Pizzeria bat martxan jartzeko prozesua film bat egiteak eskatzen duenaren metafora bilakatzen da Carlo Padialen Pizza Movies filmean (Movistar Plus). Zinema-kritikari bat (Judit Martin), sektorearen nekea gainetik kendu nahian, lana utzi eta bikotekidearekin batera zinemari eskainitako pizzeria tematiko bat irekitzen saiatuko da. Ez dute dirurik, ez dakite negozioaz ezer, baina badute gaur egun ia desagertua dirudien zerbait: ilusioa.
Pizza Movies komedia erromantikoaren, slapstick-aren eta absurdoaren artean mugitzen den pieza xume eta bitxia da, genero horiek bata bestearen aurka jarri beharrean elkar elikatzen dituena. Zinema etengabe dago presente, baina Padial ez da metazinemaren tranpan erortzen. Diskurtso zinemazalearen solemnitateari barre egiten dio, zinemarekiko maitasun zintzoari uko egin gabe.
Filmaren umorea deserosotasunetik jaiotzen da, baina Padialek ez du Ostlund-en tankerako krudeltasun sozialik bilatzen. Bere pertsonaiek ez dute elkar suntsitzen; elkarri eusten diote. Protagonistek elkar maite dute, baina maitasun horrek ez ditu haien miseriak ezkutatzen, eramangarriago bihurtzen ditu. Gaur egungo zinismo sentimentalaren garaian, keinu hori bera ia transgresorea iruditzen zait. Maitasuna eta absurdoa ez dira filmaren bi polo bereizi, baizik eta eszena berean elkarrekin bizi diren bi indar.
Berto Romero zehatz eta neurritsu dago, bere pertsonaiaren bitartez filmaren kaosari kontrapuntu lasaia eskainiz. Baina Judit Martín da, zalantzarik gabe, filmaren bihotz kaotikoa. Bere interpretazioan neurosia, zaurgarritasuna eta absurdoa nahasten dira, eta horrek pertsonaia aldi berean barregarri eta samurra bihurtzen du.
Horri gehitzen zaizkio itxuraz inprobisatuak diren elkarrizketak, kultur erreferentzia etengabeak eta errealitatearen eta fikzioaren arteko muga lausoa. Guztiak ematen dio filmari nolabaiteko desorekaren itxura, baina desoreka hori da, hain zuzen, bere xarma.
Baliteke filmak erretratatzen duen ekosistematik kanpo dauden ikusleek keinu edo txiste guztiak ez harrapatzea, baina horrek ez du esperientzia baldintzatzen. Pizza Movies ez da erreferentzien bilduma bat, porrot txikien, ilusio xelebreen eta elkarrekin zerbait eraikitzeko beharraren aldeko film bero eta gizatiarra baizik.
