EKOGRAFIAK

Umezurtzak

Mikel Alvarez -

2019ko irailak 10
Askotan esan izan dut nire nerabetasunaren eraikuntzako bi zutabe nagusiak Dragoi bola eta Geroh izan zirela. Ormaiztegiko (Gipuzkoa) grunge-stoner taldearen berri ez duzue izango gehienek (gaur bertan bete zulo hori, mesedez), baina Son Gokuk eta konpainiak ziur zuen bihotzetan ere nirean dutenaren antzeko aterpetxoa izaten jarraitzen dutela. Haien aurretik, Flannery eta bere astakiloek, Poli eta Loinazek edo Super Bat-ek gidatu gintuzten. Eta garrantzitsuagoa dena: gure hizkuntza, euskara, etxetik eta eskolatik kanpo ere bizirik zegoela erakutsi ziguten.

Ez dakit berriz Dragoi bola ikusten saiatu zareten sekula, baina bitxia da nola bertako hizkuntza arrotz egin zaidan. Bitxia da, «hi, txo!» edo «birrinduko haut!» haiek erabat natural egiten zitzaizkidalako haurtzaroan. Horixe izan zen Xabier Amurizak eta konpainiak Dragoi bola itzultzean lortu zuten gauzarik handiena: euskara jasoago bat lurrera jaitsi zuten, haurrek natural moduan barneratu zuten arte. Eta orduan? Zergatik egiten zait arrotz gaur egun? Are gehiago, aldi berean, igande arratsaldetako edozein telebista kate jeneralistetan emititu dezaketen blockbuster kaskar batean 11 urteko haur bat «¡Caracoles!» esaten entzun eta belarrietatik odoletan hasten ez naizenean? Ba, Son Gokuren ondoren umezurtz utzi gintuztelako. Dragoi Bola-ren ostean, ez genuen intereseko ekoizpenik topatu euskaraz. Zinemaz maitemintzen hasi ginen, eta ikusi nahi genituen filmak edo telesailak gaztelaniaz edo jatorrizko hizkuntzan zeuden soilik. Euskara berriz ere ikasketa eta lagun edo familiarteko hizkuntza soila izatera itzuli zen.

Irailaren 2an, 3 Ene Kantak saioa estreinatu zuen ETBk bere hirugarren katean. Gaur egun ohikoa beharko lukeen bideari jarraituz, sarean zein kalean arrakasta izugarria lortu ondoren, telebistara egin dute jauzi Astonauta, Satorjator eta Ene Kantak-eko unibertso osoak. Jokaldi hori ez da oso ausarta, egia esan, baina bai oso pozgarria. Kantuaren eta dantzaren bidetik jolasa, ariketa fisikoa, harreman osasuntsuak eta sormena lantzen dituzte bertan. Irribarre batez, maitasun handiz egina dela nabari den saio batekin. Eta garrantzitsuena: euskaraz. Ea saio bikain horretaz gozatuko duen belaunaldia umezurtz uzten ez dugun heldutasunera iristen denean.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna

Izan zaitez BERRIAlaguna

Irakurtzen ari zaren edukia libre ematen jarraitu nahi dugu. Euskaraz informatzea da gure eginkizuna, zure eskubidea. Sareko irakurlea bazara, konprometitu zaitez irakurtzen ari zarenarekin. Geroa zugan.

Izan zaitez BERRIAlaguna
S: