LGTBI Komunitatearen Nazioarteko Eguna. Erlantz Iglesias. Harro plataformako kidea

«Kapitalismoak LGTB identitatea erabili nahi du, eta utzi egin diote»

LGTBI kolektiboaren aldarrikapenen «despolitizazioarekin» kezkatuta dago Iglesias. Orain arte komunitate barruan egon diren desorekak ere aitortu ditu: «Lesbianak eta transak baztertuta sentitu dira historikoki».
ARITZ LOIOLA / FOKU Tamaina handiagoan ikusi

Ibai Maruri Bilbao -

2019ko ekainak 29

50 urte igaro diren honetan, Stonewalleko istiluen garrantzia azpimarratu du Erlantz Iglesiasek (Leioa, Bizkaia, 1993): «LGTB komunitateak bere zapaltzaileen kontra egin ahal duela erakusten duen gertakaria da». Ozen ligako, Bizkaiko E28 koordinakundeko eta Harro plataformako kidea da. Mugimenduaren erroari «sendo» eusteko beharraz ohartarazi du, «kapitalismoak egin nahi duen instrumentalizazioa» eragozteko.

Aurtengo Ekainaren 28ak izan du ospakizunerako motiborik: bezperan iragarri zuen Eusko Legebiltzarrak transexualitatea despatologizatuko duela.

Oso berri ona da. Baina gero ikusi beharko da horrek praktikan zer ekarriko duen. Azkenean, legeak egiten dituztenek tranpak ere egiten dituzte. Berez, albiste ona da, eskubideak lortzen ari garelako, baina ikusi beharko da legeak praktikan zer ekarriko duen, eta gizartean zer eragin izango duen.

Sexu Askapenerako Nazioarteko Egunaren harira jaialdi berezi bat egon da Bilbon, azken urteetan legez: Bilbao Bizkaia Harro. Boikotera deitu zenuten, eta zer esana piztu du.

Ortzadar LGTB taldeak udalarekin eta beste instituzio eta enpresa pribatuekin batera antolatzen du, Madrilen eta Bartzelonan jarraitzen ari diren eredu kapitalista hori Bilbora ekartzeko. Salatu dugu kolektiboaren aldarrikapenak oker erabiltzen direla, beste helburu batzuk lortzeko. Iaztik, Ortzadar ez dago E28 koordinakundean. Gure borroka oso erradikala izan da hastapenetik. Zapalkuntzen sustraietara jo izan dugu beti, baina asimilazio prozesu bat egon da. LGTB kolektiboko parte batek heteroarauaren eta zisarauaren barruan bizi nahi izan du, erosotasun guztiekin. Kapitalismoak erabili egin nahi izan du LGTB identitatea, eta batzuek utzi egin diote. Horrek despolitizazioa dakar: aldarrikapena urtu egiten da, eta bakarrik geratzen dira «love is love» eta «homofobiarik ez» mezuak. Hau da, aldarrikapen orokorrak egiten ditugu, baina ez dugu aztertzen zein diren zapalkuntzaren sustraiak. Azkenean gizon zuri homosexualak izan dira aldarrikapen horren instrumentalizazioan gehien parte hartu dutenak, eta horren onurak dituztenak. Lesbianak, bisexualak eta transexualak bazterrean geratzen dira. Azken batean, kapitalismoak asimilatu egiten ditu bere intereserako erabil ditzakeen gorpuzkerak eta identitateak, eta LGTB identitatea hartzen du nolabaiteko aniztasuna agertzeko.

Harro sortu duzue aurten, Euskal Herrialdeetako Transmaribibollo Plataforma. Aurkezpenean esan zenuten helburuetako bat dela kolektiboaren erabilera horri elkarrekin aurre egitea. Zer beste erronka dituzue?

Alde batetik, memoria historikoa berreskuratzea; batez ere, Euskal Herrikoa. Askotan gertatzen da Stonewall eta antzekoak ditugula buruan, baina ez dugu hemengo memoria ezagutzen edo oroitzen. Bestetik, gure kolektiboko mugimenduen arteko sarea egin nahi dugu, baita beste mugimendu batzuekin ere. Autodefentsa ere landu nahi dugu, batez ere erasoen aurkako ekintza zuzenak eta protokoloak sortzeko. Azken batean, argi utzi nahi dugu Harro plataforma bat dela, ez dela kolektibo bat. Sare moduko bat da, indar gehiagorekin lan egiteko eta gure arteko zainketa lana egiteko. Baina ez dugu inor fagozitatu nahi.

Azken urteetan, lege aldetik emandako pausoengatik edo, sexu askatasunari lotutako eskubideak bermatuta dauden ustea sendotzen ari da gizartean.

LGTBfobia ez dela existitzen esatea ilusio hutsa da. Egunero pairatzen ditugun biolentziak hor daude. Eremu pribatuan LGTB izan zaitezke, eta ondo. Baina publikoan oraindik ere eraso egiten digute egunero. Eskubideak lortzen ari gara, eta errealitate bat dira. Gainera, pribilegioak ditugu bizi garen lekuan bizi garelako. Bestetik, legedia kontuan izan behar dugu: pausoak eman dira. Baina errealitatea ere hor dago: opresio ardatzek ezberdin eragiten digute, gure aberastasunaren, generoaren edo arrazaren arabera. Eta aitortuta dauden eskubide eta legedi horiek ez gaituzte guztiok berdin babesten. LGTB identitateak intersekzionalak dira: badaude LGTB beltzak, pobreak... Eskubide horiek lortu ahal izateko, intersekzioanalitate hori landu behar dugu.

LGTBI kolektiboa aipatzean, oraindik ere askok gizonezko homosexualekin lortzen du.

Hasteko, kontuz ibili behar dugu genero banaketa binarioak egitearekin. Genero identitateak ez dio jarraitzen binarismo hori. Baina, aldi berean, bai, aitortu behar dugu LGTB askapenaren mugimendua gizonezkoen inguruan mugitu dela historikoki. Azken batean, gizonezkoek pribilegio gehiago dituzte, eta asimilazioa ere haiengan gehiago gertatu da. Koordinakundean gauden gehienak marikak gara, baina ez gara kolektibo bakarra. Autokritika egin behar dugu. Mugimendu lesbikoa Euskal Herrian historikoki LGTB mugimendutik baztertuta sentitu da, eta feminismora jo dute. Horrek ez du esan nahi mugimendu lesbikoak ez duenik arazorik feminismoan bere identitatea lantzeko. Mugimendu feminista, askotan, heteroarauaren eta zisarauaren bueltan mugitu da. Trans pertsona asko baztertuta sentitu dira. Hori guztia aitortu behar dugu. Eta ez da bakarrik gizonezkoak garela: guztiok gara zuriak. Askotan esaten dugu aniztasuna dagoela, intersekzionalitatea, baina hori lortzeko asko aldatu behar dugu. Andreak eta transak behar ditugu gure mugimenduan, eta baita arraza identitate ezberdinak dituztenak ere.

Egoera hasia da aldatzen?

Nik baietz esango nuke. Koordinakundean eta beste plataformetan orain egiten ari garen antolaketa berrian zainketak oso presente daude. Badaude borrokatik aparte egon eta berriro itzultzen hasi diren mugimendu batzuk. Eta, era berean, beste mugimendu batzuk sortzen ari dira beste identitate batzuetan.

Goizeko buletina

BERRIAren papereko edizioaren gai nagusiak biltzen ditu egunero (astelehenetan salbu). Goizean goiz iristen da zure posta elektronikora.

Albiste gehiago

Osasun langileak PCR probak egiten Donostiako Okendo kultur etxean, ostiralean. ©Gorka Rubio/FOKU

499 positibo atzeman dituzte Hego Euskal Herrian

Berria

Bizkaian behera egin dute kasuek: 211 positibo izan dira. Neurriak indartzearen alde agertu dira hiriburuetako alkateak.

Neurri bereziak dituen taberna bat, Donostian. ©Gorka Rubio / Foku

Bizkaiko eta Gipuzkoako ostalariek salaketa jarriko dute gaueko aisialdia mugatzearen aurka

Andoni Rekondo Izagirre

Uste dute «neurrigabea» dela 01:30ean ixteko agindua, eta laguntza ekonomikoak galdegin dituzte.

Bizkaiko zahar etxe bateko egoiliarrak paseoan. ©Marisol Ramirez/FOKU

Bilboko zahar etxe bateko zortzi egoiliarrek positibo eman dute

Olatz Esteban Ezkati-Irati Urdalleta Lete

Gasteizko zahar etxe bat eta Mutrikuko eguneko zentroa itxi egin dituzte.

 ©Raul Bogajo / Foku

Lanbidek Zaramagako eta Laudioko bulegoak itxi ditu, bi langilek positibo eman dutela eta

Andoni Rekondo Izagirre

Bulegoetako gainerako beharginak ere etxera bidali dituzte berrogeialdia pasatzera. Bitartean, tramiteak webgunearen bitartez egin ahal izango dira.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna