ARDOXKA

Espero ez genuen alaba

Roberto Sarriugarte -

2020ko urriak 3

Jose Antonio Lopezek sortu zuen Compañia de Vinos Trico. Hark esaten duen moduan, «aurretik beste upategi batzuetan eta beste kide batzuekin izandako esperientzia guztiak laburbiltzeko asmoarekin sortu nuen proiektu hau, bakarkako ibilbide bati ekiterakoan indarra bermatzeko, lurraren benetako isla izango diren ardoak egiteko, inongo kontzesiorik gabe».

Inguruari oso lotuta dagoen proiektu bat da, eta osagai guztiak helburu baten zerbitzura jarrita daude: albariñoaren benetako izaera erakutsi, mahatsaren benetakotasuna azpimarratuz.

Salvaterra de Miñon (Pontevedra, Galizia) dago upategia, eta mahastiak, berriz, Salvaterra, Valeixe, As Neves eta Arbosen; denak ere Rias Baixasko Condado eskualdean.

Jose Antonio Lopez, besteak beste, Lusco eta Fefiñanes upategietan aritu da, Trico bere proiektu pertsonala martxan jarri aurretik. Trico hitza Galiziako zenbait lekutan erabiltzen da, ia espero ez direnean, berandu, heltzen diren seme-alabak izendatzeko; beraz, metafora aproposa dela esango nuke, izen egokia upategiari jartzeko.

2007an merkaturatu zen Trico, lehenengo albariñoz eginiko ardoa. Ohiko albariñoak baino zahartzeko gaitasun eta potentzial handiagoarekin. Uztaldi honetan, gainera, oso nabarmen geratu zen partzela jakin batzuek eskaintzen zuten indarra eta berezitasuna, geroago mahasti jakin batzuetako ardoak egiteko; urteak igaroz joan ahala, upategiak merkatuan jarriko zituenak.

Compañia de Vinos Trico esperientzia pertsonalekin oso lotuta dagoenez, botiletako etiketek ere proiektu guztian sumatzen den espiritua islatzen dute. Etiketa bakoitzak familia eta tokiarekin zerikusia duen istorio bat islatzen du, garai baten isla, alegia. Etiketetako marrazki guztiak Jose Antonioren amaren eskola koaderno batetik ateratakoak dira.

Baina ardoei begiratuko diegu... eguraldiak eta lurrak baldintza bereziak, bikainak, eskaintzen dituztenean, mahastiak ere izaera berezia erakusten du. Hori gertatu zen 2010ean, adibidez. Depositu jakin batek ohikoa baino gradu gehiago eskaintzen zuela eta ezaugarri bereziak zituela ikusita, depositu hori beste inongo ardoarekin nahasi gabe botilaratzea erabaki zuten, toki jakin batek eskaintzen zuen berezitasuna azpimarratuz. Horrela sortu zen Nicolas ardoa. Konplexua, bolumen handikoa, heldua, galanta... eta natura hain eskuzabal agertzen den bakoitzean, Nicolas ardoa egingo zutela erabaki zuten.

Hurrengo urtean, 2011n, Tabla de Sumar sortu zuten, ardo sinpleagoa, errazagoa, urtean zehar edateko; ez gordetzeko aurrekoa bezala.

Gero Claudia ere agertu zen, dotoreagoa, finagoa, ez Nicolas bezain boteretsua, baina lurrintsua eta bikaina.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna

Albiste gehiago

<em>Denboraren harira</em> horma irudia, Gasteizko Buruileria plazan. ©RAUL BOGAJO / FOKU

Istorio bat zertzelada bakoitzean

Jone Arruabarrena

Gasteizko Alde Zaharra apaintzen duten horma irudiak ez dira soilik estetikoak, eta bakoitzaren atzean dauden istorioak ezagut daitezke sortzaileek antolatzen dituzten bisita gidatuetan.
 ©MARTINTXO

Pandemiaren bakar(e)dadeak

Enekoitz Telleria Sarriegi

Eten egin zaizkie harremanak, sendotu egin behar zituztenean, eta lotu, berriz, zilbor hesteak, moztu egin behar zituztenean. Osasun krisiak etxean eta norbere baitan preso harrapatu ditu nerabe eta gazte asko. Eman berri dituzte haien aldartearen emaitzak: bakardadea, tristura, asperdura, amorrua eta antsietatea.
Txurroak, pilatuta, erretilu batean. ©J.M. GARCIA / EFE

Txurroak, etxean

Jakes Goikoetxea

Udazkeneko eta neguko gosaria edo askaria izan ohi dira txurroak, hutsik edo txokolatean bustita. Osagai gutxi behar dituzte, erraz prestatzen dira, eta etxean arazorik gabe egin daitezke.

 ©HBO

Heriotzaren mamu eternala

Mikel Yarza Artola

Sei ataleko 'El Estado contra Pablo Ibar' dokusaila estreinatu du HBOk, Irusoin euskal ekoiztetxearekin lankidetzan

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Izan zaitez BERRIAlaguna

BERRIAlagunei esker eskaintzen dugu balioz osatutako informazioa. Egizu ekarpena gure eginkizunarekin segi dezagun.

Izan zaitez BERRIAlaguna