AIRERATZEAK ETA LUR HARTZEAK

Masterra

Ane Labaka Mayoz -

2018ko abuztuak 11
Garaiak aldatu dira eta zuen adineko gazteek jada ez duzue aski izango graduatzearekin», ohartarazi ziguten ahots jakintsuenek. «Ikasi hizkuntzak eta lortu gure Errege maiteak izenpetutako ahalik eta titulu akademiko gehien zuen bildumarako». «Lan esperientziarekin bete ezin dituzuen curriculumek gainezka egin dezatela zuen espediente distiratsuekin». «Masterrak behar dituzue, gaur egun ez zoazte inora masterrik gabe». Bigarrena bukatu nahian nabil eta egia da, lasaitzen nau nora doan ez dakien bakarra ez naizela jakiteak.

Bideo joko bat izan zitekeen. Jabeak eta maizterrak, adibidez. Gu maizterrak ginateke, norbait izatekotan, pantailaz pantaila borroka egin eta pixkanaka-pixkanaka bidean neuronak, izerdia, pazientzia, lo orduak, irudimena eta umorea galtzen ditugunak, poltsikoak proportzionalki zulatu heinean. Aurrez aipatutako Erregearekin duten harremanaren arabera, jabe izateko zortea izango dute gutxi batzuek —jaun eta jabe, normalki, andre eta jabe gutxiagok— eta aurreratu egingo gaituzte pantailaro, eskuinaldetik, beti eskubialdetik, kaio hegalariak balira bezala. Ez zaizkit kaioak gustatzen.

Amorrua ematen didalako saiatzen naiz egoera umorez hartzen. Esfortzu eta sakrifizio ekonomiko nahiz akademikoaren aro honetako belaunaldi gazteok ez dugulako ikaskidetzat Cifuentes edo Casadorik izan, sekula, ezin ditugulako imajinatu ere egin pupitre estuetan gure ondoan eserita. Badakigulako zenbaterainoko matraka eman behar den unibertsitateko bulegoetan ikasgairen baten baliozkotzea lortzeko. Badakigulako karrera erdi bat ezin dela lau hilabetetan magia eginda gainditu, akademiak berak epe batzuk ezartzen dituelako aurretiaz. Are gutxiago, klasera huts egin eta azterketetara aurkeztu gabe. Badakigulako gradu nahiz master amaierako lanak obsesiboki gordetzen direla disko gogor eta USBetan, noizbait gure ordenagailu berria bertako artxiboak errekuperatzea ezinezko izateko eran apurtuko balitz ere. Badakigulako egindako segurtasun kopia bakoitzagatik nota igoko baligukete ohorezko matrikulez josita geundekeela.

Nik ere badakit honetaz zerbait, beste askok bezalaxe. Urte erdia igaro dut ia arratsaldero Leioara joan-etorriak eginez, buruz dakit A-8aren bihurgune bakoitza, begiak itxita gidatzen asmatzeko moduan. Lagunekin kotxea konpartitu arren pisutsu egin zaizkigu masterreko matrikulaz gain ordaindu ditugun gasolina eta peajeak. Ikasgai bakoitzeko karaktere ugariko lan mardula entregatu behar izan dut eta lanagatik justifikatzeko modua izanda ere klase orduetara huts egin behar izan dudanetan lan gehigarriak egin behar izan ditut galdutako ordu horiek errekuperatzeko. Irailerako ehun orri inguruko master bukaerako lana eta tribunalaren aurreko aurkezpena geratzen zaizkit oraindik. Udako oporrak hipotekatu ditut eta abuztua ordenagailu aurrean igaroko dut, erreferentzia bibliografikoak behar bezala kokatzeko ahaleginetan.

Umorea daukat masterreko ikergaitzat. Ikerketaren ondorioetara iritsi aurretik bizitzarako ondorio nagusi bat ateratzen lagundu didate jada; zein zaila den gauzak umorez hartzea aurpegira barre egiten dizutenean.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna

Izan zaitez BERRIAlaguna

Irakurtzen ari zaren edukia libre ematen jarraitu nahi dugu. Euskaraz informatzea da gure eginkizuna, zure eskubidea. Sareko irakurlea bazara, konprometitu zaitez irakurtzen ari zarenarekin. Geroa zugan.

Izan zaitez BERRIAlaguna