ATZEKOZ AURRERA. Anna Surinyach. Argazki kazetaria

«Irudi batek zerbait esnaraz dezake»

Mediterraneoan, Sirian, Kolonbian, Yemenen eta beste hainbat lekutan dituzten giza krisiak eta gatazkak kontatzen ditu Anna Surinyach fotokazetariak. Editore grafikoa da '5W' aldizkarian.
JAIZKI FONTANEDA / FOKU Tamaina handiagoan ikusi

Eider Etxeberria -

2018ko abuztuak 29

Anna Surinyach (Bartzelona, 1985) argazki kazetaria giza krisiak dituzten hainbat herrialdetan egon da; besteak beste, Sirian, Kolonbian, Yemenen, ebola izurritea pairatzen duten Afrikako herrialdeetan eta Mediterraneo itsasoan egon da. Mugarik Gabeko Medikuak gobernuz kanpoko erakundearekin kolaboratu du, baina egun freelance gisa dihardu. 5W aldizkaria sortu zuen beste zortzi kazetarirekin batera, eta editore grafiko ari da bertan. Gasteizko Gaurko Kazetaritzari Buruzko VI. jardunaldietan, Ellas también erakusketa du ikusgai, irailaren 2a arte.

Zer helburu dituzu argazkiak ateratzean?

Ez dakit zuzena edo okerra den pentsatzea argazki batek mundua aldatzen duela, baina horregatik soilik lan egiteak edozein frustratuko luke. Hala ere, sinesten dut egoerak kontatzen dituen irudiaren boterean, salaketa egiteko ere balio baitute askotan. Gure lanean ezagutzen ditugun errealitateak modurik zintzoenean islatzean datza, bakoitzaren ikuspegia emanez eta besteengandik ezberdinduz.

Zer fotokazetaritza eredutan sinesten duzu?

Egun, kazetaritzan erabiltzen diren argazkiekin inpaktu bisuala lortzea izaten da helburu. Nire iritziz, argazkilaritzak hori baino zerbait gehiago izan behar du: galderak piztu eta azalpenak bilatzera eraman behar zaitu. Irudi batek ezin du testuinguru oso bat eman, baina baliteke zerbait esnaraztea. Nik eredu horretan sinesten dut, nahiz eta zailagoa izan horrelako argazkiak lortzea. Estereotipoak hausten dituzten argazkiak bilatu behar dira, inor kopiatu gabe.

Nolakoak dira lan baldintzak gaur egun argazki kazetaritzan?

Espainian argazki kazetari oso onak daude, hedabide handientzat lanean ari direnak. Baina denek kanpora joan behar dute, hemen ez dagoelako inbertsiorik. Inork ez die babesik ematen, ezta lana ordaintzen ere. Argazki kazetaria oso lan egoera prekarioan dago: askok beste lan batzuk egiten dituzte, eta ahal dutenean argazkiak ateratzen dituzte. Bakoitzak bere era bilatzen du lan honetan jarduteko. Horrek guztiak kalitate informatiboa gutxitzea eragin du.

Munduan gertatzen diren gatazkak ez dira ulertzen askotan.

Mikel Aiestaran adibide gisa jarriko dut, bera izan baita Udaberri Arabiarra eta Siriako Gerra hasi zirenetik han denbora luzez egon den kazetari bat. Berak dio ez duela ezer ulertzen. Hain dira konplexuak gatazka horiek, ezin baitira guztiz ulertu. Gu saiatzen gara gatazkak modu pedagogikoan kontatzen. Zaila da arrazoiak aurkitzea, baina guk konta dezakegu nola eragiten dieten herritarrei. Nire ustez, kontatzeko moduak berriz asmatu behar ditugu, guztiok elkarrekin bizi garelako, eta haiekin enpatia eta elkartasuna izan behar ditugulako.

Nola asma daiteke hori berriz?

Uste dut espezializatu egin behar dugula. Benetan ulertzen ditugun gauzak kontatu behar ditugu. Ni hasieratik ibili naiz dokumentatzen Mediterraneoko erreskateen inguruan, eta han asko ibilia naiz. Hortaz, konta nezake zer gertatzen den han. Baina Nikaraguako gatazka azaldu beharko banu, denbora asko beharko nuke jada egina dagoena ez erreproduzitzeko. Arazoa, ordea, dirua da.

Sufritu egingo da egoera horiek ikustean.

Tira, nik herrialde horietara bidaiatzen dut horixe aukeratu dudalako, eta laguntzeko modu bat delako. Ez nuke jakingo beste ezer egiten. Gertutik ikusten ditut egoera horiek, baina denok dakigu jendea ito egiten dela Mediterraneoan edo haurrak gosez hiltzen direla. Denok eman behar dugu zerbait halakoak ez gertatzeko.

Zergatik egin duzu Ellas también erakusketa?

Herrialde batera joateko denbora gutxi izaten dugu, eta, ondorioz, emakumeen istorioak bigarren planoan uzten ditugu. Gizonak ziurrenik gehiago hiltzen dira frontean, baina emakumeek eusten diote familiari, haiek dira herrietako ardatz nagusia. Bestalde, Me Too mugimenduarekin jolastu nahi izan dut. Egia da mendebaldeko goi-erdi mailako emakumeak direla mugimenduaren parte, eta emakume gehienak ez direla identifikatzen mugimendu horrekin. Hala ere, beharrezkoa zen mugimendu hori, eta salaketak guztiz zilegi dira.

Lantzen ari zaren proiektuetako bat etxean erditzen diren emakumeei buruzkoa da. Zer erakutsi nahi duzu proiektu horrekin?

Proiektuak agerian jartzen ditu Kolonbiako, Kataluniako eta Hego Sudango gizarteen arteko ezberdintasunak. Afrikan, emakume asko ikusi ditut erditzean hiltzen. Bestalde, baneuzkan lagunak etxean erditzea pentsatzen zutenak. Tratu txarrak izaten dira ospitale batzuetan, eta emakume askok bizia arriskatzen dute etxean erdituz. Eztabaidan jarri nahi nituen bi gai horiek.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna

Albiste gehiago

1 ©JAGOBA MANTEROLA / @FOKU

Hotzak lana ematen du

Ainize Madariaga

Elurteek eta hotzak berezi egin dute aurtengo negua. Eski irakasleen, elurra kentzeko makinetako txoferren eta Abodiko mendiguneko eta Iratiko txaletetako langileen egunerokoa hotzak baldintzatuak dira, hotzetik eta hotzari esker.
‘Nire Motxilatik’ fikziozko kronika Bidaia eta Mendi Kroniken irabazle

Eraztun batekin hasi zen dena

Enekoitz Telleria Sarriegi

Maddi Aiestaranek irabazi du BERRIAren Bidaia eta Mendi Kroniken Lehiaketa. Nepalera egindako fikziozko bidaia baten kronika egin du. Alpeetako zeharkaldi bat irabazi du, Cervino ingurukoa.

Hiru ordu inguruko elkarrizketa egiten dute ikus-entzunezko formatuan. Irudian, Mikel Muñoari egindako elkarrizketa. ©LABRIT ONDAREA

Betirako denen memorian

Olatz Enzunza Mallona

Belaunaldien arteko transmisioa ez galtzeko, tresna digitala sortu du Labrit Ondareak. Sei urteko lanketa prozesua behar izan dute. Mikel Muñoa da erabiltzaileetako bat.

BDS Koopeko kide batzuk, Irunen. ©GARI GARAIALDE

Eraldaketaren bozgorailu

Jakes Goikoetxea

Antxeta irratiak ekonomia sozial eta eraldatzaileari buruzko saio bat egiten du bi astean behin

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Informazio osagarria

Izan zaitez BERRIAlaguna

BERRIAlagunei esker eskaintzen dugu balioz osatutako informazioa. Egizu ekarpena gure eginkizunarekin segi dezagun.

Izan zaitez BERRIAlaguna