Albistea entzun

ATZEKOZ AURRERA. Alaitz Zugasti. Bidaiaria

«Mundu guztiak egin behar du hau, bizitzan behin»

Duela zortzi bat urtetik amesten zuen bidaia egin du Zugastik, urtebeteko eszedentzia hartuta. Errusia, Kanada, AEB, Hego Amerikako hainbat herrialde eta Amazonia zeharkatu ditu.
ALAITZ ZUGASTI Tamaina handiagoan ikusi

Ane Insausti Barandiaran -

2023ko urtarrilak 7 - Donostia

Abokatua da lanbidez Alaitz Zugasti (Donostia, 1975), baina azken urtea munduan barrena bidaiatzen igaro du, bikotekidearekin batera, eszedentzia hartuta. Lanera itzuli berria da, egindako bidaia oraindik buruan duela: argazkiak erakutsiz erantzun ditu elkarrizketako galderak.

Noiztik zeneukaten buruan horrelako bidaia bat egitea?

Aspalditik, duela zortzi bat urtetik-edo, oporretan geundenean beti aurkitzen genituelako bidaiatzen urtebete edo sei hilabete zeramatzaten pertsonak. Aspalditik ari ginen aurrezten eta plana zehazten, eta iaz iritsi zen momentua.

Nola egiten da halako plan bat?

Argi geneukan Errusia elurtuta ikusi nahi genuela. Plaza Gorria elurrez, eta Siberia elurtuta pasatu. Handik, Pazifikotik Kanadara joan, eta gero, Ameriketako Estatu Batuetara jaitsi eta, azkenik, Amazonia osoa gurutzatzeko.

Hegazkinik erabili gabe egin nahi zenuten bidaia. Zergatik?

Urtebete geneukanez, patxadaz bidaiatu nahi genuelako. Ekologismoagatik ere bai, hein batean; baina urte bat geneukala kontuan hartuta, lasai bidaiatu nahi izan dugu.

Baina asmoak bertan behera utzi zituen koronabirusak.

Hegazkinik ez hartzearena pikutara joan zen. Trenez joan nahi genuen Hendaiatik [Lapurdi] San Petersburgora, baina ezinezkoa zen.

Transiberiar trenean zeharkatu zenuten Errusia, eta Asian sartu nahi zenuten. Lortu zenuten?

Ezinezkoa izan zen. Japonia itxita zegoen gu abiatzerako, koronabirusagatik, baita Txina ere. Gainera, Ukrainako gerra hasi zen. Gure hasierako asmoa zen Errusian Magadanera joan, eta handik atzera eginda Vladivostokera itzultzea. Beldurra ematen ziguna zen Vladivostoken ezin aterata geratzea, eta bisaren epea bukatzea. San Petesburgora itzuli ginen, eta handik Tallinnera joan ginen, autobusez.

Handik Kanadara, hegazkinez?

Bai, ez zen unerik onena izan, Montrealera martxoan iritsi ginelako. Kontraste handia izan zen, Errusian neguan bizitzak jarraitzen duelako: parkeak eta espaloiak garbitzen dituzte, parkeak umez beterik daude... Baina Kanadan ez, eta horrek atentzioa eman zigun.

Autoz mugitu zineten handik aurrera, ezta?

Bai, furgonetatxo bat erosi genuen Montrealen, autoan bertan lo egiteko. Kaspesi penintsula bisitatu genuen, gero hiriburuak, Niagarako ur jauziak...

Mendizaleak izanda, mendiren batera igoko zineten.

AEBetan, parke nazionalak izugarriak dira. Yellowstonen 100 kilometro baino gehiago egin genituen. Ourayen ere izan ginen, Coloradon, 100 miliako lasterketa batean. Hango lasterketetan oso gertukoak dira, familiakoa bazina bezala tratatzen zaituzte.

Eta hortik, Hego Amerikara?

Bai, autoa utzi genuen, eta garraio publikoan egin genuen gainerako guztia. Mexiko, Guatemala, El Salvador, Nikaragua, Costa Rica, Panama...

Eta Amazonia, nola zeharkatu duzue?

El Cocan hasi genuen Amazoniako bidaia, Ekuadorko Amazoniako hiriburuan. Hor hasi ginen barkuan jaisten. Haientzat errepidea da Amazonasa [ibaia]; mantso joan behar zara, baina beti daukazu garraiobidea. Haurrak eskolara barkuan joaten dira, eta ikusten duzu eskolatik irten orduko salbamendu jakak hartzen dituztela.

Dena da ematen duen bezain ona, edo halako bidaiek badute alde negatiborik?

Bi pertsona izanda, asko haserretzen zara [barrez]. Azkenean, ez dugu jende askorik aurkitu, autoz bidaiatuta. Egia da, era berean, urte osoa pasatzen duzula motxila batekin bakarrik, eta negu osoa bi galtzarekin pasatu behar duzula. Baina bestela, dena ona da.

Zer ondorio atera duzue bidaiatik?

Hau mundu guztiak bizitzan behin egin behar duela. Guztiz deskonektatzen duzu, eta lasaituta zatoz, beste patxada batekin bizita.

Baina orain, lanera itzuli behar...

Egia esan, nahiko ondo doa. Nire lana gustatzen zaidalako izango da.

Sareko BERRIAzalea:

Irakurri berri duzun edukia eta antzekoak zure interesekoak badira, eskari bat egin nahi dizugu: Berria diruz babestea.

Zuk eta zure gisako sareko milaka irakurlek egindako ekarpenarekin, eduki gehiago eta hobeak sortuko ditugu. Eta, zuekin osatutako komunitateari esker, publizitateak eta erakundeen laguntzek bermatzen ez diguten bideragarritasuna lortuko dugu.

Euskarazko kazetaritza libre, ireki eta konprometitua eskaini nahi dizugu egunero; bizi zaren munduaren eta garaiaren berri ematen segitu.

Albiste gehiago

Giro atsegina sortu zen Ziburuko plazako karparen azpian. ©GUILLAUME FAUVEAU

Euskarari plaza, elkarlanean

Ekhi Erremundegi Beloki

Jende andana elkartu da Ziburuko IV. Euskal Disko eta Liburu Azokan. Euskarak Lapurdi kostaldean plaza hartzeak duen garrantzia azpimarratu dute antolatzaileek.

 ©ANDONI CANELLADA / FOKU

«Egunero galdetu behar da jendea zer moduz dagoen, ez COVID garaian soilik»

Ane Insausti Barandiaran

Adinekoen aldarriak ezkutuan geratzen direla salatu du Berriotxoak. Besteak beste, eskatu du zaintzan bizitza osoa eman duten emakumeen pentsioak igotzeko, baliabide gehiago jartzeko, eta zaintza sistema publikoa eta integrala izateko.
Euskal Herriko gazteek gehiago erabiltzen dute Instagram Whatsapp baino. ©ANDREJ CUKIC / EFE

Instagram da euskal gazteek gehien erabiltzen duten sare soziala

Urtzi Urkizu

Ikusiker lanaren arabera, Euskal Herriko gazteen hamarretik bederatzik erabiltzen dute Instagram

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Ane�Insausti Barandiaran

Informazio osagarria

Iruzkinak kargatzen...