Flamenko garaikidearen proposamen pertsonalenetako bat da. Ikuskizunak bidaia emozional bat planteatzen du, non desira, memoria eta maitatzeko beharra gai koreografiko bihurtzen diren, sentimenduak berreskura daitezkeen espazio bat. Baluarteko eszenatoki nagusian hamabi artista egonen direla, Manuel Liñanek hainbat atmosferatatik igarotzen den dramaturgia bat eraikitzen du – irrikatik probokaziora –, gorputza adierazpide eta gatazka leku gisa esploratuz. Obra ideia nagusi batean oinarritzen da: gizakiak harremanak izateko, hurbiltzeko eta sentitzeko duen beharra. Kritika espezializatuak proposamen honen izaera emozionala azpimarratu du, Liñanek dantza hizkuntza intimo eta unibertsal bihurtzeko duen gaitasuna nabarmenduz. Tradizioarekin hautsi gabe paradigma eszeniko berriak sortzeko duen trebetasuna ere nabarmendu da, abangoardia flandestarraren barruan posizio paregabean kokatuz. Era berean, espazio eszenikoa menderatzen duela nabarmendu da, baita abestu, gitarra eta dantza osotasun organiko gisa hitz egiten duten diskurtsoa eraikitzeko duen gaitasuna ere, intentsitate handiko esperientzia estetikoa sortuz. Dantzako Sari Nazionala eta egungo flamenkoaren funtsezko figura, Manuel Liñanek Muerta de Amor lanarekin bere belaunaldiko sortzaile garrantzitsuenetako bat dela berresten du. Ikusi ez ezik, bizi ere egiten den ikuskizuna: giza emozioaren sakonera arteko bidaia.Fitxa artistikoa:Zuzendaritza eta koreografia: Manuel LiñánZuzendaritzako lankidetza: Ernesto ArtilloKoreografo gonbidatua: José MaldonadoArtista gonbidatua: Mara ReyDantza:Manuel LiñanJosé Maldonado/Alberto SellésJuan Tomás de la MoliaMiguel Angel HerediaJosé Ángel CapelDavid AceroAngel ReyesAbestia: Juan de la MaríaGitarra: Francisco VinuesaInstrumentuak: Víctor GuadianaPerkusioa: Javier TeruelMusika originala: Francisco VinuesaSoinu-espazioa eta folklorea: Víctor GuadianaMusika aholkularitza: Javier Teruel