Albistea entzun

Europar Kontseiluaren urteko azken bilera

Euroaren erreforma, paretaren aurka

Banku batasuna eta erreskate funtsaren moldaketa lehenetsi dituzte estatu kideek, Junckerren proposamenik berritzaileenak baztertuta
Angela Merkel Emmanuel Macronengana hurbiltzen, herenegun, Europar Kontseiluko sarreran.
Angela Merkel Emmanuel Macronengana hurbiltzen, herenegun, Europar Kontseiluko sarreran. STEPHANIE LECOCQ / EFE Tamaina handiagoan ikusi

Ivan Santamaria -

2017ko abenduak 16

Euroaren etorkizuna definitzeko goi bilera izan behar zuen atzokoak. Behintzat, ekonomia eta diru batasunean sakontzeko dagoen gogoa neurtu behar zuen, eta argi geratu da ez dagoela oraingoz grina berezirik esperimentu berritzaileetan sartzeko. Banku batasuna behingoagatik amaitzeari lehentasuna eman diote estatu kideek, eta egungo erreskate funtsa Europako Diru Funts batekin ordezkatzeko prest daude, betiere bere tamaina, egitura eta erabakiak hartzeko sistema aldatzen ez badira.

Ez Europarako Finantza superministrorik, ez eurogunerako aurrekonturik edota egon daitezkeen krisien efektuak arintzeko finantzaketa tresna partekaturik, ezta hazkunde eta egonkortasun ituneko arauak sinplifikatzeko moldaketarik ere. Ez dago behar besteko adostasunik horiekin aurrera egiteko, eta, oraingoz, gordeta jarraitu beharko dute.

Espero zitekeen erantzuna. Joan den astean Europako Batzordeak euroa erreformatzeko proposamenak jakinarazi zituen; ez zuen aparteko harrera berorik sortu. Atzoko goi bilera prestatzeko egin zen eurotaldean dagoeneko ikusi zen Junckerren bide orriari babesa faltako zitzaiola.

Emmanuel Macronen garaipenaren ondorioz Europari astindu bat emango zitzaion ideiari buruz asko idatzi da. Europako antolakuntzaren errealitatea egoskorra da, ordea. Lubakiak krisiaren garaian zeuden tokian daude oraindik ere. Europa iparraldeko herrialdeek batasun ekonomikoan sakontzeari buruz duten ideiak ez du zerikusirik Frantziak eta periferiako herrialdeek dutenarekin.

Alemaniak, Herbehereek, Austriak eta Finlandiak —hartzekodunen blokeak, azken finean— ez du aukerarik ikusten gainerako herrialdeekin arriskuak partekatzeko. Edozein diru transferentzia anatema da, ez bada trukean baldintza makroekonomiko gogorrak ezarrita, erreskateekin gertatu den bezala.

«Ez dut beharrezko ikusten krisien aurkako euroguneko diru funts handi bat, baizik eta hemeretzi funts txikiagoak», laburbildu zuen Mark Rutte Herbehereetako lehen ministro eta jarrera horren defendatzailerik handienak. Hau da, herrialde bakoitzari dagokio gerta daitezkeen krisietarako baliabideak prestatzea, eta, halakorik ezean, erreskateen atea baino ez zaio geratuko.

Macronek eurogunerako aurrekontu «esanguratsu» bat sortzea defendatu izan du. Hain urruti jo gabe, batzordeak zenbait finantzaketa tresna proposatu ditu, halako funtzioak betetzeko. Antzeko espiritua dute. Aurreko krisian gertatu ez den bezala, Europan hurrengo krisiari erantzuteko bitarteko ekonomikoak prest izatea. Diru komun gehiago jartzeari eta Bruselaren esku uzteari ezezko borobila eman diote Alemaniak eta haren aliatuek. Are gehiago, exijitzen dute egungo arauak gogortzeko eta batasuneko funtsak jasotzearen truke urtero batzordeak proposatzen dituen erreforma gomendioak betetzeko.

Banku batasuna, hasteko

Arriskuak elkarrekin hartzeko fobiaren adibidea banku batasuna da. Jatorriko diseinuaren arabera, hiru hanka behar zituen: ikuskaritza bateratua, bankuen krisiei erantzuteko prozedura arautua, eta gordailuak babesteko sistema komuna. Egun, lehen biak martxan daude, baina ezinezkoa da hirugarrena aurrera ateratzea.

Gaur egun, herrialde bakoitzak du bere herrialdeko bankuen gordailuak bermatzeko ardura, eta horrek lotura maltzurra sortzen du finantza publikoen eta banku krisien artean, Irlandan eta Espainian gertatu zen gisara. Alemaniak, Herbehereak eta beste herrialde batzuk ez daude prest gordailuak babesteko sistema bateratu bat onartzeko. Aurretik, banku arriskua murrizteko neurri gehiago exijitzen dituzte. Horien artean, balantzean dagoen zor subiranoaren trukeko diru erreserba gehiago exijitzea, eta Parisen, Erroman eta Madrilen ez zaie gustatzen ideia hori, bankuak direlako zor publikoaren erosle nagusiak, eta baldintza gogorragoek finantza entitateen inbertsioa uxatuko duten beldur dira.

Martxorako eta ekainerako euroari buruzko goi bilerak aurreikusi dituzte. Akordio bat lortzea izango da eurotaldearen xede nagusia datorren urte erdian. Pareta jo du Macronek, baina ez du etsi nahi. Martxorako bileran luzera begirako eztabaida nahi du. Besteek gauza bera nahi duten beste kontu bat da, ordea.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna

Albiste gehiago

George Floyden anaia Terrence Floyd, New Yorken bere anaia omentzeko asmoz egindako ekitaldi batean. ©JUSTIN LANE / EFE

Floydi lepoa estutu zion poliziaren aurkako epaiketa hasiko dute bihar

Julen Aperribai

Bigarren graduko erailketa eta giza hilketa egozten dizkio fiskaltzak. Oihartzun mediatiko handia eragin du epaiketak, eta segurtasun neurriak gogortu dituzte Minnesotan, protesten beldurrez

 ©BERRIA

«Eskuineko mugimenduekin lotuta dago ebanjelismoa»

Cecilia Valdez

Goldsteinek mendekostistak eta neomendekostistak ikertu ditu, eta ondorioztatu azken urteetan pisu handia bereganatu dutela Latinoamerikako eta AEBetako politikan.
Carles Puigdemont Kataluniako presidentea suplikatorioaren auziari buruko azalpenak ematen, iragan otsailaren 24an, Europako Parlamentuan. ©OLIVIER HOSLET / EFE

Puigdemont: «Belgikan geratuko naiz»

Julen Aperribai

Europako Parlamentuak etziko osoko bilkuran immunitatea kentzearen alde bozkatuko balu ere, azken erabakia Belgikako Justiziak hartu beharko lukeela azaldu du, Die Presse egunkariari emandako elkarrizketa batean. Suplikatorioaren auzia Europako Justizia Auzitegiraino eramateko prest daudela dio.

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.