Willie Colon tronboi jotzaile eta konpositorea hil da, 75 urtetan, New Yorkeko erietxe batean; haren familiak eman du heriotzaren berri. Salsaren ikurretako bat izan zen, genero horretako artistarik nabarmenetako bat. 32 disko grabatu zituen bere ibilbidean —Urrezko bederatzi disko eta Platinozko bost lortu zituen— eta sona handia lortu zuen interpretazio batzuekin, hala nola Idilio eta Gitana-rekin. Hector Lavoe eta Ruben Bladesekin aritu zen, besteak beste.
New Yorkeko Bronx auzoan jaio zen Colon, 1950ean, jatorri puertorricarreko familia batean. Hazi zen inguruak eraginda sortu zuen bere lehen kantua, Fuego en el barrio. Autodidakta izan zen, eta kaleko bizipenek beti izan zuten isla bere musikan. «Erritmoa nire sehaska kantua zen. Gauak musikaren erritmoa zuen, hainbesteraino, ezen kalean rumba isiltzen zenean zerbait gertatu ote zen galdetzen genuen. Danborrak berriro jotzen hasten zirenean dena ongi zegoela esaten genuen, eta lasai egiten genuen lo», adierazi zuen behin auzoan emandako kontzertu batean.
16 urterekin hasi zuen bidea musikan, Lavoerekin batera El Malo diskoa grabatu zuenean. Salsaren munduko bikote nabarmenetako bat osatu zuten elkarrekin, eta 70eko hamarkadan 11 disko grabatu zituzten, zenbait lan arrakastatsurekin tartean, Calle Luna, Calle Sol, Che Che Colé eta El día de mi suerte, esaterako. «Auzoaren soinua» esan izan ziotena finkatu zuen harekin.
Beste hainbat artistarekin ere aritu zen, mundu osoan salsa ezagun egiten beti, hala nola Ruben Bladesekin eta Celia Cruzekin. Hain zuzen, Bladesekin aritu zen garaian jo zuen gailurra musikariak, hainbat adituren arabera. Gehien saldu den salsa diskoa ondu zuten elkarrekin, Siembra (1978); Pedro Navaja, Plástico eta Siembra kantuak biltzen zituena, hain zuzen.
Salsa beste genero batzuekin ere nahastu zuen Colonek, eta bakarlari zein bere bandarekin abeslari gisa segitu zuen bere bidean; Solo (1988) izan zuen garai hartako lanetariko bat. Bost hamarkada egin zituen oholtzetan.
