HITZ ETZANAK

Imitatuz

Andoni Egaña -

2019ko urtarrilak 2
Imitazioa efektiboa izaten da beti. Neurri bateraino. Nork ez du umetan herriko herrena imitatu? Eta auzoko hitz-totela; eta modu berezian hitz egiten zuen telebista izar hura; eta txapelari hona eta hara eragiten zion aitona... Ikasketa prozesuan garrantzitsua da imitazioa, eta grazia egiten ere badaki. Baina bere baitan agortzen den efektua da imitazioarena. Haurra ere jabetzen da horretaz, eta ez du bizitza imitatuz ematen.

Giza taldeak tematiagoak gara, eta, ondorioz, arriskutsuagoak. Urtezahar gauerdiko hamabi kanpaikadekin hamabina mahats ale irenstearena ere imitazioz sortutako zerbait omen da. Alemania eta Frantziatik bereganatu omen zuten orain ehun urte pasatxo espainiar burgesek mahatsena. Herritar xehe batzuk haien handiki izaeraz trufatzeko hasi ziren, imitazioz, mahatsak irensten. Burlaizez buruturiko jolas hartaz bapo baliatu zen, ordea, norbait. Mahats produkzioa gehiegizkoa izan zen urte batean erabat hedatu zuten jolasa...

Herri xeheari ahaztu egin zitzaion zeri eta nori egiten zion burla. Imitazio jolasa ohitura bihurtu zen. Eta ohitura, ohitura zahar. Eta bi hitz horiek elkartzen direnean segidan datozenak errespetua, begirunea... izaten dira. Hasierako asmoen kontrako zerbait, hain juxtu.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna