Albistea entzun

Kritika. Musika

Ulu askea, denboraz gaindi

Beñat Axiari, herenegun, Donostiako Ernest Lluch aretoan.
Beñat Axiari, herenegun, Donostiako Ernest Lluch aretoan. DONOSTIA KULTURA

Gorka Erostarbe -

2013ko otsailak 23

Beñat Axiari

Non: Donostiako Ernest Lluch aretoan. Noiz: Otsailaren 21ean.

Emanaldia Donostian izan zen, kultur areto txiki batean. Emanaldia otsailaren 21ean izan zen, ostegun batez. Osagaiak ere izan daitezke ageriko, atzemangarri. Ahots izugarri bat, erregistro, tonu eta gaitasun ugaritakoa. Perkusio eta erritmo tribal nahiz jazzistiko sendoa ( Beñat Axiari bera atabala eskuekin joz eta haren seme Julen, bateria, tinbal eta gainerako perkusio tresnekin), eta jazz askeenari bide ematen dion pianoa Michel Queilleren esku trebeetan. Baina haren emanak badu zerbait atzemanezina, lekuz eta denboraz kanpoko edertasun bat, modaz eta joerez kanpokoa. Lekua eta denbora desagertu egin ziren. Inoizko eta nonahiko ahotsa da Axiarirena, nahiz izan garaikide eta donapaleutar, era berean.

Denborak eta espazioak gainditzen ditu, gustuko poetak kantatzen dituelako (Garcia Lorca, Auxtin Zamora...), jazz pieza estandarren (Billie Holidayren Strange Fruit) eta ez hain estandarrenak (Don Cherryren Mopty) modu erabat askean bereganatzen eta kanporatzen dituelako —zoragarria Holidayren piezan goi eta behe tonuetan egindako aldaketak—, fandango «basa bat» eta arin-arin «goxo» bat interpretatzen dituelako Afrikako tribu baten erritmoekin txertatuz edota kotoi sailetako esklaboen blues nahiz gospel lanturuekin gurutzatuz. Kantuak, tradizioak, kulturak elkarrekin nahastu eta ukitzen ditu, artifizio usainik gabe, entitate berri bat sortuz, modu harmoniatsu eta askean. Ulu aske bat da barrenetik ateratzen zaiona, arnasaren menperatze harrigarri batetik askatzen duen hots eta ahots betiereko bat. Zuberoako melodietan topatzen du Beñat Axiarik euskal bluesa izan litekeena eta Zuberoako zenbait piezarekin amaitu zuen emanaldia. Ama lurrari kantatu zion batean, meditazioa egitera gonbidatu gintuen bestean, eta lo kanta «bizi» batekin amaitu zuen, bertaraturikoekin batera kantatuz.

Sareko BERRIAzalea:

Irakurri berri duzun edukia eta antzekoak zure interesekoak badira, eskari bat egin nahi dizugu: Berria diruz babestea.

Zuk eta zure gisako sareko milaka irakurlek egindako ekarpenarekin, eduki gehiago eta hobeak sortuko ditugu. Eta, zuekin osatutako komunitateari esker, publizitateak eta erakundeen laguntzek bermatzen ez diguten bideragarritasuna lortuko dugu.

Euskarazko kazetaritza libre, ireki eta konprometitua eskaini nahi dizugu egunero; bizi zaren munduaren eta garaiaren berri ematen segitu.

Albiste gehiago

 ©JOSEPH PHILLIPS

Dantzaren sektoreko profesionalen prekaritatea, agerian

Ainhoa Sarasola

Dantzaren sektoreko profesionalen prekaritatea agerian jarri du ikerketa batek. Aldizkakotasun handia, ordain apalak eta beste lan batzuetan jardun beharra nabarmentzen dira, besteak beste, datuen artean. Aurrera egiteko bide malkarra azaldu dute profil desberdineko hiru dantzarik.

The Arcs taldeko kideak Richard Swiftekin (eskuinean, zutik) batera. ©BERRIA

'Electrophonic Chronic': The Arcsen omenaldia Richard Swifti

Aitor Biain

Debuteko lana eman eta zortzi urtera kaleratu du The Arcsek bigarren diskoa: ‘Electrophonic Chronic’. 2018an hil zen Richard Swiftekin grabatutako kantuen bilduma bat da.

 ©BERRIA
<em>The New York Review of Books</em> aldizkari ezagunaren sortzaileetako bat izan zen Elizabeth Hardwick. ©BERRIA

Behatzaile baten letrak

Mikel Lizarralde

AEBetako literatura zirkuituetako izen handia izan zen Elizabeth Hardwick. Kritikari lanak eman zion ospea, eta horrek berak haren sorkuntza lana estali zuen.

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Iruzkinak kargatzen...