Aurten ere Sidenor siderurgia enpresak eta bertako agintariek prentsako titular asko bereganatu dituzte: herri horretan, Israelgo erregimen sionistarekin negozioak egiteagatik, Azkoitiko lantegiaren zati baten deslokalizazioagatik, Tubos Reunidosen erosketan zuen interesagatik, Talgoren erosketagatik, Gasteizko kaleratzeengatik... Jose Antonio Jainaga, euskal industriaren salbatzailea, EAJk eta PSEk gobernatutako erakundeek goratua.
Urte honen amaieran, besteak beste, Basauri, Reinosa (Kantabria) eta Gasteizko lantegien lan baldintzak arautzen dituen Sidenorreko Akordio Markoa berritu behar da. Gainerako lantokiek beren akordioak dituzte, hala nola Sidenor Legutianok, Sidenor Azkoitiak eta Gasteizen dagoen MCDk. Akordio Marko horretan errealitate sindikala askoz ere mesedegarriagoa zaio enpresari, UGT-CCOO-USOk osatutako hirukoa zuzendaritzak agintzen dien erritmoan dantzatzen baita. Sindikatu horiek Sidenorrekin duten ulermen eta konfiantzazko harremanak aliantza itxura du. Izan ere, enpresa epaiketetan ordezkatzen eta defendatzen duen abokatu berak eta aldi baterako lan erregulazio kolektiboen (ABLEE) negoziazio prozesuetan aholkulari lanak egiten dituenak (Manu Salinero) UGT defendatzen du prozesu horiek berak Auzitegi Nazionalean inpugnatzen direnean, ordu kreditua erabiltzeagatik berriki egindako epaiketa batean gertatu den moduan. Baina hau ez da hemen amaitzen:
Batetik, Gasteizen enpresa eta UGT agerian geratu dira, lanbide kategoria hobetzeko beste modu batzuk ere badaudela frogatu dugulako, haien kortijoan erori gabe. Azken saldoa: lau pertsona kaleratuta, eta UGTk erabat ukatu du langileekin batzarra egitea, horretarako sinadurak bildu badira ere.
Bestetik, Legution enpresa UGTren zerrenda bat aurkezten saiatu zen azken hauteskundeetan, baina zerrenda horretan aurkezten ziren pertsonen babesik ere ez zuen lortu.
Batzar bat bultzatuko dugu, batzordeak erreferendum bat egin dezan esparru horretatik irteteko aukerari buruz. Gure premisa oso argia da: hemen lan egin, hemen erabaki
Gainera, Azkoitian, 2018an hitzarmen bat sinatu ondoren (besteak beste, lanaldia 40 ordu luzatzea ekarri zuen eta ordutik erosahalmenaren %50 galdu da), UGT-CCOO-USO konglomeratua, enpresarekin lankidetza erabatekoan, LABek eta ELAk dugun gehiengoa apurtzeko higadura dinamikan murgilduta dago. Azken mugimendua izan da, 30 pertsona kaleratu direnean erantzun bateratua lortzen saiatu beharrean, ahalegin guztiak egin izana gu botatzen saiatzeko. Gaizki atera zaie.
Eta Basaurin, Akordio Markoaren negoziazioaren hasieraren atarian, ELA eta LAB kendu dituzte batzordeko lehendakaritzatik eta idazkaritzatik, informazio fluxu oro mozten saiatzeko. Hori guztia La Senda de Ugarte sindikatu independentearen lankidetzarekin.
Akordio Markora itzuliz, dokumentu honek ez du erosahalmena ere bermatzen. Akordio horren indarraldian KPIa % 21ekoa izan da, baina soldatak %10 baino ez dira igo. Ezta erdia ere. Gainera, gutxieneko arau demokratikoak ez errespetatzea dakar, plantillak zentzu batean edo bestean aukeratutako indarren zerrendari tranpak egin nahi baitzaizkio, betiere Sidenorren mesedetan.
2021ean Basaurin bozketa bat bultzatu zen, langileek erabaki zezaten Akordio Markoaren barruan mantendu nahi zuten ala ez. Eta plantillak ezetz esan zuen. Orduko hartan, orain demokrata garbienak bezala aurkezten diren sindikatuek ez zuten agindua bete. LABek inkestak egin ditu azken asteetan hainbat galderarekin, eta horietako bat lantoki horrek Akordio Markoan duen parte hartzeari buruzkoa zen. Berriro ere, gehiengo oso zabal batekin, ezezkoa atera da. Beraz, batzar bat bultzatuko dugu, batzordeak erreferendum bat egin dezan esparru horretatik irteteko aukerari buruz. Gure premisa oso argia da: hemen lan egin, hemen erabaki.
Sidenor euskal industriako enpresa arrakastatsu baten adibidea dela saldu nahi digute. Baina, hala bada, bertan lan egiten dugun langileon kontura izango da. LABen aspalditik salatu dugu errotzea ez dela enpresa hemen egotea bakarrik. Hemen lan egiten duten pertsonek erosahalmena bermatuta izatea, lanean ez gaixotzea, baldintzak prekarizatzeko funtsezko zerbitzuak etengabe ez azpikontratatzea eta askatasun sindikala errespetatzea da errotzea. Eta, batez ere, herri honen aldeko apustua egitea da, ez Azkoitian egin dena: deslokalizazio kamuflatua, 30 pertsona kaleratuz. Gainera, tren txikia azpikontratatzeko nahia agertu du Sidenorrek, gaur-gaurkoz lanean ari den bakarra. Azken kasu horretan, mingarria da hemen lan egiten dugun pertsonen errotzea eta baldintza duinak zaindu beharko lituzketen erakundeei entzutea kaleratze horien aurrean Azkoitiko EAJko alkateak esan dituenaren moduko hitzak: enpresa berea balitz gauza bera egingo lukeela.
LABen ez gara etsipenera mugatuko. Lan baldintzak hemen negoziatu behar ditugula defendatzen jarraituko dugu. Erosahalmena defendatzen jarraituko dugu. Lanpostu guztiak defendatzen jarraituko dugu. Eta enpresaren makuluekin lan egiten duten sindikatuak agerian uzten jarraituko dugu. Hurrengo urratsa Basaurik kanpoko interferentziarik gabe erabaki ahal izatea izango da.
