Atean zirrikitu bat zabaldu bezain laster, berehala itxi. Horrela laburbildu daitezke Trebiñuko auziak historikoki izan dituen gorabeherak. Espainiako edo EAEko erakundeetan emandako edozein aurrerapausok Burgosko eta Gaztela eta Leongo instituzioen erabateko arbuioa jasotzen du arrapostu. Horixe bera gertatu da oraingoan ere: atzo goizean Angel Victor Torres ministroak atean zirrikitua ireki zuen, Trebiñun Arabarekin bat egiteari buruzko galdeketa «juridikoki posible» zela onartuta. Arratsaldean bertan, berriz, haren alderdikide Carlos Martinezek, Gaztela eta Leongo PSOEko idazkari nagusiak, itxi zuen ateko zirrikitu hori, danbatekoz itxi ere: «Trebiñu Burgos da, eta hala izango da», ziurtatu du Martinezek.
Martinezen jarrerak badu garrantzia Trebiñuko aferan, Araban integratzeko prozesuak gaur egun duen oztopo nagusiaren erakusgarri baita: Burgosko Diputazioaren eta Gaztela eta Leongo Juntaren oniritzia behar du prozesuak aurrera egiteko, baina bi instituzio horiek fermuki ukatzen dute eskualdearen arabartasuna, eta ez daude prest horren aldeko pausoak emateko. Hain zuzen ere, atzoko adierazpenetan, Torres ministroak zehaztu zuen galdeketak, «posible» izanagatik, aurretik indarreko legediak eskatzen dituen urrats guztiak ematea eskatuko lukeela. Hain zuzen ere, Burgosko Diputazioaren eta Gaztela eta Leongo Juntaren aldeko txostenak dira indarreko legediak eskatzen dituen bi urrats.
Gaztela eta Leongo sozialisten idazkari nagusiaren jarrerak argi utzi du bi urrats horiek ez direla aurki beteko, erkidego horretako alderdiak, izan gobernukoak (PP eta Vox) nahiz oposiziokoak (PSOE) Trebiñuk Gaztela eta Leon uztearen aurkakoak baitira. Juridikoki «posible» dena, hortaz, faktikoki ezinezkoa da egun, Torres ministroaren adierazpenak gorabehera. Martinezek Torresen oso bestelako jarrera erakutsi zuen: kazetariek ministroaren adierazpenei buruz galde egin ziotenean, «Ezetz esango zuen, ezta?» esan zuen, txantxa moldean, galdeketa «juridikoki posible» ote den inguruko itaunari erreferentzia eginez.
