TXAPELA BURUAN. Nerea Zurutuza. Granadan bizi den oñatiarra

«Andaluziako jendea oso langilea eta gertukoa da»

Koronabirusaren egoerak Zurutuzari aukera eman dio lan ibilbide profesionala Granadan hasteko. Duela bi urte joan zen, eta zoriontsu da han.
BERRIA Tamaina handiagoan ikusi

Zihara Jainaga Larrinaga -

2020ko maiatzak 22

Ikasketek eraman zuten Nerea Zurutuza (Oñati, Gipuzkoa, 1996) gizarte langilea Granadara (Espainia). Bakearen Kultura, Gatazkak, Giza Eskubideak eta Hezkuntza masterra egitera joan zen hasieran. Baina hiria «asko» gustatu zitzaion, eta, pertsonen gertutasunaz eta hiriak transmititzen duen lasaitasunaz «maiteminduta», han gelditzea erabaki zuen. Beste master bat egiten ari da orain: Garapenerako Lankidetza. Eguneroko bizimodua han oso desberdina dela azpimarratu du. Are gehiago, koronabirusaren egoerak bere egunerokoa eraldatu du, ikasketak albo batera utzi eta lanean hasi baita. «Pertsona zaurgarrienak» laguntzen ari da azken asteotan.

Zertan ezberdintzen dira Oñatiko egunerokoa eta Granadan egiten duzuna?

Hemen eguneroko bizimodua asko aldatzen da egunetik egunera. Euskal Herrian gutxi gorabehera badakit bihar edo etzi zer egingo dudan. Monotonoagoa da egunerokoa. Hau da, errutina bat markatua izaten nuen beti. Baina Granadaren moduko hiri batean askotan ez dakit bihar zer egingo dudan; aitzitik, nahiz eta goizetan errutina bat izan, gero inoiz ez duzu jakiten arratsaldean edo gauean zer plan izango duzun.

Eta zein duzu nahiago?

Hemengoa. Gehiago gustatzen zait. Zer egingo duzun ez jakiteak beti du sorpresarako tartea, eta sentsazio atsegina da hori.

Kulturalki bizimodua oso desberdina da?

Ez. Euskal Herrian bezala, hemen ere beti kalean egoten dira. Tenperaturaren eraginez, agian, parkeetan gehiago egoten dira tabernetan baino. Baina, azken finean, kaleko kultura bera dugu.

Nolakoak dira andaluziarrak?

Oso langileak eta gertukoak dira. Ezagutzen zaituztenetik konfiantza eta gertutasuna erakusten dizute momentu oro. Euskal Herrian hotzagoak gara horretan.

Koronabirusak sorturiko egoerak zertan aldatu du zure egunerokoa?

Pandemiaren aurretik, ikasten nenbilen, baina COVID-19aren ondorioz gizarte langile gisa naiz lanean. Granadako Udalak baliabide bat ireki du etxerik ez duten pertsonentzat, eta bertan aritzen naiz.

Zertan aritzen zara?

Baliabidea topera dago. Etxerik ez duten pertsonei otorduak banatzen dizkiegu, eta haiekin tailerrak egiten ditugu: kirolak, terapia, antzerkia... Bakarkako elkarrizketak ere izaten ditugu haiekin. Halaber, beharra sentitzen dute, eta hitz egitea eskatzen digute. Hala, konfiantza harreman bat ere sortzen dugu haiekin.

Pandemia garai honetan nola daude pertsona zaurgarriak?

Etxerik ez duen pertsona batek, adibidez, ezin du etxealdia bete. Eta bestelako egoerak ere badaude: adin nagusiko pertsonen bakardadea, beren bortxatzaileekin bizi behar duten emakumeak...

Alderik nabaritu duzu Euskal Herrian ikusitakoarekin?

Nire lan ibilbidea hemen hasi dut. Baina iruditzen zait Andaluzian Euskal Herrian baino etxegabe gehiago dagoela. Eta, profesionalen aldetik, normaltasuna da nagusi. Pertsonak dira, eta berdin dio zein diren bakoitzak atzetik dakarren historia eta egoera. Denetariko kasuak daude: alokairua ezin ordainduta kalean geratu direnak edo lan kontraturik gabe egonik nora joan ez daukatenak.

Zein izan da herritarren jarrera konfinamenduarekiko?

Egoera honi buelta emateko, Granadan, adibidez, auzo sareak sortu dira. Auzo bakoitzak bere sarea du, eta horrekin komunikazioa asko errazten da laguntza behar duten pertsonekin. Elkarlanean jardun dute.

Nola bizitzen da pandemia bat etxetik ehunka kilometrora?

Hasieran zaila izan zen. Notizien bonbardaketa erraldoiaren ondorioz, nahita zein nahigabe, etxekoengan pentsatzen duzu. Noizbehinka nahiago nuen etxean egon. Baina hemen oso gustura nago; auzokideen artean integratua sentitzen naiz. Konfinamendu egoerak emandako aukera bat izan da auzokideak ezagutzea.

Goizeko buletina

BERRIAren papereko edizioaren gai nagusiak biltzen ditu egunero (astelehenetan salbu). Goizean goiz iristen da zure posta elektronikora.

Albiste gehiago

Donostiari 1813an su eman ziotela oroitzeko Dora Salazarrek egindako eskultura, maskara jantzita ©JUAN CARLOS RUIZ / FOKU

COVID-19aren uste ustelak

Mikel P. Ansa

COVID-19aren pandemia ukatzen duten joera batzuek indarra hartu dute uda honetan. Haiek zabaldutako uste batzuk zeinen okerrak diren azaldu dute Miren Basaras eta Guillermo Quindos mikrobiologoek artikulu sorta honetan.

PCR proba bat, Indian. Bigarren herrialde kaltetuena da hura. ©SANJEEV GUPTA / EFE

Milioi bat lagun baino gehiago hil ditu COVID-19ak

Iosu Alberdi

AEBetan erregistratu dute kasu eta heriotza gehien. Euskal Herriak munduko heriotza tasa handienetako bat du: 77 heriotza 100.000 biztanleko.

Konfinamendua ezarri zuten Azkoienen. ©Idoia Zabaleta / Foku

Hegoaldeko kasuen erdiak baino gehiago, Nafarroan

Uxue Rey Gorraiz

Beste 603 positibo zenbatu dituzte Hego Euskal Herrian; Nafarroan atzeman dituzte horietatik 318. Halaber, bi pertsona zendu dira birusaren ondorioz.

Maria Txibite, agerraldi batean. ©Jesus Diges / Efe

Txibitek esan du egoera «kontrolatuta» dagoela Nafarroan

Arantxa Iraola

Positibo «asko» izan arren konfinamendu orokorrik ezartzeko asmorik ez dutela adierazi du

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna
Zihara Jainaga Larrinaga

Informazio osagarria