EKOGRAFIAK

Ahotsen hizkuntza

Mikel Alvarez -

2019ko irailak 12
Ahotsak saioaren estreinaldiaz aritu nintzen duela astebete, eta, zutabe amaieran aipatu nizuen bezala, belarria jo zidan hizkuntza ereduaz arituko naiz gaur. Kezka sortu zidan, baina bigarren atalean zer gertatzen zen jakin nahi nuen gaian sartu aurretik. Kantaldi bakoitzaren ondoren, abesbatzetako kideek taldearen saioa eta epailearen hitzak baloratzen dituzte. Horien artean, atentzioa eman zidan hainbat gaztelaniaz aritu izanak. Kasuren batean, baita «platoko» zatietan ere. Bigarren saioan, txikiagoa izan da gaztelaniaren presentzia, baina zantzua dut abesbatzen hizkuntza errealitatea izan dela aldaketa hori eragin duena, eta ez saioko zuzendaritza edo ETBren erabaki bat. Estreinaldiko atalaren ondotik, Julian Iantzik Ahotsak ikustera animatu nahi izan zituen ikusleak Twitterren. Txio hartan, amu moduan bota zuen euskalduna izan gabe ere gaztelaniaz erraz ikusteko moduko saioa zela. Uste dut saioan hainbat parte hartzailek gaztelaniaz egitea nahita hartutako erabakia dela. Eztabaidagarria izan daiteke ahots gutxi batzuk gaztelaniaz aritzeak euskaldun ez direnak gure hizkuntzara erakartzeko balio dezakeen, baina hori hala balitz, eta estrategia pentsatu baten parte, ETB2n gauza berbera gertatu beharko litzateke. Sekula entzun ahal duzue El Conquis-en inor kamerari euskaraz hitz egiten? Eta, helburua hori bada, zergatik hitz egin zuen Getariako taldeko zuzendariak gaztelaniaz, eta ez frantsesez? Logika horri jarraituz, Iparraldeko frantses hiztunak erakartzeko ere balio beharko luke, ezta?

Eztabaidagarria izan daiteke bai, baina gaur egun euskarak eta gaztelaniak, eta ETB1 eta ETB2k, bizi duten desoreka ezagututa, inor erakartzeko baino gehiago, euskarari eta ETB1 kateari azken kolpea ematen lagundu diezaioke erabakiak.

Zutabea amaitu aurretik, aurreko astean aipatu nizuen saioaren tonuaz ere esan nahiko nuke zerbait. Ibai Etxebarriaren tonua askoz goxoago eta eraikitzaileago egin zitzaidan oraingo honetan, eta uste dut horrek saioari on asko egin ziola. Horrez gain, bi aurkezleak solteago sumatu nituen, eta bien arteko harremana askoz naturalagoa izan zen. Poztu ninduen beste zerbait abesbatza nafar bat eta abesbatza lapurtar bat lehiaketan ikustea izan zen. Hiru herrialde besterik ez zaizkigu falta dagoeneko.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna

Izan zaitez BERRIAlaguna

Irakurtzen ari zaren edukia libre ematen jarraitu nahi dugu. Euskaraz informatzea da gure eginkizuna, zure eskubidea. Sareko irakurlea bazara, konprometitu zaitez irakurtzen ari zarenarekin. Geroa zugan.

Izan zaitez BERRIAlaguna