Lagun baten deia: ea nondik atera dudan atzoko zutabeko izorraprasku. Dabilen tokian triska pizten duen sujetua; hutsaren hurrengo eztenaren ziriari ere punta ateratzen saiatzen dena. Izorraprasku bat. Gidoirik gabe emana (propio: saltsa-pertza eta saltsapertza ez dira gauza bera).
Endredaostia, hondeazakil, zikirozorne, izorrazorri, lardaskapatxi... Hiztegian dauzkat nahi adina perla adjektibo eraginkorrak izan daitezkeen osagaiak uztartzeko, eskura daukat 3/2 silabatako egitura klasikoa ere. Baina nork asmatu zituen konposaketako hitzak? Nork, atsotitz hau, hori, hura? Nork kantatu zuen lehenengo aldiz kopla zahar jakin bat? Kabitu ezinari nork deitu zion estreinakoz kabituezina, Dominus tecum latinkadatik nork atera zuen doministiku? Horiek bai lorpenak, guztiak ere anonimoak, eta ez letrasaltsero baten ariketak.
Nor hasi ote zen —eta zergatik— hizkuntzak emandakotik hizkuntzari itzulitakoen eskubideak erreibindikatzen?

HITZ BESTE
Nork asmatu zuen?
Iruzkinak
Ez dago iruzkinik
Ordenatu