Gogoan dut Gaizka Izagirrek Widow’s Bay telesaila gomendatu zidan eguna. Udan ikusi nuen, eta ordutik izan dut hari buruz idazteko gogoa. Izan ere, urteko nire bost telesailik onenen artean dago, zalantzarik gabe. Eta ez da gutxi, beldurra eta komedia uztartzen dituzten fikzioek sarritan ez baitute ez bata ez bestea behar bezala egitea lortzen.
Imajinatu irla txiki bat, mundutik ia erabat urrundua, telefono-estaldurarik gabea eta kondaira beldurgarriz betea. Bertako biztanleek sorginkeriaz, kanibalismoaz eta madarikazioez hitz egiten dute, baina Tom Loftis alkate berriak (Matthew Rhys) aukera turistiko paregabea baino ez du ikusten. Haren helburua? Irlaren irudi iluna garbitzea eta oporretarako helmuga erakargarri bihurtzea. Zer atera liteke gaizki?
Katie Dippoldek sortutako telesailak beldurrezko zinemaren klasikoak ditu inspirazio-iturri: Stephen King, John Carpenter edota Jaws. Baina bere benetako indarra ez dago munstroetan, ezta sustoetan ere, absurdoa egunerokoarekin nahasteko duen gaitasunean baizik. Parks and Recreation telesailaren ukitua duen burokrazia, pertsonaia xelebreak eta egoera surrealistak dira istorioaren osagai nagusiak. Eta horien guztien erdian, errealitatea onartu nahi ez duen alkate baikor bat.
Umore beltza, nostalgia eta beldurra maisuki landuta, telesailak barrearen eta garrasiaren arteko muga lausotzen du. Eta ez naiz ni izan haren xarmaren aurrean amore eman duen bakarra. Aurtengo Emmy sarietan ere arrakasta itzela izan du, guztira hamalau sari eskuratuta.
Widow’s Bay ez da beldurrezko komedia hutsa. Gaur egungo munduari buruzko satira zorrotza ere bada. Zenbat aldiz baztertu ditugu mehatxuak barregarriak iruditzen zitzaizkigulako? Zenbat aldiz nahiago izan dugu beste aldera begiratu, dena ondo dagoela sinetsita? Telesailak erakusten digu batzuetan baikortasuna ere itsutasun mota bat izan daitekeela.
Ironiarik ederrena horixe da: munstroz eta madarikazioz betetako irla batean, benetako fantasia ez da mamuak existitzea, dena konponduko dela sinestea baizik. Eta, mundua gero eta absurdoagoa den honetan, ez dakit barre egin ala garrasi egin behar dugun. Badaezpada, nik Widow’s Bay ikustea gomendatzen dizuet. Oporretarako helmuga gisa ez nuke irla aukeratuko, baina bigarren denboraldia iristeko irrikan nago.
