BIRA

Zapidunak

Onintza Enbeita -

2019ko ekainak 6
Udala zertarako dago, bada?», galdetu zigun, «zapidunei dirua emateko?». Elkarri begiratu genion ea ondo ulertu ote genuen. Bai, emakume arabiarrez ari zen. Ez dakit zenbat diru ematen omen diete gizarte zerbitzuek, pisuak oparitzen ei dizkiete eta bla, bla, bla. Zein berba gogorra egin zitzaidan «zapidunak».

Ezinbestean gogoratu nintzen aitita Ezekielen arreba hartaz. Gu jaio orduko lurrari emana zen, baina kontatu ziguten nola Ibarruritik Barakaldora ezkondu omen zen XX. mendearen hasieran. Baserritik Nerbioiren ibarrera joan, eta industriaren etorrera ezagutu zuen. Ezkerraldea hazten ikusi zuen, jendez betetzen: arrotza zitzaion hizkuntza batean mintzo zitzaizkion auzokide guztiak. Baina hantxe egoten omen zen bera iluntzero, baita zahartu ondoren ere: etxeko atariaren aurrean eserita, zapi beltza buruan zuela, auzokoekin gaztelaniaz hitz egin ezinean. Zapiduna eta euskalduna. Horrela gogoratzen dute ezagutu zutenek. Zapidunak eta arabiarrak. Horrela bereizten ditugu ezagutu nahi ez ditugunak.

Harrigarriena da ispiluari begiratzen diogunean, nola ez ditugun gure begietan jarrita ditugun zapiak ikusten; edo nola ez garen gai zenbait telebista programak eta egunkarik buruan sartzen dizkiguten gezurrak zapian bildu eta errekara botatzeko.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna