Albistea entzun

KRITIKA. Musika

Intentsitatean eroso

Arkaitz Mendoza -

2019ko maiatzak 26

Euskadiko Orkestra Sinfonikoa

Zuzendaria: Robert Treviño. Biolontxeloa: Pablo Ferrandez. Egitaraua: A. Dvoraken Biolontxelorako Kontzertua eta E. Elgarren 2. Sinfonia. Lekua: Donostiako Kursaal auditoriuma. Eguna: Maiatzak 24.

Intentsitate handiko bi orduko egitaraua erronka handia izan da Euskadiko Orkestrarentzat, egitarau bakoitzari dagozkion entsegu kopuruak kontuan edukita. Horrexegatik, alderdi positibo ugari sumatzeaz gain, esperientziarekin eta heldutasunarekin aurrera ateratzen diren musika pasarte dezente ere interpretatu zituen. Robert Treviño zuzendariak izaera handiko bakarlari gazte bat zuen alboan: Pablo Ferrandez biolontxeloa. Haren instrumentua zoragarri loreztatu zen pasarte lasai eta goxoetan, baina obra hasierako sarrera burrunbatsuan eta partituraren unerik arranditsuenetan motz entzun zen. Orkestrarekin jorratzen ari zen elkarrizketetan ez ziren maila berean aritu biak, orkestra ozenegi baitzegoen Ferrandezen esatekoetan eta hori ez baitzen oso mesedegarria izan soinu orekarako. Klarinetearen soinu irekiak, flautaren afinazio arazoren batek —nahiz eta amaierako akordean eskaini zigun azken nota zoragarria izan— eta haize metal sendiaren indar handiegiko parte hartzeak ez zuten entzutea guztiz biribildu, baina baikortasunez begiratuz, aukera polita izan genuen gaur egun den eta etorkizunean biolontxelo jotzaile handia izango den musikari peto hori entzuteko.

Atsedenaldian indarrak berreskuratu ondoren, Edward Elgarrek Ingalaterrako errege izandako Eduardo VII.ari eskaini zion bigarren Sinfonia proposatu zigun orkestrak. Orkestrazio aldetik oso mamitsua, milaka ñabardura ia ordubeteko iraupena duen obra handi horretan. Eta, esan bezala, pintzelkada asko albo batean geratu ziren, dena ezin da bere gain hartu eta interpretazio egoki batetik ez ziren pasa orkestrako kideak. Denboraldia luzea eta intentsoa izan da, eta edozein ekintza fisikotan ohikoak izaten diren nekeak sumatzen dira jada musikari batzuengan, batez ere haize egurrean. Treviñok bide onetik zuzendu zuen orkestra, magia handirik gabe, normaltasuneko ikuspegia finkatzeko desioan, eta oinarriak ondo iltzatu zituen alde horretatik. Nota luzeekin zer egin airean geratu arren, esaldi bakoitzaren amaierak sentikor itxi zituen, emanaldi dotore bat koroatu arte.

Sareko BERRIAzalea:

Irakurri berri duzun edukia eta antzekoak zure interesekoak badira, eskari bat egin nahi dizugu: Berria diruz babestea.

Zuk eta zure gisako sareko milaka irakurlek egindako ekarpenarekin, eduki gehiago eta hobeak sortuko ditugu. Eta, zuekin osatutako komunitateari esker, publizitateak eta erakundeen laguntzek bermatzen ez diguten bideragarritasuna lortuko dugu.

Euskarazko kazetaritza libre, ireki eta konprometitua eskaini nahi dizugu egunero; bizi zaren munduaren eta garaiaren berri ematen segitu.

Albiste gehiago

 ©OSKAR MATXIN EDESA / FOKU

«Filmatzea nagoen lekuan egoteko modu dialektiko bat da»

Andoni Imaz

Filmak sortzen dituen artista da, zinemagilea baino gehiago. Eginez egiten du lan, eta konbentzioak desegiten ditu bidean. Bere lana mundu osora zabaldu du; Kaliforniatik urteetan, Euskal Herritik orain.
Raid Awwad, 1987ko argazki batean. ©MAJAZZ PROJECT

Maitasuna eta borroka

Mikel Lizarralde

Palestinan lehen intifada piztu zenean Riad Awwadek grabatutako diskoa desagertuta egon da urte hauetan guztietan. Orain, 'The Intifada 1987' izenburuarekin argitaratu dute.

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.