Omenaldia, irabazita

Emozioz eta hunkituta agurtu dira Anoetatik Xabi Prieto eta Carlos Martinez. Realaren garaipena bigarren planoan geratu da (3-2)
Taldekideak eta senideak, Xabi Prieto eta Carlos Martinez airean dituztela.
Taldekideak eta senideak, Xabi Prieto eta Carlos Martinez airean dituztela. JUAN CARLOS RUIZ / FOKU

Jon Eskudero -

2018ko maiatzak 13
Ez edozein jokalari, Xabi Prieto eta Carlos Martinez baizik agurtu ziren atzo Anoetan, betirako, Leganesen aurkako partidan. Biek azken neurketa jokatu zuten etxean Realeko elastikoarekin, eta emozioz beteriko omenaldia jaso zuten. Benetan hunkigarria. Imanolen taldeak lortutako garaipena ere bigarren plano batean geratu zen (3-2). Eta ez da gutxiagorako, XXI. mendean klubaren ibilbidean giltzarri izan diren bi jokalari baitira. Partida jokoan zegoen bitartean keinu batzuk izan ziren haien ohorez, baina epaileak azken txistua jo bezain laster hasi zen festa. Ondo merezitakoa, bien artean 700 partida jokatu baitituzte Realarekin.

Neurketak ez zuen distira gehiegirik izan, baina bai golak. Oiartzabalek sartu zuen Realaren lehena, eta aulkian zeuden Prieto eta Martinezengana jo zuen zuzenean. Canales ere oroitu zen kapitainarekin bigarren golean, ezkutuan haren aurpegia ageri zela baliatuz, keinu nabarmena egin baitzuen. Leganesen 2-1ekoa iritsi zen gero, eta bigarren zatian binakoa. Oso deseroso aritu zen Reala azken tarte luzean, baina zalantzaz beteriko penalti batek ekarri zion garaipena. Willian Josek 3-2koa egin ondotik zelairatu ziren Prieto eta Martinez, aulkitik. Kapitainak txalo sorta galanta jaso zuen 83. minutuan, eta zaleek portaera bera izan zuten nafarrarekin, 88.ean.

Partida amaitzean, klubak omenaldi hunkigarria eskaini zien biei. Hainbat jokalari ohi sartu ziren zelaira, eta haien tartetik pasatu behar izan zuten Prietok eta Martinezek. Zelai erdian pankarta bat ageri zen, zera zioena: Nik ez dut bigarren talderik. ondoan zain zegoen Jokin Aperribai presidentea. Martinez abiatu zen lehenbizi, eta esker oneko hitzak egin zituen. Haren atzetik, Prietoren txanda izan zen, eta lau lagun eraman zituen ondoan, hark baino partida gehiago jokatuta dituzten laurak: Gorriz, Larrañaga, Zamora eta Arconada. Kapitainari ere eman zioten mikrofonoa: «Oso harro nago armarria eraman dudalako». ondoren, ohorezko itzulia eman zioten Anoetari, eta bukaeran Agur, jaunak abestu zuten denek.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna

Izan zaitez BERRIAlaguna

Irakurtzen ari zaren edukia libre ematen jarraitu nahi dugu. Euskaraz informatzea da gure eginkizuna, zure eskubidea. Sareko irakurlea bazara, konprometitu zaitez irakurtzen ari zarenarekin. Geroa zugan.

Izan zaitez BERRIAlaguna