LARREPETIT

Zaldiaren ordezko

Iñigo Aranbarri -

2020ko irailak 13

Pacasmayo zain-erre zebilen Limako El Sexto kartzelan. Xakea egiten ari zen, ogi mamiz osatuko zituen figurak. Gauza bat zuen argi, irudiek ezin zuten armada arrotz bat sinbolizatu. Eta hala obratu zuen papur bustiz Inka handi bat, Erregea izango zena. Eta Koia bat, Erreginaren ordain. Eta pucarak, dorre europarren partez. Zaldiarekin sortu zitzaion kezka. Zer animalia aukeratu behar zuen?

Llama otzanegia zen, ezin joan daiteke konkistatzaileen kontra zamarako animalia polit batekin. Iritzia eskatu zuen. Prieto deituriko batek kondorra proposatu zion, osterantzeko piezen gainetik pasatzeko duen ahalmenagatik. Egokiagoa iritzi zion Camac meatzari sindikalistarenari. Hurrengo egunetan, guztiek egin zituzten senperrenak puma baten argazki ganorazko bat lortzeko. Turista bati osteagatik bost urteko zigorra betetzen ari zen menditar batek ekarri zion erasokorrena zirudiena. Harkaitz gainean zituen atzeko hankak, eta airean aurrekoak erpetuta, belarriak atzerantz eta ahutzak zabalik.

Hurrengo egunetan, xake faktoria bilakatu zen galeria. Bisitek atera zituzten, kaleetan saltzeko. Ez zuten bakarra saldu. Azoka guztietan llamak hartua zuen, inken tropen artean, konkistatzailearen zaldiaren tokia. Llama bat zaldiaren kontra! Espetxeko argiak itzaltzen zituztelarik, negarrez igartzen zuen ziegakideak Pacasmayo.

Madrilen, hiru gaztetxo ttuka eta irainka metroan aurrean duten bikoteari: «Panchito kakatzarrak, urratutako kondoi baten ondorioa haiz eta! Nazkagarri hori! Jakina, oihanean kondoirik ez daukazuenez…». Arguedasen istorioaz oroitu naiz. Eta Pacasmayok bezala, geuk ere gure piezak egokituko begenitu? Agian zaldiak ez liguke balioko, piztia zikinagoren bat behar genuke beharbada, garenaren ikur zintzoagoa etengabeko gerra sinboliko honetan.

Goizeko buletina

BERRIAren papereko edizioaren gai nagusiak biltzen ditu egunero (astelehenetan salbu). Goizean goiz iristen da zure posta elektronikora.

Albiste gehiago

 ©Malen Amenabar Larrañaga / Txakur Gorria
Itziar-Ondarroa
Hamabostaldia Mexikon

Hamabostaldia Mexikon

Kirmen Uribe

Berezko dudan baikortasun, ezen ez xalotasun, honek traizionatu egiten nau batzuetan. Gaztetan maite nuen Emil Cioran-en ezkortasun beltza, baina orain, zer esango dizuet, nahiago dut Bertrand Russell-en inkonformismo bizizalea. Uste genuen abuztuaren bukaeran gauzak hobeto egongo zirela Covid-aren kontuarekin, Europa eta Estatu Batuen arteko mugak zabalduko zituztela eta ez genuela arazorik izango New Yorkera itzultzeko. Baina ez da izan horrela.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna

Izan zaitez BERRIAlaguna

BERRIAlagunei esker eskaintzen dugu balioz osatutako informazioa. Egizu ekarpena gure eginkizunarekin segi dezagun.

Izan zaitez BERRIAlaguna