Albistea entzun

EKOGRAFIAK

Beltza

Jokin Labaien -

2018ko maiatzak 1

Kameraren aurrean, beltzez jantzita. Erredakzioan, bizkarrez eta eskuak gorantz jasota. Egoitzaren atarian, hitza lapurtu dietela iradokiz, ahoa ixa batekin estalita. Gisa horretan ikusi ditugu RTVEko hainbat langile, azken egunetan. PPk hedabide publikoa «bahitua» duela salatzen ari dira. Eta protestan segituko dute datozen ostiraletan.

Askok kontrakoa pentsatu arren, urrun daude eskubidea eta zilegitasuna. RTVEren zuzendaritza eraberritzea egokitzen da, aspaldi. Lortu dute horretarako gehiengoa PSOEk, Podemosek eta Ciudadanosek Espainiako Kongresuan. Baina horrek antolakuntzako era aldatzea ekarri baitezake, lehiaketa publikoa eta demokraziakeriak, atzera bota du proposamena PPk Senatuan. Izango du eskubidea; ez zilegitasunik.

Betidanik harritu izan nau zenbait hedabide eta kazetari espainiarren kontraesanak. Iruditzen zitzaidan zorrotz eta zoli egiten zituztela analisiak haien hedabideetan. Ikuspegiz eta soseguz, orokorrean. Ordea, Espainiari eragiten zioten gairik arantzatsuetan —esan dezadan argi, Euskal Herriaz eta gatazkaz ari zirela— ihes egiten zien argitasunak, besteoi egozten diguten abertzaletasun kirasdunez. Hala egiten du, oraindik, askok. Adibide argia eman dute azkenaldian, adibidez, Kataluniarekin edo Altsasuko gazteen aurkako epaiketarekin. Horretan ere, podiumean da RTVE. Irudia ez gaiztotze aldera, ez dut adibide zehatzik jarriko, baina pentsa beltzezko protesta hori iritzi publiko espainiarrak diktaduratzat dituen herrialde horietako batean izango balitz. Izango lukete bazka, luzerako.

Hau da, ez dela harritzekoa Kataluniako telebista publikoan arrazoi politikoak direla medio eskua sartu nahi duenak, aurrez, berea dela uste duen horretan eskua ongi sartua izatea, ezta? Kezkagarriagoa da lehen aipatu dudan abertzaletasun horrek sortutako itsutasuna. Inozoa da pentsatzea hedabideak injustuki ixteko edo kazetariak isunez josteko gai diren alderdiak ez direla beraien etxean halakorik egiten ariko. Urteak dira RTVEko langileak kexu direla. Lortu dute, aldian behin, oraingoan kasurako, oihartzun pixka bat. Baina zuzendaritzakide horiek krema potoak harrapatzen azaltzen dituen grabaziorik zabaldu ezean, jai dute, ziur asko. Ahaztuko dira ostiraletako protestak. Langileak beraiek izango dira belztuko direnak.

Sareko BERRIAzalea:

Irakurri berri duzun edukia eta antzekoak zure interesekoak badira, eskari bat egin nahi dizugu: Berria diruz babestea.

Zuk eta zure gisako sareko milaka irakurlek egindako ekarpenarekin, eduki gehiago eta hobeak sortuko ditugu. Eta, zuekin osatutako komunitateari esker, publizitateak eta erakundeen laguntzek bermatzen ez diguten bideragarritasuna lortuko dugu.

Euskarazko kazetaritza libre, ireki eta konprometitua eskaini nahi dizugu egunero; bizi zaren munduaren eta garaiaren berri ematen segitu.

Albiste gehiago

Iruñeko Braulia erraldoia Udaletxe plazan dantzan, 2019ko irudi batean. ©Jagoba Mantero, FOKU

Braulia erraldoiaren dantza, haurren izu

Berria

Herritarrak hunkitu ditu azken egunotan Iruñerrian zabaldutako bideo batek: irudiotan, Iruñeko Braulia erraldoiaren dantza, lau begi gazte balkoian, eta ate danbateko bat, izuaren izuz.

Txikiren ama Antonia Maria Manot, haren semearen hiletan. ©BERRIA

Ez ahanzteko ariketak

Gotzon Hermosilla

Natalia Ginzburg idazleak testu bat argitaratu zuen garai hartako prentsan 1975eko irailaren 27ko fusilamenduen harira. Orain, testu hori euskarara ekarri du Josu Zabaletak; itzultzaileak FRAPeko hiru kondenatuak ezagutu zituen espetxean.

 ©JAGOBA MANTEROLA / FOKU

«Emakume informatikari erreferenteak behar dira»

Unai Etxenausia

II. Gladys saria jasoko du gaur Perez de Viñasprek. Gaztea izan arren, ibilbide oparoa du informatikan. Nabarmendu duenez, gustatzen zaizkion ikerketak egiten aritu nahi du aurrerantzean ere.
Fusilamenduen 40. hurrenarekin batera Vigon herri-harpidetzaz ezarritako iragarkia. ©INFO.NODO50.ORG

Fusilaturik isilgordeena, Garcia Sanz

Miel A. Elustondo

1975eko irailak 27 beti. Frankismo garaiko azkeneko bost fusilatuak. Sanchez Bravo, Garcia Sanz, Baena, Txiki, Otaegi. Haien ondoan militante ez gutxi, heriotzara kondenatuak izanak, zigorra kommutatuak. Askoren artean, Manuel Blanco Chivite. Bizi-bizirik du egun haietako oroitza samina. Ilun beltzaren muturrerainoko bidaia. Azkena.

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Iruzkinak kargatzen...