Albistea entzun

MOBIOLA

Garaitik harantzago

Terence Daviesen <em>Benediction</em> filmeko irudi bat.
Terence Daviesen Benediction filmeko irudi bat. DONOSTIAKO ZINEMALDIA Tamaina handiagoan ikusi

Andoni Imaz -

2021eko irailak 21

Trenean. Donostiara bidean, Julio Ramon Ribeyroren La tentación del fracaso leitu ahala azpimarratzen: «Hunkitu egiten naiz ikusita nola hainbeste gazte dabiltzan desesperaturik modernitatearen gurdiari ez jaregiteko. Ez dira ohartzen gurdi horrek Zaharkinen Museoa duela helmuga ezinbestean». Zinemaldiarekin lotu dut segidan, eta lehenik Titane etorri zait gogora. Jaialdi bakoitzean puzten eta gaiztotzen da transgresioaren, probokazioaren eta asalduraren olatua. Alegoria txundigarri bat kultuzko gertaera bihurtzeko enpeinuaren aurrean, zaila da irudikatzea «denboraldiko filmari» nola eragingo dion denboraren igarotzeak.

Aldez edo moldez. Gustukoa ez denari jaurtitzeko arma aproposa izan ohi da kontserbadorearen edo erreakzionarioaren marka ipintzen duen gezia. Batzuentzat remake-ak eta reboot-ak izaten dira imajinazio faltak bultzatutako atzerakadaren erakusle gorenak. Istorio berberak behin eta berriz kontatzeari ez diot txarretik ezer ikusten; bai, ordea, kontakizunak klixez osatzeari. Joera areagotu egin da telesailen hedapen izugarriarekin. Dena egokitu behar narrazio eta estetika molde batzuetara. Aukerak zabaldu bai, baina mugak ondo ezarrita.

Zaharrak berri. Terence Daviesek ez du lan makala egin Benediction filmean. Ezohiko biopic bat sortu du: generoa bera zabaldu du Siegfried Sassoonen bizitza barruan kabiarazteko eta hura kontatzeko era pertsonal bat lortzeko, hain berezkoak dituen baliabideekin: denbora nahieran moldatzen duten trantsizioak, elipsi ezin dotoreagoak, drama sakonago bihurtzen duten abestiak... Kontakizun estilizatu eta poetiko bat, poeta baten bizitza irudikatzeko.

Batek baino gehiagok esan du: Daviesen unibertsoa «zaharra» da, beste garai batekoa. Eszenaratzea, muntaia, aktoreen jarrera... ez datoz bat egun erabiltzen diren moduekin. Horren guztiaren erdian, filmak lortzen du aurrera egiteko oreka bat, bere garaiko korronteari jarraitu ez zion pertsona bat irudikatzeko bide bat. Mugimendu berezi bat, plano luze eta mingots batekin amaitzen dena.

Sasoi aldakorrak dira filmekoak, haien azpiko gogoak eta sentimenduak bezalaxe. Zaharrak ez ote die beldurrik museoei?

Sareko BERRIAzalea:

Irakurri berri duzun edukia eta antzekoak zure interesekoak badira, eskari bat egin nahi dizugu: Berria diruz babestea.

Zuk eta zure gisako sareko milaka irakurlek egindako ekarpenarekin, eduki gehiago eta hobeak sortuko ditugu. Eta, zuekin osatutako komunitateari esker, publizitateak eta erakundeen laguntzek bermatzen ez diguten bideragarritasuna lortuko dugu.

Euskarazko kazetaritza libre, ireki eta konprometitua eskaini nahi dizugu egunero; bizi zaren munduaren eta garaiaren berri ematen segitu.

Albiste gehiago

Billy Bragg kantari ingelesa, 2018an, Londresen egindako kontzertu batean. ©FACUNDO ARRIZABALAGA / EFE / EPA

Pandemiak musikaturiko lana

Ainize Madariaga

'The Million Things That Never Happened' disko berria kaleratu du Billy Bragg kantari ingelesak

Jorge Diaz, Antonio Mercero eta Agustin Martinez idazleak, aurtengo Planeta sariaren irabazleak. ©QUIQUE GARCIA / EFE
Laugarren kanporaketa, atzo, Mungiako Olalde aretoan. ©BERTSOZALE ELKARTEA

Oihana Bartra Arenas nagusitu da laugarren kanporaketan, Mungian

Berria

479 puntu eskuratu ditu bertsolari bilbotarrak. Paule Ixiar Loizagak egin du bigarren. Elorrion eta Getxon izango dira hurrengo kanporaketak

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Izan BERRIAlaguna

Zure babes ekonomikoa ezinbestekoa zaigu euskarazko kazetaritza independente eta kalitatezkoa egiten segitzeko.