Inguratzen duen lur emankorraren mozkinekin platerak sortzea zen Gexine Tikoipek zuen desafioa (Amendüze-Unaso, 1990). 2016an abiatu zuen Gozo Gose abentura, Amendüzeko apairu egileak. Xedea du bertakoak diren eta biologikoak diren produktuak kozinatzea, jendearekin harremana atxikiz. Ez da platerak prestatzearen zale handia; pintxoak xeheki prestatzea nahiago du. Hamargarren urteurrena ospatzeko, egun berezia antolatu du igandean, Amendüze-Unasoko besta gelan, 11:00etatik goiti.
2016an sortu zenuen Gozo Gose janari enpresa. Janari prestatzaile zara, baina alta, ez zen zure berezko bokazioa.
Ikasketak Bordelen egin nituen, segurtasun eta ingurumen arloetan. Horren ondotik, Euskal Herrira sartu nintzen, eta ostalaritzaren munduan murgildu nintzen zerbitzari eta sukaldari gisa, hots, ikasi nuenarekin ez zuen deus ikustekorik. Bost urtez horretan formatu nintzen, eta erabaki nuen nire kontu hasiko nintzela, janari prestatzaile gisa.
Eta zerk eman zizun janari prestatzaile izateko gogoa?
Laborari alaba naiz, eta nire burasoak lanean ari izan dira arlo biologikoan eta Idoki sor-markarekin. Ongi jatea biziki inportantea izan zaigu betidanik. Niretzat inportantea baitzen ongi jatea, eta ostalaritza maite bainuen, janari prestatzaile gisa instalatu nintzen. Bertako mozkinekin lan egiteko instalatu nintzen; gainera, iruditzen zitzaidan horrelako eskaintzarik ez zela gure inguruan. Lehenik, Unasoko Herriko Etxeko lokal ttiki batean hasi nintzen. Bi urtez han egon nintzen, eta zinez bazen hasteko lokal bat. Ez zen batere egokia horrelako sukaldaritza egiteko. Ondotik, Donapaleura joan nintzen, eta jatetxe ttipi bat ireki nuen.
Eta ondotik COVID-19aren pandemia izan zen.
Ostatu ttipia bi urtez ukan nuen, eta artean pandemia jin zen, bai. Horren ondorioz, ostalarioi neurri berezi batzuk eman zitzaizkigun, bereziki mahaien arteko distantziari lotuta. Bi metro eman behar ziren bi mahairen artean, baina nire ostatua sobera ttipia zen horretarako. Beraz, jatetxea hestea erabaki nuen. Baina janari prestatzaile gisa segitu nuen, enpresa batzuentzat bazkariak prestatuz eta abar. Egoera bortitza izan zen, baina halere xantza ukan nuen beste manera batez lana segitu ahal izan nuelako. Nire lana egokitzen lortu nuen. Horren ondotik, laborategi bat ireki nuen Amendüzen, burasoen etxaldean.
Zergatik bereziki bertako mozkinekin? Gertatu zitzaizun produktu ez hain onekin lan egiten zuten jatetxeetan lan egitea?
Elikadura gure osasunaren oinarria da. Ezin dut produktu txarrekin lan egin. Eta bai, jatetxeetan bada denetarik. Jatetxeen arabera, baina ostatu gero eta gehiagok kasu ematen dute orain. Garai hartan, gutiagok. Niretzat garrantzitsua da, beste batzuentzat ez hainbeste, eta hala da. Lan egiten dut nire inguruan diren laborantza biologikoko baratzezainekin. Herrian badut bat, eta auzo herrietan ere baditut beste batzuk.
«Estimatzen dut jendeak badakiela Gozo Gosen badirela produktu onak, eta bezeroak produktu onak kontsumitu nahi baditu badakiela nirekin ez dela tronpatuko»
Bertakoak eta biologikoak diren mozkinekin lan egiteak bezeroarekiko gardentasuna sortzen du, ezta?
Horretarako, preseski, ez naiz lerro horretatik ateratzen. Estimatzen dut jendeak badakiela Gozo Gosen badirela produktu onak, eta bezeroak produktu onak kontsumitu nahi baditu badakiela nirekin ez dela tronpatuko.
Pintxoak dira zure berezitasunak. Zergatik pintxoak?
Atzematen dut pintxoa bezalako gauza ttipi batean gauza anitz nahasten direla. Biziki interesgarria egiten zait. Gainera, errazagoa da barietate handia egitea pintxoetan, eta ez hainbeste plateretan. Plateretan beti klasikotasunean egoten gara; aldiz, pintxo batean, kodeetatik ateratzen ahal da pixka bat. Jendeak ere gustu desberdinak deskubri ditzake, beldur gutiagorekin. Niri gustatzen zait, eta biziki interesgarria da, nahiz eta lan gehiago den. Lan handiagoa da, baina ez baitezpada zailagoa, gauza ttipiak direlako, eta xehekiago lan egin behar delako. Nahiago dut 10.000 pintxo egitea, ehun plater berdin egitea baino. Ehun lasagna egiteak aspertzen nau, baina ez mila pintxo egiteak.
Sukalde batean sukaldari zarelarik bezeroarekin harremana ezberdina da janari prestatzaile zarenean baino, ezta?
Sukalde batean sukaldariak ez du harreman handirik bezeroekin. Apairu egile lanean bada harreman gehiago, zeren eta nik egiten baitiet harrera bezeroei, telefonoan edo fisikoki, eta haientzat kozinatzen baitut zuzenean. Harreman hori maite dut. Ostalaritzan lan egin nuelarik, justuki, maite nuen zerbitzatzea jendearekin baitzen harremana.
Hamar urteko ibilbidea du Gozo Gosek. Nolako bilana eginen zenuke?
Erranen nuke urteekin jendearen konfiantza lortu dudala, gero eta jende gehiagok ezagutzen nauela egiten dudanarentzat, kalitatezko produktuak lantzen dituen sukaldari horrentzat. Pintxoen berezitasunak pentsatzen dut ekarri didala ikusgarritasuna, ez garelako anitz pintxoetan berezituak. Biziki kontent naiz jendea heldu delako niregana produktu onak jan nahi dituelako. Eta espero dut urteekin pintxoena demokratizatuko dela. Egia erran, hamar urte etapa inportantea da, eta nahi ditut eskertu besta giroan segitu nauten jende guziak, eta hemendik aitzina segituko nauen jende guztia. Horiei denei proposatzen diet nirekin besta egitera etortzea, igande honetan.
