LARREPETIT

Emojien iraultza

Iñigo Aranbarri -

2020ko urriak 11

Gauzak bestela ziren garai hartan, aldea zegoen batzuen eta besteen artean. Eta hala ikusten zen nola hauteskunde kanpainan, esaterako, instituzioetan agintzeko aukera zuten alderdiek hautagaien erretratuak erakusten zituzten, eta nola besteek irudi orokorragoetara jotzen zuten, izan hauek paisaia idilikoak edota manifestazioak,horrela kolektiboa hobeto islatzen zelakoan-edo.

Gero, denak ezin zuela lehenean segi-eta, aldea, itxuran behintzat,mehetzen joan zen. Hautagaiei begiratu eta ezinezkoa zirudiena obratu zen: ez igartzea askotan zer alderditakoa zen kartelean agertzen zena. Manifestazioetako irudiek segitu egiten dute, Twitterren, Facebooken, Instagramen eta abarretan, berezitasun batekin, baina: jendetza ez da subjektua, selfiea atera duen politikariaren atzeko paisaia baizik. Norberaren dekoratua, alegia: ni han izan naiz babesa ematen.

Eta hala heldu zen irribarrea gure hizkera politikora. Arnaldo Otegik kartzelatik bidalitako «Egin irribarre, irabazi egingo dugu eta!» berehala bilakatu zen eslogan. Bazuen, itxura batera, Bobby Sandsen «Gure mendekua gure haurren irribarrea izango da» haren airerik. Gustatu zen. Pablo Iglesiasek ere handik laster kopiatu zion. Garaia ere halakoxea izan. Irrien lagunak gara gu. Zerbait diferentea behar. Urteetako dinamikatik bizirik ateratzeko, ilusioa pizteko aldarri oihu bat. Jende zoriontsua herri libre batean. Horra hamarkadetako dialektika emoji bakar batek ordezkatua. Ezta Coelhok ere.

Horrexegatik hartu diot gaiztakeria kutsua Jokin Bildarratz hezkuntza sailburuak sindikatuei botatako ahokadari, ez dakit boomeranga beren-beregi hautatu duen baina: «Hemen irribarreak behar dira, ez pankartak». Arrazoibide txepeletik irainera, laburra da bidea. Etorri zaion zaparrada ez da nolanahikoa izan.

Harritzekoa, ez da. Zerbait ez dabil ongi emoji batez garbitu nahi baditugu jendarte gaiak.

Goizeko buletina

BERRIAren papereko edizioaren gai nagusiak biltzen ditu egunero (astelehenetan salbu). Goizean goiz iristen da zure posta elektronikora.

Albiste gehiago

 ©Malen Amenabar Larrañaga / Txakur Gorria
Itziar-Ondarroa
Hamabostaldia Mexikon

Hamabostaldia Mexikon

Kirmen Uribe

Berezko dudan baikortasun, ezen ez xalotasun, honek traizionatu egiten nau batzuetan. Gaztetan maite nuen Emil Cioran-en ezkortasun beltza, baina orain, zer esango dizuet, nahiago dut Bertrand Russell-en inkonformismo bizizalea. Uste genuen abuztuaren bukaeran gauzak hobeto egongo zirela Covid-aren kontuarekin, Europa eta Estatu Batuen arteko mugak zabalduko zituztela eta ez genuela arazorik izango New Yorkera itzultzeko. Baina ez da izan horrela.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna

Izan zaitez BERRIAlaguna

BERRIAlagunei esker eskaintzen dugu balioz osatutako informazioa. Egizu ekarpena gure eginkizunarekin segi dezagun.

Izan zaitez BERRIAlaguna