BIRA

Duintasuna

Onintza Enbeita -

2019ko azaroak 5
«Gaixorik nago», esan dit. Banekien; baina saiatzen naiz naturaltasunez hitz egiten. Ez da beti erraza: hitzak falta zaizkio. Gaitzaren prozesu naturala omen da. Orain ezin dio berak nahi duenari izenetik deitu, laster ez du jakingo zeri deitu nahi dion. Eta berak badaki. Negarra atera zaio azalpenak ematerakoan. Lerro artean ulertu diot badakiela laster ezingo didala esan nahi didan hori esan, ez dela gogoratuko. Neuk ere negar egingo nuke! «Ez daukat inongo minik, baina hau gaixo hau», esan dit.

Akordatzen naiz nola esaten zuen amama Klarak «hau ez inori kontatu» treneko makinistaren bagoian sartu zenean, edo Ostia Santua hartu ondoren aldarera igo zenean, edo etxeko sukaldean geundela etxera joan nahi duela esaten zuenean. Ez kontatu inori.

Eta pentsatzen dut bizitza Jainkoaren esku bakarrik dagoela esaten dutenek ez dutela ezagutzen zuen guztia ezezaguna egiten hasi zaionaren beldurra usaindu. Bestela ulertu egingo lukete pertsonak hori sentitzeari utzi nahi izatea. Hala nahi duenak haren bizitzaz eta heriotzaz erabakitzeko aukera izan behar luke: nahi duenak. Gaur, asko maite dudan edonork laguntzeko eskatuko balit, lagundu egingo nioke hiltzen. Nik amama Klara entzun egiten nuen gauez negarrez.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna