BIRA

Paralisia

Onintza Enbeita -

2019ko urriak 9

Nik ere nahiko nuke horrelako gauzak idatziko dizkidan lagun bat. Poza eman zidan alde batetik. Izan ere, ulertu zuen nik lagun bati eskainitako zutabeak zer esan nahi izan zuen. Oso ondo ikusi zuen laguntasunetik harago egindako onarpena zela. Beste aldetik ostera, harritu egin ninduen. Animalia sozialak gara, kuadrilletan mugitzen gara, lagunak munduko gauzarik garrantzitsuenak direla esaten dugu behin eta berriz, eta gero, beste batek beste lagun bati esandako gauzek liluratzen gaituzte. Hori bada zerbaiten sintoma: edo ez dugu sekula besteek sentitu duten maitasun hori guztia sentitu edo ez gara gai gure lagunei haiei buruz pentsatzen duguna esateko.

Inoiz gertatu zait, bertsotan ari garela, ondokoari gauza politak esan behar eta ezina. Jakin zenbat maite dudan kantu laguna, zenbat miresten dudan, zein ederra iruditzen zaidan eta ezin esan. Orain, neuk erdi gaindituta daukadanean ezin hori, iruditzen zait gaitz orokorra dela. Kosta egiten zaigu ingurukoei gauza onak esatea, baloratzea, gugandik sentitzen duena hitzetan jartzea, detaile txiki bat izatea.

Paralisi emozionalak jota gaude. Gaizki esateko ez dugu ez lotsarik ez beldurrik. Ondo esatea kosta egiten zaigu, ordea. Maitasuna erakusteak ahuldu egiten gaituela pentsatzen dugu, eta erratuta gaude.

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Albiste gehiago

Debatea

Debatea

Kirmen Uribe

Trumpen eta Bidenen arteko lehiari begira jarri da Kirmen Uribe ere, aste honetako New Yorkeko munduak podcast-ean.

 ©Malen Amenabar Larrañaga / Txakur Gorria
Itziar-Ondarroa
Hamabostaldia Mexikon

Hamabostaldia Mexikon

Kirmen Uribe

Berezko dudan baikortasun, ezen ez xalotasun, honek traizionatu egiten nau batzuetan. Gaztetan maite nuen Emil Cioran-en ezkortasun beltza, baina orain, zer esango dizuet, nahiago dut Bertrand Russell-en inkonformismo bizizalea. Uste genuen abuztuaren bukaeran gauzak hobeto egongo zirela Covid-aren kontuarekin, Europa eta Estatu Batuen arteko mugak zabalduko zituztela eta ez genuela arazorik izango New Yorkera itzultzeko. Baina ez da izan horrela.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna