetan Etsai eta Sugaarri aurre egin beharko diete. Zer gertatuko da? Euskal mitologiaz, abenturaz eta misterioz beteriko liburua. 

1984ko abenduan, milaka beluga balea harrapaturik gelditu ziren noraezean zebiltzan elur-zutabe erraldoi batzuen artean, Txukotka itsasoan, Siberiaren ipar-ekialdean. Txuktxi etniako indigena talde batek atzeman zituen, eta agintariak abisatu. (...) Nola salbatuko ote zituzten?

Bil beti dabil lurrera begira oinez dihoanean. Bere lagun zein bizilagunek zertan dabilen galdetzen diotenean, berak beti erantzun bera ematen die: bilatzen. Egun batez, baina, burua altxaraziko dion zerbait gertatuko da.