Albistea entzun

KRITIKA. Balleta

Esperientzia berrien bila

Bi dantzari, joan den asteazkeneko entsegu orokorrean.
Bi dantzari, joan den asteazkeneko entsegu orokorrean. JUAN CARLOS RUIZ / FOKU Tamaina handiagoan ikusi

Arkaitz Mendoza -

2019ko otsailak 16

'Marie Antoinette'

Orkestra: EOS. Balleta: Malandain Biarritz Balleta. Zuzendaria: Melanie Levy-Thiebaut. Koreografia: Thierry Malandain. Lekua: Donostiako Kursaal auditoriuma. Eguna: Otsailak 14.

Jendeak esperientzia berriak nahi eta behar ditu. XXI. mendearen hasiera honetan, edonork etxean den-dena eskuragarri du: zinema, telesailak, kirola, literatura, musika eta abar. Kalera irten, sarrera bat erosi, eta esperientzia berri baten bila abiatzeak esfortzu bat dakar. Ahalegin horrek betiere merezi behar du, eta horretan kultura ekoizten duten nagusi eta buru guztiek kalitatearen eta berrikuntzaren bila abiatu behar dute. Bestela, Joseph Haydnen betiko sinfoniak etxean plazer handiz goza ditzaket ikaragarrizko bozgorailu eder batekin eta munduko orkestra hoberenaren interpretazioarekin. Etxetik irteteko zerbait eskaini behar didazu. Honako honetan, Haydnen musika dantzarekin urtu zen. Dantzari finak dira, teknikoki kalitate handikoak. Eta, nahiz eta eszena-dekoratua sinpleegia izan, ikusmenak arreta handiz jarraitzen zien mugimenduei. Taldekako koreografia zailak bakarka edota bikoteka jorratutako ariketekin tartekatu zituzten.

Ikusmenak esperientzia gozagarria zuen bitartean, entzumena amodio eta gorroto pasadizoetan murgilduta zebilen. Andoni Mercero biolinista aparta zirraragarri aritu zen concertinoaren rolean, sekulako maila erakutsiz bere solo guztietan, Haydnen lau sinfoniak urreztatzeraino. Baina zuzendaritza lanetan makaltasuna nabarmenegia izan zen: Levy-Thiebautek bateratasunetik aldendu zuen orkestra, soinu oreka apurtuz, eta akordeak ez ziren soinu bakarrean entzun, bikaintasunetik urrun. Azken kontzertuetan orkestrak aurrerapauso handia eman duen esparru batean ere kale egin zuen; soinua neutroa izan zen ordubete luzean, ez zuen dinamika kontuetan aldaketa handirik landu eta, hala, interpretazioa triste samar jaso zen. Miyuki Kaneik, Barryko kondesaren rolean, eta Mickael Contek, Luis XVI.arenean, emanaldi txukuna egin zuten, gorputz mugimendu guztiak solte eta erraztasun harrigarriz erakutsiz. Laburbilduz, esperientzia erdibidean geratu zen: ikusi bai, entzun ez.

Sareko BERRIAzalea:

Irakurri berri duzun edukia eta antzekoak zure interesekoak badira, eskari bat egin nahi dizugu: Berria diruz babestea.

Zuk eta zure gisako sareko milaka irakurlek egindako ekarpenarekin, eduki gehiago eta hobeak sortuko ditugu. Eta, zuekin osatutako komunitateari esker, publizitateak eta erakundeen laguntzek bermatzen ez diguten bideragarritasuna lortuko dugu.

Euskarazko kazetaritza libre, ireki eta konprometitua eskaini nahi dizugu egunero; bizi zaren munduaren eta garaiaren berri ematen segitu.

Albiste gehiago

 ©OSKAR MATXIN EDESA / FOKU

«Filmatzea nagoen lekuan egoteko modu dialektiko bat da»

Andoni Imaz

Filmak sortzen dituen artista da, zinemagilea baino gehiago. Eginez egiten du lan, eta konbentzioak desegiten ditu bidean. Bere lana mundu osora zabaldu du; Kaliforniatik urteetan, Euskal Herritik orain.
Raid Awwad, 1987ko argazki batean. ©MAJAZZ PROJECT

Maitasuna eta borroka

Mikel Lizarralde

Palestinan lehen intifada piztu zenean Riad Awwadek grabatutako diskoa desagertuta egon da urte hauetan guztietan. Orain, 'The Intifada 1987' izenburuarekin argitaratu dute.

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Izan BERRIAlaguna

Zure babes ekonomikoa ezinbestekoa zaigu euskarazko kazetaritza independente eta kalitatezkoa egiten segitzeko.