Albistea entzun

Donostiako 70. Zinemaldia. Sail Ofiziala. KRITIKA

Ez bata eta ez bestea

Andoni Imaz -

2022ko irailak 21

'Pornomelancolía'

Zuzendaria: Manuel Abramovich. Aktorea: Lalo Santos. Herrialdea: Argentina. Iraupena: 94 minutu.

Bitasuna agerikoa du Pornomelancolía dokufikzioak; bitasun bikoitza, izenetik eta generotik hasita: pornografia eta melankolia, dokumentala eta fikzioa, dena nahasian ageri da Manuel Abramovichen filmean, eta bi ikuspuntutatik erakusten ditu Lalo Santos influencer eta aktore pornografikoaren bizitzako pasarte batzuk. Batetik, haren intimitatea dago, filmaren lehen irudiek ezin gordinago laburtzen dutena: joan-etorri korronte baten erdian, jendez gainezka dagoen kale batean, negar batean ari da Santos. Horren antzekoak dira atzetik datozen beste irudi barnerakoi batzuk, baita amarekin duen telefono bidezko harreman urria ere. Bestetik, Santosen irudia daukagu, telefonoarekin bere buruari grabatzen diona, sare sozialetan zabaltzeko, eta bideo pornografikoetan filmatzen dutena, beste gizon batzuekin sexu harremanak dituenean. Dantzaleku bateko eszena labur batek azaltzen du ondoena batetik besterako aldea: bakarrik dago, itxura goibelarekin, eta aurpegia aldatzen du bere sareetako milaka jarraitzaileri zer ondo pasatzen ari den kontatzeko.

Kontua zera da, ordea: Santosen intimitateko irudiak ere zinemaren bitartez iristen zaizkiela ikusleei, eta irudi horien planteamenduak gutxi duela melankoliatik, edozein espresiotatik eta sakontasunetatik ihesi dabiltzala ematen baitu.

Filmaren abiapuntua interesgarria da, pornografiaren munduak bereziki aproposa ematen duelako Interneti, norbere irudiaren esplotazioari eta maskara birtualei buruz hitz egiteko, baina pelikularen azaleko egiturak eta eszenaratze pobreak ez diote tarte askorik uzten gaien inguruko gogoetari eta pertsonaiaren garapenari. Azkenean, konplexutasun guztia pornografia ez bereziki irudimentsu baten eta pasarte pertsonal mekanikoen artean desegiten da.

Sareko BERRIAzalea:

Irakurri berri duzun edukia eta antzekoak zure interesekoak badira, eskari bat egin nahi dizugu: Berria diruz babestea.

Zuk eta zure gisako sareko milaka irakurlek egindako ekarpenarekin, eduki gehiago eta hobeak sortuko ditugu. Eta, zuekin osatutako komunitateari esker, publizitateak eta erakundeen laguntzek bermatzen ez diguten bideragarritasuna lortuko dugu.

Euskarazko kazetaritza libre, ireki eta konprometitua eskaini nahi dizugu egunero; bizi zaren munduaren eta garaiaren berri ematen segitu.

Albiste gehiago

Haritz Mujika, Gasteizen, gaurko saioan. ©Bertsozale elkartea

Haritz Mujika garaile laugarren final-laurdenean

Miren Mujika Telleria

695,5 punturekin gailendu da Haritz Mujika. Miren Artetxe izan du atzetik, 670 puntu eskuratuta

<b>Artze anaiak.</b> Txalaparta erakustaldia Iruñeko 1972ko Topaketetan. ©BERRIA

ARTE KONSTELAZIO BAT IRUÑEARI OPARI

Yasmine Khris

Iruñeko 1972ko Arte Topaketen 50. urteurrena ospatuko da aurten, eta orduko oroitzapenak bizirik dituzte batzuek. Xabier Morras margolariak, esaterako, kontrastez beteriko hiriaren irudia ekarri du gogora. Zentsurak, polemikek eta artisten aniztasunak ezaugarritu zuten topaketa.

 ©BERRIA

«72ko topaketen oroitzapena ez da anekdotikoa, baina ia»

Yasmine Khris

Ofizioz idazlea da Andres, baina komisario lanean arituko da aurten, 1972-2022ko Topaketetan. Urriaren 6tik 18ra eginen dira eta 70 jardunaldi baino gehiago antolatzeaz arduratu da.
Walter Salas-Humara (eskuinean), gaur egun The Silos osatzen duen hirukotearekin. ©BERRIA

Musikaren plazera

Mikel Lizarralde

1980ko hamarkadan AEBetan sortutako sustraidun rockaren ordezkari da The Silos, Walter Salas-Humararen proiektua. Bi kontzertu ditu Euskal Herrian egunotan.

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Iruzkinak kargatzen...