ZUZENDARIARI

Ez diezaiegun, beraz, plazer hori eskaini

Mikel Terrones. -

2020ko urtarrilak 15
«España Existe» goiburuaren eskutik, eskuin muturreko Vox alderdiak Euskal Herriko hainbat hiriburutan izan du presentzia azkenengo egun hauetan. Horren harira hainbat eta hainbat izan dira erantzun gisa kalera atera eta beraien aldarriak edota desadostasunak kaleratu dituztenak.

Ez da erraza horrelako egoera baten aurrean erantzun zuzena topatzea, edo, hobeto esanda, zuzentasunetik hurbilen dagoen erantzuna topatzea. Baina badago, bai, euskalerritar guztiok batzen gaituen zerbait: ekintza horien aurrean erantzun koherente eta estrategiko bat topatzeko beharra.

Behar horrek, askotan, berotasunez pentsatutako ekintzetara eta nahi gabeko ezjakintasunera bideratzen gaitu, azken batean, mina eta amorrua nahasten dituztelako gure zauri hain zabalduetan.

Horren harira, nire uste apalean, sare sozialetan izan duen ahotsa gehiegizkoa izan dela pentsatzeaz gain, kaleetan eman den erantzuna ez dela zuzenena izan pentsatzen dut. Guk geuk ematen diegulako publizitatea nahi ez dugunei, eta guk geuk kentzen diegulako benetan behar dutenei.

Garai berriak heldu direlako Euskal Herrira, arazoak lehen ikusten genituen begi berdinekin ikusten jarraitzen dugulako, baina bereziki, lehen ikusten ez genituen leiho desberdin batzuetatik ikusteko gai bihurtu garelako. Honekin esan nahi dudana da azken egunotan gertatu diren ekintzen aurrean balitekeela posible leiho berri batetik begiratzea, begiradaz aldatu gabe.

Balitekeelako irudi horiek inondik ez zabaltzean eta kaleetan erantzunik ez ematean, momentu horretan jakingo dutela ez direla ongi etorriak. Kontrakoa eginez, publizitatea emateaz gain, existentzia ziurtatzen diegulako. Min egiten digutela, eta bide batez, hor daudela esaten diegulako, hau da, indar gehienarekin nahi eta eskatzen dituzten gauzak ematen dizkiegulako. Alienatu egiten gaituzte, berenganatu. Gure zauria barne-barnetik erakustera eramaten gaituzte; horren beharrik ez dagoenean.

Guk geuk aberasten diegu diskurtsoa eta irudia, eta azkenean, gurea da kutsatzen dena.

Hori nahi dute. Mina. Amorrua.

Ez diezaiegun, beraz, plazer hori eskaini.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna