Martxoan, ikusgai dauden plataformetan, 60 telesail inguru estreinatu ziren. Eskaintza halakoa izanik, ezinezkoa da erdiak ere ikustea, eta, ondorioz, eduki interesgarri asko oharkabean pasatzen dira. Horietako bat da The Danish Woman (Filmin), Islandian ekoitzitako telesaila.
Protagonista Ditte Jensen da, Danimarkako espioi ohia. Reykjavikera erretiratu da bizimodu lasaiago baten bila, baina ezin ditu bere iraganeko joerak baztertu. Bizitokia duen apartamentu-eraikina gudu-zelai moduko bat bihurtuko du, eta auzotarrei arazoak bere erara konpontzen lagundu. Komedia beltzaren, drama sozialaren eta absurdoaren arteko mugan kokatuta, telesailak Reykjavikeko apartamentu-bloke arrunt bat mikrokosmos bilakatzen du, non gaur egungo gatazka handiak islatzen diren.
Abiapuntu horretatik, telesailak gai garaikideak jorratzen ditu: klima aldaketa, menpekotasun teknologikoa, arrazakeria eta Danimarka eta Islandiaren arteko tentsio identitario eta kulturalak. Gai horiek guztiak itxuraz hutsalak diren auzo-gatazketan txertatzen dira, eguneroko bizimoduaren bidez dimentsio unibertsalago bat hartuz.
Maila askotan funtzionatzen duen satira da. Batetik, egoeren komedia beltz gisa; bestetik, gizarte zatikatu baten erretratu zorrotz gisa. Gizarte-konbentzioei egindako kritika garratza da, etxeko thriller baten itxurapean aurkeztua.
Trine Dyrholm, magnetismo handiz gorpuzten duen pertsonaiari esker, kontakizunaren ardatz nagusia bihurtzen da. Haren anbiguotasunak, antiheroi baten itxuran, ez du inor axolagabe uzten, eta ikuslea bere muga etikoak zalantzan jartzera bultzatzen du. Benedikt Erlingssonek, Woman at War filmaren zuzendariak, berriro ere emakume errebelde bat jarri du erdigunean.
Bereziki aipagarria da darabilen umore lehorra, deserosoa eta sarritan asaldagarria. Indarkeria ez da hainbeste fisikoki agertzen, baizik eta maila etikoan. Muturreko erabakiak, epaiketa arbitrarioak eta esku-hartze inbaditzaileak dira nagusi. Alde horretatik, komedia beltz nordikoaren kutsua du, baina telesaila pauso bat harago doa. Ez du soilik deseroso sentiarazi nahi: ikusleari barre eginarazi nahi dio kezkagarriak diren egoeretan.
Ironikoa, deserosoa eta politikoki kontzientea da telesaila, eta gizartearen hausturez hitz egiteko umorea darabilen lan oso gomendagarria osatu du Erlingssonek.
