HITZ BESTE

Herriko plazan

Anjel Lertxundi -

2017ko apirilak 6
Autoa obra baten aurrean aparkatu eta leihoa zabaldu dut. Ez da lehen aldia: erretiratu pribilegiatua naiz leihotik begira. Garabiaren, kamioien, obra bateko hots ohikoen artean apenas entzuten da langileenik. Gogotik egiten dute lan, ez dira askorik entretenitzen. Laster, etenaldia egin dute goiz erdiko mokadutxoa jateko. Fisiko iharrarengatik eta aurpegi beltzaranarengatik, atzerritarrak dira. Seguru asko, portugesak. Bizi-bizi hasi dira hizketan, baina ezin entzun zertaz ari diren: aspaldi galdu nuen nire belarriek entzuten dutenaz fidatzeko inozentzia, baina imajinatu dut Trás-os-Monteseko portuges itxian ari direla. Halako batean, langileetako batek ostikoa jo dio aireari, agian bezperan telebistaz ikusitako partidaren bat dutelako hizpide. Edo politikaz ari dira. Soldatei buruz. Futbolista ona omen datorren semeetako batez.

Atsedena bukatu zaie, lanera itzuli dira. Isilik. Herriko plaza zuten hizkuntza.