LARREPETIT

Frantsesa

Maddi Ane Txoperena Iribarren -

2018ko urriak 31
Bati baino gehiagori entzun izan diot Ipar Euskal Herrira joatean arrotz sentitzen dela. Ez bakarrik otorduen ordutegiengatik eta etxeen estetikagatik. Seinaleak eta herritarrak, frantsesez ari zaizkielako oro, sentitzen dira arrotz. Bitxia zen niretzat hori, hasieran: ez baitut sekula arroztasunik bizi izan Bidasoaren alde batean zein bertzean. Nire hizkuntza ez izanagatik, naturalki entzun eta ikasi izan dudalako txikitatik frantsesa, gaztelerarekin batera. Eta Hego Euskal Herrira joateak ere ez didalako inoiz arroztasunik sortu, gaztelera hutsean hitz egiten entzunda ere.

Ni bezalako batzuk salbu, jende gehienak sentitzen du hori, ordea. Alegia, Euskal Herriko parte batera joan, eta belarrira alemaniarraren edo txinatarraren pare zaien hizkuntza bat entzutea. Bereziki, Hego Euskal Herriko gazteek Ipar Euskal Herrian; ez hainbeste alderantziz. Horren froga: unibertsitatean frantsesezko izenen bat edo hitzen bat agertzen zaigunean testuren batean, niri eskatzen didate irakurtzeko, eta besteei irrigarri ere egiten zaie nola ahoskatzen dudan ikustea.

Nire guraso goi nafarrei ez zitzaien halakorik gertatzen. Eta ez nazio kontzientzia handiagoa zeukatelako: eskolan, txikitatik, ingelesaren partez frantsesa erakusten zietelako baizik. Gaur egun, Hego Euskal Herriko zein gaztek ikasten du frantsesa eskolan? Eta, ikastekotan, nola?

Horri gehitzen badiozu Ipar Euskal Herriko euskararen egoera ez dela batere ona, hein bat normala da arrotz sentitzea donostiar bat Baionan, ala? Eta, egia da: onena litzateke euskararen egoera bera hobetzea. Baina, bitartean, eta EAEn hezkuntza legea eztabaidatzen ari direla ez al genuke hobe Gipuzkoa, Bizkaia, Nafarroa eta Arabako eskoletan frantsesa irakatsiko bagenie umeei? Ez genuke egoera irauliko, baina, behintzat, euskal herritarren parte bat ez litzateke sentituko Euskal Herriaren beste partean arrotz.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna

Izan zaitez BERRIAlaguna

Irakurtzen ari zaren edukia libre ematen jarraitu nahi dugu. Euskaraz informatzea da gure eginkizuna, zure eskubidea. Sareko irakurlea bazara, konprometitu zaitez irakurtzen ari zarenarekin. Geroa zugan.

Izan zaitez BERRIAlaguna
S: