Albistea entzun

ATZEKOZ AURRERA. Sara Azurza. Abeslaria eta konpositorea

«Ez digute irakatsi emozioak kudeatzen»

Soulez jantzi ditu Azurzak bere azken piezak, eta arimaz bere azken singlea: 'Ez ohildu'. Antsietateari buruz ari da: «Lehen pertsonan bizi izandakoaz». Donostiako Jazzaldian joko du, uztailaren 21ean.
GORKA RUBIO / @FOKU Tamaina handiagoan ikusi

Enekoitz Telleria Sarriegi -

2021eko uztailak 8 - Donostia

Soula bada estilo bat, baina bada jarrera bat ere. Sara Azurzaren jardunak (Donostia, 1997) bietatik dauka proportzio berean. Estiloa bilatu egiten da, eta batzuek topatu egiten dute, barrura begiratutakoan.

Oso gazte hasi zinen honetan.

ETB1eko Kantuan izeneko programan irten nintzen behin, eta han ezagutu nuen Iker Lauroba epaimahaikidea. Proposatu zidan berarekin kolaboratzen hastea, eta haren bidez ezagutu nituen artista eta lagun gehiago. 17 urte nituen, eta orduan hasi nintzen oholtza gainean, baina nireak ez ziren proiektuekin.

Musika ikasketarik bazenuen, edo musikaririk inguruan?

15 urterekin hasi nintzen kantu klaseak hartzen, gitarra ere ikasitakoa naiz, eta familian beti egon da musikarako zaletasuna. Arte garaikideko enpresa batean egiten dut lan gaur egun, beraz, kulturarekin oso harreman estua daukat.

Euskaraz eta ingelesez. Zergatik?

Euskaraz, nire ama hizkuntza delako. Abestirik intimoenak euskaraz ateratzen zaizkit, nire hizkuntza delako. Ingelesez, berriz, gustatzen zaidan musika estiloa beti ingelesez entzun izan dudalako. Gazteleraz ez naiz aritzen, ez nahi ez dudalako, baizik eta ez naizelako ausartzen, edo ez zaidalako modu erraz batean irteten.

Zureak dira hitzak.

Gustuko dut hitzekin jolastea, errimak bilatzea, nire hitz propioak sortzea.

Zeren bila joan zinen Bartzelonara, Montrealera, Londresera...?

Ikasketengatik. Baina ikasketak kanpoan egitearen ondorioz kultura pluralagoak ezagutu ditut, beste musika estilo batzuk, hemen horrenbeste ematen ez direnak... horrek eragina izan du nire estilo propioa aurkitzerakoan.

Zer lapurtu diozu hiri bakoitzari?

Aniztasuna da guztiek eman didatena, bai musikalki, bai estetikoki... Soul estiloa gustatzen zait, musika elektronikoa gustatzen zait... hiru hiri horiek eman didate hori, hemen bizi nintzenean ez nuelako halakorik topatzen.

Soula da zurea?

Abesterako orduan, bai. Beste musika estilo asko ere entzun ditut, baina txikitako erreferentea Amy Winehouse zen. Beti entzun izan ditut horrelakoak, eta gustatuko litzaidake soularen ate hori ere irekitzea Euskal Herrian.

Bada estilo horrentzat zirkuiturik?

Uste dut jazzaldiak direla gunerik garrantzitsuenak, baina gustatuko litzaidake zerbait alternatiboagoa edo txikiagoa egotea.

Zure azken abestian [Ez ohildu], antsietateari buruz ari zara, buruko gaixotasunei buruz. Zergatik?

Iker Laurobak bidalitako melodia bat da, eta entzun bezain pronto jakin nuen nahi nuela horri buruz hitz egin. Pentsatu gabeko zerbait izan zen; horrela atera zitzaidan. Zergatik? Antsietatea bizi izan dudalako lehen pertsonan. Horri buruz hasi nintzen idazten: une hartan sentitu nuenaz. Normalizatuta ez dagoen zerbait da, eta askok dioten moduan, XXI. mendeko gaixotasuna da. Ez bakarrik antsietatea, baita depresioa eta tankerako gaixotasun asko ere.

Ez dira errazak.

Gogoratzen naiz gertatzen hasi zitzaidanean ez nekiela zer zen. Egunero esaten nuen: «Zeinen arraro nagoen. Zergatik daukat korapilo hau eztarrian? Zergatik sentitzen naiz horrela? Zer da hau?». Ez nekien zer zen. Ez digute irakatsi horrelako sentimenduak identifikatzen. Orokorrean, ez digute irakatsi emozioak kudeatzen. Heldu bihurtzen zoazen heinean jakiten duzu benetan zer den.

Pandemiak ere eragin du horrelako egoeretan?

Okertu egin ditu. Etxean sartuta egotea, psikologikoki sekulako erronka izan da jende askorentzat.

Zuk nola bizi izan duzu?

Ondo, musikan zentratu nintzelako. Orain nire kontzertuetan entzungo diren abestiak hortik jaiotakoak dira. Konfinamendua sormenerako aukera bat izan zen niretzat, barrura begiratzeko aukera bat.

Sareko BERRIAzalea:

Irakurri berri duzun edukia eta antzekoak zure interesekoak badira, eskari bat egin nahi dizugu: Berria diruz babestea.

Zuk eta zure gisako sareko milaka irakurlek egindako ekarpenarekin, eduki gehiago eta hobeak sortuko ditugu. Eta, zuekin osatutako komunitateari esker, publizitateak eta erakundeen laguntzek bermatzen ez diguten bideragarritasuna lortuko dugu.

Euskarazko kazetaritza libre, ireki eta konprometitua eskaini nahi dizugu egunero; bizi zaren munduaren eta garaiaren berri ematen segitu.

Irizpidea duzulako. Giroan zabiltzalako.

Zuk badakizulako.

Albiste gehiago

Orein arrek orein emeak erakartzen dituzte orroekin eta adarrekin; adibidez, Gasteizko Salburua parkean. ©RAUL BOGAJO / FOKU

Orein arrak, norgehiagoka

Amaia Ramirez de Okariz Kortabarria

Oreinen marrualdiaz gozatzeko bisitak egiten dituzte Gasteizko Salburua parkean udazkena iristearekin batera. Animalia horien ugaltzea da aldi honetako helburu nagusia.
 ©OSKAR MATXIN EDESA / FOKU

«Grabatua beti erronka berriak planteatzen dituen diziplina bat da»

Amaia Igartua Aristondo

Unibertsitatean izan zuen grabatuaren teknikaren berri, eta, harrezkero, hura jorratu izan du gehien. 2010ean Bilbon La Taller gunea sortu zuenetik, dibulgatzailea da batez ere, sortzailea bainoago. «Orain, hori da nire proiektu artistikoa».
Kritika soziala egiten duen komedia bat. ©SERIESLAND

Umorezkoak, euskaraz ere bai

Urtzi Urkizu

Seriesland nazioarteko jaialdia bihar hasiko da, Bilbon. Lau websail euskaraz ikusi ahalko dira

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Izan BERRIAlaguna

Irizpidea duzulako. Giroan zabiltzalako.

Zuk badakizulako.

Egin BERRIAlaguna