Albistea entzun

ATZEKOZ AURRERA. Julen eta Paskal. Merina Griseko kideak

«Aurreiritziak sortzeko zailtasunak jarri nahi genizkion entzuleari»

Gaur joko du Merina Gris taldeak Donostiako Aste Nagusian, Flamenka gunean. Etxetzat dute kaia, eta, horregatik, «inoiz baino urduriago» daude, baina, era berean, «gogotsu, oso».

MERINA GRIS Tamaina handiagoan ikusi

Miren Mujika Telleria -

2022ko abuztuak 19

Dagoeneko ezagun bihurtu diren melodia itsaskor eta elektronikoak jotzen ditu Donostiako Merina Gris taldeak. Hain justu, etxetzat daukaten hirian joko dute gaur: Donostian. Hiru dira taldekideak: Julen, Paskal eta Sara. Apropos gorde dute abizena. Eta, gordetzen hasita, aurpegia ere gordea izaten dute, nahiz eta orain gutxi hasi diren maskara kentzen zuzenekoetan. Badu, ordea, zentzuzko arrazoi bat horrek; hain zuzen, indarra eman diona taldearen nortasunari. Julen eta Paskal taldekideek azaldu dute.

 

Nola definituko zenukete Merina Gris taldea?

JULEN: Guk guretzat sortutako eremu bat da. Artistikoki eta kontzeptualki ordezkatuak sentitzeko sortu genuena. Zakarkeriatik edertasunik goibelenera abesten dugu, eta musika edo soinu hutsetik haratago doan ikus-entzunezko adierazpen batean sinisten dugu.

Aurretik musikan ibilitakoak zineten. Baina nola elkartu zineten taldea sortzeko?

PASKAL: Gu biok lagunak ginen lehenagotik, eta musika asko partekatzen genuen gure artean: «Entzun hau», edo «entzun beste hau» esaten genion elkarri. Azkenean, momentu bat iritsi zen, non lokalean elkartu ginen musika sortzeko. Abeslaria behar genuen, ordea. Beraz, gure inguruan erakutsi genituen bion artean sortutako abestiak; eta, bide batez, abeslari gisa arituko zen norbait gomendatzeko eskatu genien. Horietako batek bere burua aurkeztu zuen proba bat egiteko: Sarak. Harekin sortu genuen gaur egun garena.

Taldea ezagutarazten hasi zineten ondotik. Baina maskara batez estaltzen duzue aurpegia. Zergatik?

JULEN: Gustatzen zaigun jolas puntu bat du horrek. Begira: aurreiritziak sortzeko zailtasun handiak jarri nahi genizkion entzuleari, gure artelana ahalik eta erarik puruenean jaso zezan. Bestalde, egia da igorlearen identitateari garrantzi handia ematen diogula orokorrean. Guri gustatzen zaigu gogoko dugun artista baten nortasuna eta testuingurua ezagutzea, eta aurpegia estaltzea handikap txiki gisa ikusten genuen horretarako. Nolanahi ere, jendearen harrera oso polita izan da, eta, paradoxa badirudi ere, gure nortasuna indartu du maskarekin ateratzeak.

Besteek zer kantuarekin hasi zineten, eta beste hainbat sortu dituzue geroztik. Zer eboluzio izan du taldeak?

JULEN: Ildoa mantendu dugula esango nuke; zakarkeriatik goibeltasun eta leuntasunera joanez. Agian, ekoizpenetan nabaritu dugu eboluzio nabarmena. Asko trebatu gara horretan: sintetizatzen jakin dugu, elementuen zein instrumentuen garrantzia uztartzen eta gutxirekin soinu lodiak sortzen. Izan ere, finean, soinua mezuaren parte da gure musikan.

Eta kantuak idazteko garaian?

JULEN: Horretan ere garapena egon dela esango nuke. Alegia, hor dauden baina modu horretan erabili ez ditugun hitzen edo adierazteko modu kostunbrista horien bila jarraitzen dugu. Eraginkorrena dela uste dugu, guri gehien transmititzen diguna hori da, behintzat. Erraza da sinplekerian erortzea, baina oreka horretan dago edertasuna.

Beraz, entzun edo ikustea gustatuko litzaizuekeen talde bat zaretela esango zenukete?

PASKAL: Erantzun bakarra du horrek: bai! Entzun, entzuten dugu gure musika, baina gure kontzertu bat kanpotik ikustea asko gustatuko litzaiguke hiruroi. Askotan komentatu izan dugun gauza bat da.

Musika berria egiten duzue, nolabait. Berria edo ez hain ohikoa, agian. Horrek beste eszenatoki batzuetan aritzeko ateak ireki dizkizue?

JULEN: Baliteke. Horrek, hala ere, ez dizu ezer bermatzen. Orduan, ateak irekitzeak beste hainbat gauzarekin zerikusia izan duela pentsatu nahi dugu [barrez]. Jendeak jakin-mina duela nabaritzen dugu, eta gustatzen zaigu hori.

Eta nola imajinatzen duzue taldea hemendik aurrera?

PASKAL: Lanean jarraituz, musika berria sortuz eta kontzertuak emanez. Garbi dugu luzako etorri garela.

JULEN: Agendan baditugu beste hainbat artistarekin elkarlanak. Beraz, eremu berrietara zabaltzea gustatuko litzaiguke.

Gaur izango zarete protagonistetako bat Donostiako kaian, Flamenkan. Gogotsu zaudete? Zer espero duzue?

PASKAL: Uf! Askotan esaten da etxean jotzea bezalakorik ez dagoela. Gure etxea da Donostia, eta eszenatoki gaineko etxetzat ditugu Donostiako kaia eta Donostiako Piratak. Jaietako eredu dira, eta ohore handia da bertan egotea.

JULEN: Hori bai, inoiz baino urduriago gaude [barrez], baina gogotsu, oso.

Sareko BERRIAzalea:

Irakurri berri duzun edukia eta antzekoak zure interesekoak badira, eskari bat egin nahi dizugu: Berria diruz babestea.

Zuk eta zure gisako sareko milaka irakurlek egindako ekarpenarekin, eduki gehiago eta hobeak sortuko ditugu. Eta, zuekin osatutako komunitateari esker, publizitateak eta erakundeen laguntzek bermatzen ez diguten bideragarritasuna lortuko dugu.

Euskarazko kazetaritza libre, ireki eta konprometitua eskaini nahi dizugu egunero; bizi zaren munduaren eta garaiaren berri ematen segitu.

Albiste gehiago

Jon Goenaga eta Libe Goenaga aita-alabek zaintzen dituzte Getariako (Gipuzkoa) Lahardi baserriko ahuakate ondoak. Euskal Herriko lehenak izan dira. ©Jon Urbe / FOKU

Ahuakate ondoak kateatu dira Euskal Herrian ere

Ainize Madariaga

Ahuakate ondoen ekoizpena zalu hedatzen ari da Euskal Herrian. Getariako Lahardi etxaldean duela hiru hamarkada hasi ziren; berrikiago bertze guziak. Bertako klimari eta lurrari ongi egokitzen zaie zuhaitza, baina arta bereziak behar ditu, sustut neguko malda igaiteko.

 ©JON URBE / FOKU

«Begien osasuna eta pobrezia lotuta daude»

Jakes Goikoetxea

Ikusmen arazoek bizimodua baldintzatzen dute, are gehiago herrialde pobreetan. Arazo handia eta larria da herrialde askotan. Errealitate gordin hori ikusarazten eta laguntza lortzen aritzen da Otaegi.
 ©BERRIA

Ohiko albisteetatik ihesi

Iker Tubia

Reuters institutuaren arabera, geroz eta jende gehiagok erabakitzen du gaurkotasuna albo batera uztea. Eragin psikologikoa, nekea, konfiantza falta eta ezintasun sentsazioa aipatu dituzte albisteetatik deskonektatu direnek.

 ©JAGOBA MANTEROLA / FOKU

«Aro berria hasi dugu, salto digitala emanez»

Olatz Silva Rodrigo

Euskalerria Irratiak denboraldi berriari ekin dio. Iruñerriko euskal komunitateari zerbitzurik onena eskaini nahian, salto digitala eman dute. Besteak beste, kamera adimendunak jarri dituzte estudioan.

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Miren Mujika Telleria

Informazio osagarria

Iruzkinak kargatzen...

Izan BERRIAlaguna

Irakurleen babesa ezinbestekoa da kazetaritza independente eta konprometitua egiten jarraitzeko.