Albistea entzun

Donostiako 70. Zinemaldia. Sail Ofiziala. KRITIKA

Ahaztearen garrantzia

Andoni Imaz -

2022ko irailak 21

'Hyakka'

Zuzendaria: Genki Kawamura. Aktoreak: Masaki Suda, Mieko Harada, Masami Nagasawa, Masatoshi Nagase. Herrialdea: Japonia. Iraupena: 104 minutu.

Ezin esan Genki Kawamura zinemagile berria denik, ekoizle ibili baita urteetan, eta 30 film baino gehiago baititu haren filmografian. Hark zuzendu duen lehendabiziko filmak, ordea, estilo berri bat ekarri du Sail Ofizialera. Hasierako sekuentzia erakustaldi bat da: kamerak, etxe bati bueltaka, filmatzen ditu sukaldeko lore bat, pianoa jotzen ari den emakume bat, etxeko atea... Eta, pianoko melodia arrarotu ahala, plano sekuentzia horretako irudiak ere gero eta misteriotsuagoak bilakatzen dira, fokuaren eta mugimenduen bidez.

Hyakka birtuoso baten lana da, eta aukera duen bakoitzean erakusten du hori; supermerkatuko buklearen eszenan edo oroitzapenen barruko pasarte nahasietan, besteak beste. Kontua da Kawamurak mundu berezi bat sortu duela memoriaz eta, batez ere, ahanzturaz hitz egiteko, dementzia duen pianista emakume baten —Yuriko (Mieko Harada)—, eta haren semearen —Izumi (Masaki Suda)— arteko harreman bereziaren bueltan. Begien bistakoa da amak gauzak ahazten dituela, eta semeak ondo gogoan ditu umetako bizipen traumatiko batzuk, amarekin lotura dutenak.

Filmean, espazioa eta denbora nahastu egiten dira maiz, zehaztasun osoz diseinatutako sekuentzia batzuetan. Bide horretan, une hunkigarriak eta aurkikuntza bisual ederrak ditu, anbizio handiko eszenaratze baten emaitza gisa; aipatzekoa da su artifizialen ikuskizunaren filmatzea, esaterako.

Proposamen horrek zirrara eragiteko eta interesari eusteko duen ahalmena, ordea, gero eta ahulagoa da, filmak lehenengo zatian pilatutako misterio guztia zuzenegi adierazten delako bigarrenean, eta hasieran kamera erakustaldi minimalista bat dena oroigarri astuna bihurtzen da azkenerako. Gainera, aldaeraz aldaera gogaikarri bihurtzen den piano melodia batek ez dio laguntzen horretan.

Sareko BERRIAzalea:

Irakurri berri duzun edukia eta antzekoak zure interesekoak badira, eskari bat egin nahi dizugu: Berria diruz babestea.

Zuk eta zure gisako sareko milaka irakurlek egindako ekarpenarekin, eduki gehiago eta hobeak sortuko ditugu. Eta, zuekin osatutako komunitateari esker, publizitateak eta erakundeen laguntzek bermatzen ez diguten bideragarritasuna lortuko dugu.

Euskarazko kazetaritza libre, ireki eta konprometitua eskaini nahi dizugu egunero; bizi zaren munduaren eta garaiaren berri ematen segitu.

Albiste gehiago

Haritz Mujika, Gasteizen, gaurko saioan. ©Bertsozale elkartea

Haritz Mujika garaile laugarren final-laurdenean

Miren Mujika Telleria

695,5 punturekin gailendu da Haritz Mujika. Miren Artetxe izan du atzetik, 670 puntu eskuratuta

<b>Artze anaiak.</b> Txalaparta erakustaldia Iruñeko 1972ko Topaketetan. ©BERRIA

ARTE KONSTELAZIO BAT IRUÑEARI OPARI

Yasmine Khris

Iruñeko 1972ko Arte Topaketen 50. urteurrena ospatuko da aurten, eta orduko oroitzapenak bizirik dituzte batzuek. Xabier Morras margolariak, esaterako, kontrastez beteriko hiriaren irudia ekarri du gogora. Zentsurak, polemikek eta artisten aniztasunak ezaugarritu zuten topaketa.

 ©BERRIA

«72ko topaketen oroitzapena ez da anekdotikoa, baina ia»

Yasmine Khris

Ofizioz idazlea da Andres, baina komisario lanean arituko da aurten, 1972-2022ko Topaketetan. Urriaren 6tik 18ra eginen dira eta 70 jardunaldi baino gehiago antolatzeaz arduratu da.
Walter Salas-Humara (eskuinean), gaur egun The Silos osatzen duen hirukotearekin. ©BERRIA

Musikaren plazera

Mikel Lizarralde

1980ko hamarkadan AEBetan sortutako sustraidun rockaren ordezkari da The Silos, Walter Salas-Humararen proiektua. Bi kontzertu ditu Euskal Herrian egunotan.

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Iruzkinak kargatzen...