Albistea entzun

Brasilgo Munduko Kopa

Taxilariak baino gehiago

Munduko kopetako gonbidatu exotiko hutsa izateari utzi dio Costa Ricak. Ia jokalari guztiek kanpoan jokatzen dute, eta Jose Luis Pinto hautatzaileak defentsa lana perfekzionatu du.
Costa Ricako selekzioko jokalariak, luzamenduak egiten.
Costa Ricako selekzioko jokalariak, luzamenduak egiten. P. A. / EFE

Imanol Magro Eizmendi -

2014ko ekainak 20

Taxi bana, hori izan zen 1990eko Munduko Kopan Costa Ricako selekzioko jokalari bakoitzak final-zortzirenetarako sailkatzeagatik jaso zuen saria. Talde hartako kideak ezagun egin ziren kolpetik, eta, irudi kontu bategatik, bizi guztirako bizibidea ziurtatu nahi izan zien Costa Ricako Gobernuak. Ez ziren profesionalak, eta futbola kaleko okin, kandela egile, estraperlo eta antzeko legez kanpoko ofizio traketsekin uztartzen zituzten. Selekzio gutxik pilatuko zituzten talde hark adina pasadizo, eta egun idoloak dira euren herrialdean.

Modu ezin prekarioagoan joan zen Italiara selekzio hura. Handik 24 urtera, berriz, Costa Ricako jokalari gehienek Europan jokatzen dute, eta futbolak berak bilakaera handia izan du. Italian, Bora Milutinovic zen hautatzailea, eta jokalari askok hegaluzeak eraman zituzten poltsetan gosearen beldur. Prestaketa garaian, ez zuen estadio nazionala erabiltzerik izan, jokalari bakar batek ere ez zuen ingelesa hitz egiten, egunean 10 dolar jasotzen zituzten bakarrik, eta Italiako ligako 3. Mailako talde batek utzi zizkien zapatak. Costa Ricako jokalarienak zaharrak eta higatuak zeuden, italiarrek utzi zizkietenak, baina, txikiegiak ziren, eta Milutinovicek uretan egosi zituen, laxa eta zabal zitezen.

Mila istorio, eta emaitza historikoa. Mexiko zigortua izan zelako sailkatu zen Costa Rica, Brasilen aurka gerra emanez galdu (1-0) eta Eskozia (1-0) eta Suediaren (2-1) aurka irabazi aurretik. Txekoslovakiak eten zuen bidea, final-zortzirenetan (1-4). Duela gutxi, Munduko Kopa hartako gorabeherekin dokumental-filma egin dute Costa Rican, eta zinema aretoak goraino bete dira. Lehen Munduko Kopa zen. Gero beste hiru etorri ziren. 2002an, Txinari irabazi (2-0), Turkiarekin berdindu (1-1) eta Brasilen (2-5) aurka galdu zuen. Gol aldeak utzi zuen final-zortzirenetatik kanpo. 2006an, lehen faseko hiru partidak galdu zituen.

Costa Rica bi ezaugarrik egiten dute ezagun: batetik, ez duela armadarik, eta, bestetik, mundu osoko zoriontasun-maila inkestetan beti oso goian agertzen dela. Bada, 2014an, selekzioak tasa hori igotzen lagunduko du. Iragan astean, ezustekoa eman zuen Uruguairen aurka, 1990ean egin bezala. Selekzio horrek, baina, hark baino zumitz sendoagoak ditu, taxi haietatik bi oraindik ere badabiltzan arren. Uruguaiko jokalariek beldur zioten, eta 1-3koa sartu zieten. Zumitza hobea, eta eskarmentua, bederatzi bakarrik jokatzen baitute euren ligan. Hiruk Norvegian jokatzen dute, beste hiruk AEBetan, atezainak Espainiako Ligan, Bryan Ruizek PSV Eindhovenen, Jorge Campbellek Olympiakosen Arsenalek utzita...

Ez dira nolanahiko jokalariak, gainera, Navas Espainiako ligako atezain onenetarikoa izan da eta Ruizek 2010ean 24 gol sartu zituen Herbehereetako ligan. Uruguairen aurka, baina, Campbell nabarmendu zen. Azpiko mailetako munduko kopetan zeresan handia eman izan duen aurrelaria. Eta hori, selekzioko jokalari garrantzitsu asko min hartuta daudela kontuan hartuta: Heiner Mora, Rodney Wallac, Alvaro Soborio eta Bryan Oviedo. Oviedo da taldeko izarra, eta Evertonen ari da; Soborio, berriz, selekzioko inoizko golegile onena da.

Costa Ricak ahal fisiko harrigarria du, eta Uruguairen aurka ikusi zen. Teknikoki oso trebeak ez izanagatik, geldikako jokaldietan arriskutsuak dira. Bolañosek ondo ateratzen ditu, eta kideak oso ondo doaz buruz. Hor sumatzen da hautatzailearen eskua: Jorge Luis Pinto. Kolonbiarra da jaiotzez; bigarrenez ari da Costa Rican. Kritika ugari izan ditu, eta motibatzeko hitzen oso zalea da. Selekzio honekin asmatu du. Garai bateko alaitasuna desagertu da; defentsa lana lehenesten du. Bost atzelariko lerroa darabil —bi hegalekoak asko igotzen dira—, eta lau erdilariak gertu. Atzean, Navas. Emaitza? Zazpi gol bakarrik sartu zizkieten sailkatze fasean; Erdialdeko Amerikako bigarren sailkatu gisa sartu zen kopan.

Sareko BERRIAzalea:

Irakurri berri duzun edukia eta antzekoak zure interesekoak badira, eskari bat egin nahi dizugu: Berria diruz babestea.

Zuk eta zure gisako sareko milaka irakurlek egindako ekarpenarekin, eduki gehiago eta hobeak sortuko ditugu. Eta, zuekin osatutako komunitateari esker, publizitateak eta erakundeen laguntzek bermatzen ez diguten bideragarritasuna lortuko dugu.

Euskarazko kazetaritza libre, ireki eta konprometitua eskaini nahi dizugu egunero; bizi zaren munduaren eta garaiaren berri ematen segitu.

Albiste gehiago

Nerea Arruti, garaipena ospatzen. ©Idoia Zabaleta / FOKU

Nerea Arrutik eta Andoni Iruretagoienak irabazi dute Euskal Pentatloia

Edu Lartzanguren

Iruretagoiena bigarren urtez nagusitu da. Iazko irabazle Karmele Gisasola bigarren geratu da.

 ©UNAI ZABALETA

«Eibarrekin Lehen Mailara igotzea baino ez daukat buruan»

Iñaki Berastegi

Etxean bikain abiatu du sasoia Eibarrek, baina etxetik kanpo, nahi eta ezin. Arbillaren ustez, partida guztiak irabazteko «gosea» izan behar du taldeak igoeragatik borrokatzeko.
Realeko Franssi eta Betiseko Leles, lehian, atzo Zubietan jokatutako norgehiagokan. ©ANDONI CANELLADA / FOKU

Merezi izatea ez da nahikoa izan

Ainara Arratibel Gascon

Realak puntu batekin konformatu behar izan du Betisen aurka. Nagusi izan da, baina gola sartu diote bi jokaldi soltetan, lehen zatiaren bukaeran eta bigarrenaren hasieran
Annemiek van Vleuten, podiumean, ortzadar maillota soinean, eta urrezko domina kolkoan. ©DEAN LEWINS / EFE

Lesioak ere ez du urrundu ortzadarretik

Beñat Mujika Telleria

Annemiek van Vleuten da munduko txapeldun berria. Giroaren, Tourraren eta Vueltaren ondoren, pokerra lortu du Herbehereetakoak

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Iruzkinak kargatzen...