Epaiketa luze eta trinkoa izanen da Federico Martin Arambururen hilketaren ingurukoa. Gaur arratsaldean hasi dute Parisko Krimen Auzitegian, eta hiru aste iraungo du. Lau akusatu dira: Loik Le Priol, Romain Bouvier, Lyson Rochemir eta Anthony Sorrentino. Erailketagatik epaituko dute Le Priol, erailketa saiakeragatik Bouvier, eta preso direla agertu dira epailearen aitzinera biak, berinaz babesturiko akusatuen aulkian jarririk. Rochemir erailketa saiakeran konplize aritzeagatik epaituko dute —kontrol judizialpean da—, eta Sorrentino frogak eta gaizkileak kukutu eta laguntzeagatik —libre da—. 2022ko martxoaren 19an hil zuten Aramburu, Paris zentroan, eta molde batean ala bestean parte hartu izana egozten diete akusatuei. Bouvierrek, Le Priolek eta Rochemirrek egozten zaiena ukatu dute; Sorrentinok, berriz, onartu du egotzitakoa. Argi gelditu da GUD Groupe Union Defense eskuin muturreko talde bortitzaren inguruan mugitzen zirela hiru gizonak.
Epaimahaiburuak egozten zaiena onartzen ote duten galdetuta, Bouvierrek erantzun du errotik ukatzen duela Aramburu erailtzen saiatu izana. «Inoiz ez dut Aramburu hil nahi izan, ezta zauritu edo ukitu ere. Egia da tiro egin nuela, arma nuen, eta badakit ez nuela armarik eduki behar. Une oro uste nuen lurrari buruz tiro egiten ari nintzela». Erran du momentuan «ikaratua» zela, eta bere beldurrik handiena zela Aramburuk hari eraso egitea. Tarte batez uste ukan zuen hark hil zuela Aramburu prentsan irakurri zuen arte Le Priolek ere tiro egin ziola. Negarrez bezala esan du: «Tragedia gertatu denaz gero, egunero pentsatzen dut biktimarengan, haren familiarengan eta Hegarty jauna haren lagunarengan, haren besoetan hil baitzen eta sufrimendu izugarria bizi behar izan baitu». Erran du, halere, aitortzen duela arma bidezko indarkeria baliatu izana.
Le Priolek ere ukatu du Aramburu aurrez pentsatuta erail zuela. «Federico Arambururen heriotzaren erantzule naiz. Baina beti azaldu dut neure burua defendatzeko egin nuela tiro. Tiro egitea zilegi izan zen ala ez, hori epaimahaiari dagokio erabakitzea. Dena den, egunero eskatuko dut barkamena tragedia izugarri honengatik. Bestalde, Hegartyren aurka indarkeriazko ekintzak egin izana ukatzen dut».
Rochemirrek epailearen aitzinean aitortu du «kontzientzia hartzen» ari zela egozten zaionari buruz, eta «biziki zaila» zaiola pentsatzea epaimahaiaren erabakiaren arabera «denbora anitz pasatu ahal izanen» duela preso. Dena den, hark ere ukatu du Aramburu hiltzen saiatzean konplize aritu izana. «Momentu bakar batean ere ez nuen gertatzen ari zenaren kontzientziarik». Parte zibilei mintzatu zaie gero, eta gelan irri ironikoak entzun dira: «Entzun dut Arambururen memoria garrantzitsua zaizuela, eta ez dakit nola deitzea nahi duzuen: Aramburu edo Martin Aramburu».
Sorrentinok, haatik, leporatzen zaiona onartu du, «hastetik buru». Haren nortasuna ikertu du ondotik epaimahaiak. Psikologia aditu batek kontatu du haurtzaro lasaia izan zuela, eta erdiko klaseko familia batekoa dela. Halere, zehaztu dute katoliko integrista dela. Ogibidez, alderdi politikoendako afixak kolatzen dituen enpresa baten buru da. Segurtatu du «eskuin muturreko eta ezker muturreko» afixak kolatzen dituela. Bouvier zuzenbide fakultatean zela ezagutu zuen, 2011n, eta onartu du GUD Groupe Union Defense eskuin muturreko talde bortitzaren inguruan «mugitzen» zirela biek.
Euskal Herritik sostengua
Auzi mediatikoa da, hainbat arrazoirengatik; batetik, errugbilari profesional izandakoa zen Aramburu, hala nola Miarritzen. Bestetik, akusatu nagusiak eskuin muturreko militante bortitzak izateagatik ezagunak dira: GUD talde naziaren inguruan ezagutu zuten elkar. Hortaz, dozenaka kazetari bildu dira Parisko auzitegi historikoan, eta publikoko jende anitz gelditu da auzi gelatik kanpo. Parte zibilak sostengatzeko eta Arambururen memoria ohoratzeko lagun talde bat ere joan da Euskal Herritik, Fede idatzia duten zapi gorria jantzirik. Auzi denboran familia sostengatzeko sortu zuten Hegopampa elkartea, eta hainbat kide joan dira eztabaidak entzutera, eta parte zibilei elkartasuna adieraztera. Peio Dufau Ipar Euskal Herriko diputatua ere hor egon da, Arambururen familia sostengatzea beharrezkoa iruditzen baitzaio: «Auzia gogorra izanen da lagun eta familiarentzat. Ni hemen naiz haiek sostengatzeko. Gure lurraldeko seme bat balitz bezala da Federico, eta garrantzitsua da niretzat hemen izatea. Funts politiko bat baldin bada horren gibelean, eskuin muturraren bultzadarekin, argitara eraman behar da», adierazi du.
2022ko martxoaren 19an hil zuten Aramburu, Parisko Saint Germain etorbidean. Aramburu eta haren lankide eta lagun Hegarty Parisen elkartu ziren gau hartan, bien enpresak kontratu bat lortu berri zuela ospatzeko. Le Mabillon ostatuan zirela, bi errugbilari ohiek borroka bat izan zuten akusatuen mahaikoekin. Borrokaren amaieran, Le Priolek, Poliziaren besoko faltsu bat atera zuen, polizia zela sinetsaraziz. Borroka finitzean, oinez joan ziren Hegarty eta Aramburu, baina akusatuak joan zitzaizkien gibeletik, Bouvier eta Rochemir autoz, eta Le Priol oinez. Atzeman zituztenean gertatu ziren tiroketak. Bouvierrek tiratu zuen lehenik, eta Le Priolek ondotik. Auzitegi medikuaren arabera, Le Priolen balek hil zuten Aramburu, eta Bouvierrek bi lekutan zauritu zuen. Akusatuek eta beren defentsak argudiatu nahi dute beren burua defendatzeko jardun zutela.
