LARREPETIT

Chateubriand irakurtzen

Iñigo Aranbarri -

2020ko irailak 6

Chautebriandi zor diot. Hilobiaz haraindiko oroitzapenak amaiezinean dakar, denborak betiko eroan dituen beste hamaika kontutxorekiko penen artean. Hala dio, Napoleon Bonaparte boterera heldu zelarik, hartu zituen erabakien artean bere jaiotza-urtea 1768tik 1769ra aldatzea izan zela aurrenekoetakoa. Ez, noski, urtebete gazteagoa emateko, etorkizuneko jendeari sortzez frantsesa zela sinestarazteko baizik. Izan ere, 1768an Korsika Genoako Errepublikaren parte zen artean.

Buruak egin ohi dituen lotura eroek ekarri didate Napoleonen faltsutzea Martin Villaren inguruan antolatu den zirkoaren berri izan bezain laster. Honek ere, eta on fire ezagutu zutenak aleka badoazelarik, behar du iragana manipulatu, ondorengoen aurrean ez sortzez espainolago agertzeko, ezpada benetako demokrata eta agintari on eta arduratsu gauzak arrunt zailak ziren garaian. Eta amnesia adostuaren berme agertu zaizkio Maria Servini epailearen aurrean Gonzalez, Aznar, Rodriguez Zapatero, Rajoy, Redondo, Mendez, Gutierrez, Fidalgo, Borrell, Roca, Herrero y Rodriguez de Miñon eta El Cid Campeadorren beso ustelgaitza, gizonak eta notario zintzoak guztiak. Datozela orain elkarbizitzaren zutabeei kontra egitera German Rodriguezen lagunak Vitoria, hermanos, no os olvidamoska.

Etsita, orri artera egin dut murgil atzera ere. Eta dio Chateubriandek, Napoleonen gorpua zeraman katabuta erbestetik Belle Poule fragatan ekarri eta jendez mukuru zen Hotel des Invalidesko zabalgunean paratu zutelarik, ireki egin zutela hilkutxa, populuak bere begiz ikus zezan enperadorea ez zela bidean galdu. Gizona, espero bezala, hantxe zegoen, eta mugitzen hasi zen agerian utzi bezain laster. Atoan hustu omen zen plaza, hainbestekoa izan zen inpresioa. Aurreraxeago azaltzen digu zergatia: estalkia erretiratu zenean, kutxa barruko gas nekrotiko guztiak askatu ziren. Denborak ez zuen ustela ito.

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Albiste gehiago

Debatea

Debatea

Kirmen Uribe

Trumpen eta Bidenen arteko lehiari begira jarri da Kirmen Uribe ere, aste honetako New Yorkeko munduak podcast-ean.

 ©Malen Amenabar Larrañaga / Txakur Gorria
Itziar-Ondarroa
Hamabostaldia Mexikon

Hamabostaldia Mexikon

Kirmen Uribe

Berezko dudan baikortasun, ezen ez xalotasun, honek traizionatu egiten nau batzuetan. Gaztetan maite nuen Emil Cioran-en ezkortasun beltza, baina orain, zer esango dizuet, nahiago dut Bertrand Russell-en inkonformismo bizizalea. Uste genuen abuztuaren bukaeran gauzak hobeto egongo zirela Covid-aren kontuarekin, Europa eta Estatu Batuen arteko mugak zabalduko zituztela eta ez genuela arazorik izango New Yorkera itzultzeko. Baina ez da izan horrela.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna

Izan zaitez BERRIAlaguna

BERRIAlagunei esker eskaintzen dugu balioz osatutako informazioa. Egizu ekarpena gure eginkizunarekin segi dezagun.

Izan zaitez BERRIAlaguna