BI AHOTSETARA

Isiltasuna

Ilargi Agirre -

2018ko apirilak 8
Egun batzuetan gauez, autoan bakarrik eta ordu txikietan noanean, isiltasuna eskatzen dit gorputzak eta musikarik ez jartzea erabakitzen dut. Batzuetan, isiltasuna beharrezkoa egiten zait, belarriak nekatuak izango banitu bezala sentitzen bainaiz. Halakoetan, nire haurtzaroko musika irakaslearekin gogoratzen naiz, berak esaten baitzigun klasean: «Musikarik onena isiltasuna da». Eta niri oso esaldi ona iruditzen zitzaidan orduan. Orain, urteek ematen duten perspektibarekin, zalantza sartzen zait gelan isiltasuna mantentzeko ez ote zuen esaten.

Edo ez. John Cageren zale amorratua izango zen agian irakaslea. Izan ere, John Cage musikariak isiltasuna konposatu zuen 1952an. 4,33 pieza aurkeztu zuen egunean, Cagek bazuen garai hartako AEBetako musika abangoardian izen bat irabazia, eta aretoa beteta zegoen. Oholtza gainera igo eta pianoaren aurrean jarri zenean, ordea, pianoaren tapa itxi zuen. Horrela mantendu zen 30 segundoz. Ondoren, tapa ireki eta berriz ere itxi zuen, bigarren mugimendua izango zenaren seinale gisa. Eta, hala, isilik ezer egin gabe mantendu zen 2 minutu eta 23 segundoz. Han bildutako asko alde egiten hasi ziren, gustu txarreko broma bat zela pentsatuz. Azken aldiz keinua errepikatu zuen, ordea, eta halaxe egon zen partitura zuriari begira beste minutu bat eta 20 segundo.

«Banekien jende askok broma txartzat hartuko zuela ideia. Nik nire musika nire mania eta gustuetatik urrun egotea nahi nuen. Transmititu nahi izan nuen inguruan entzuten zuten musika interesgarriagoa izan zitekeela edozein kontzertutan entzuten zuten musikarekin alderatuta», adierazi zuen Cagek.

Haren arabera, isiltasuna ez da existitzen. «Erakutsi nahi izan nuen nire pieza hau ez zegoela oinarrian isiltasunarekin egina. Lehen mugimenduan, kanpoko haizea entzuten zen; bigarrengoan, euri tantak, eta hirugarrengoan, jendea hitz egiten edota alde egiten». Lau urte pasatu zituen obra hori pentsatu eta osatzen.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna

Izan zaitez BERRIAlaguna

Irakurtzen ari zaren edukia libre ematen jarraitu nahi dugu. Euskaraz informatzea da gure eginkizuna, zure eskubidea. Sareko irakurlea bazara, konprometitu zaitez irakurtzen ari zarenarekin. Geroa zugan.

Izan zaitez BERRIAlaguna