Albistea entzun

EKOGRAFIAK

Aurkezlearen fardela

Lander Arretxea -

2021eko irailak 24

Sei laguneko etxe batean bizi naiz. Sei lagun, eta maiz xamar, lagunen lagunak ere bai, noski. Lehengusua dela, lankidea, maitalea, ikastolako laguna, pala txapelketako bikotea... Ez da arraroegia etxe bueltan hamar laguneko kuadrilla elkartzea. Eta noski, hainbeste ahori jaten ematea bezain zaila da hainbeste iritzi tartekatuta hitz egitea huntaz edo hartaz. Arrazoiaren jabe egin nahi duenak argudioak inoiz baino finago zorroztu behar ditu.

Halaxe izan zen atzo ere. Nor bere lanaz kexaka hasi ginen lehenengo —irakasleak, kazetariak, erizainak— baina berehala igaro ginen lan zailetan zailenak zerrendatzeko zereginera: Zooko psikologoa, Karlos Iturgaizen komunikazio arduraduna, euskaltzain urgazlea, COVID aztarnaria... Eta halako batean otu zitzaidan, zutabe honetara ekartzeko modukoa den beste bat: telebistako aurkezlearena. Ondo zorroztu behar izan nuen nire hitzen defentsa:

Aldatzen dira formatuak, aldatzen dira gaiak, kanalak eta dena delakoak. Baina bada gauza bat aldatzen ez dena: ikusleak maiteko duen eta atsegina egingo zaion aurkezle bat behar da beti. Aurpegi eta ahots sendo bezain goxo bat. Sinesgarria bezain atsegina. Asmatu behar du tonuarekin —batuan behar du izan, baina naturaltasuna galdu gabe, ahozko erregistroaren pareko—, asmatu behar du gonbidatuekin neurrian zorrotz neurrian enpatiaz jarduten, asmatu behar du irribarre egiten baita katua hil zaion egunean ere. Eta memoria ona behar du, baina inprobisatzen jakin egoerak hala eskatzen badu. Hori guztia, kamera bat (edo batzuk), eta auskalo zenbat zuzendari, erredaktore eta dena-delako-orde parean dituela egin behar du gainera. Hori gutxi balitz bezala, saioaren hutsune eta herren guztien aurpegia beti izango da aurkezlearena, baita edukiaren gainean zeresanik izan ez duenetan ere.

Fardel galanta dela, hitz gutxitan esan nahi bada. Konbentzitu nituen, nolabait. Bai behintzat zerrendan diplomadun postu bat emateko adina. ETBn bertan aurkezle lanetan hasi —lehen aldiz, edo ia lehen aldiz— diren mordoxka bat badirela gogoratu nuen gero: Leire Palacios, Ainhoa Etxebarria, Ane Zuazubiskar. Eta gehiago ere bai, ziur asko. Zeinen zaila eta esker txarrekoa den zuen lana. Eta ai, zenbat behar zaituztegun.

Sareko BERRIAzalea:

Irakurri berri duzun edukia eta antzekoak zure interesekoak badira, eskari bat egin nahi dizugu: Berria diruz babestea.

Zuk eta zure gisako sareko milaka irakurlek egindako ekarpenarekin, eduki gehiago eta hobeak sortuko ditugu. Eta, zuekin osatutako komunitateari esker, publizitateak eta erakundeen laguntzek bermatzen ez diguten bideragarritasuna lortuko dugu.

Euskarazko kazetaritza libre, ireki eta konprometitua eskaini nahi dizugu egunero; bizi zaren munduaren eta garaiaren berri ematen segitu.

Albiste gehiago

Haurren konpainia bat, gaur Donostiako Bulebarrean. ©Andoni Canellada / Foku

Hirian sakabanaturik egin dute Donostiako haur danborrada

Alex Uriarte

Bost barrutitan aritu dira haurrak, udalak Alderdi Ederreko ekitaldia eta helduen danborrada bertan behera utzi ostean.

 ©BERRIA / HISTOLABET

Gizakiak, txerri organoak amets

Jakes Goikoetxea

David Bennettek astebete baino gehiago darama bizirik txerri baten bihotzarekin. Transplante hori mugarria izan da, baina ikerketa asko falta da prozedura orokortzeko.

 ©ARITZ LOIOLA / FOKU

«Consonni kreatura mutante bat da»

Amaia Igartua Aristondo

Consonnik 25 urte bete berri ditu. 2012tik argitaletxea ere bada, eta Murrek dio horrek «autonomia» eman diela. Andrazko idazle euskaldunak eta zientzia fikzio feminista itzuli dituzte, besteak beste.

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Izan BERRIAlaguna

Zure babes ekonomikoa ezinbestekoa zaigu euskarazko kazetaritza independente eta kalitatezkoa egiten segitzeko.