BIRA

Euskara eta klasea

Onintza Enbeita -

2019ko azaroak 22
Eskola publikoan ikasi genuen, baina ez hiru ahizpok berean. Euskara abiadura desberdinean iritsi zen Muxika eta Gernikako eskoletara, eta bakoitza leku batera eraman gintuzten gurasoek. Gero, eurak lanera joaten ziren. Gure kasuan, ama AEKra eta aita lantegi batera. Oraindik barnetegirik ez zegoenean, euskara ikasi nahi zuen jendea hartzen genuen etxean. Hemen egoten ziren hilabete bat, bi edo behar zuten beste: familiako bat gehiago balira bezala. Orduan ez zegoen halakoetarako diru laguntzarik. Amama Klarak zenbakiak gaztelaniaz manejatzen ikasi egin behar izan zuen esnea saldu ahal izateko. Gu institutura iritsi ginenean, oraindik aldeano samarrak ginen, eta gaztelaniaz jartzen omen genuen azentuak barregura ematen zion munduari. Eta guk ere ziurtagiri bat behar izan dugu euskaraz badakigula frogatzeko.

Euskara etxean jaso izanak klasea erakuts lezake, baina zein? Errealitatea pentsatzen dugun baino askotarikoagoa da. Langileen alaba naiz, euskara egiteagatik isunak ordaindu zituen familia bateko kide. Barkatuko didazue, baina etxean euskara jaso izanagatik ez dut pribilegiorik izan. Eta izan baldin badut, atera kontuak zenbat aldiz uko egin diodan gaztelaniaz egitera behartu nauten hitzartzeetan, kuadrillako afarietan, eztabaidetan edo administrazioko leihoetan.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna