Amets bat dut

Igor Zaballa - Euskara irakaslea

2020ko urriak 17

Laquan McDonald, Freddie Gray eta George Floyd dira, hurrenez hurren, Chicagon (2014/10/20), Baltimoren (2015/04/12) eta Minneapolisen (2020/05/25) AEBetako poliziak erabateko zigorgabetasunarekin azken urte honetan erail dituen herritar beltzen izen-deiturak.

Hilketen irudi lazgarri haiek oilo ipurdia jarri ziguten geure burua supremazistatzat ez dugunoi, eta, bidenabar, gogorarazi ziguten oraindik ere indarrean dela Martin Luther Kingek 1963an Washingtonen For Jobs and Freedom martxaren amaieran 250.000 lagunen aurrean lau haizeetara egin zuen aldarri historiko hura: «I have a dream».

Hamarkada berean isiotu zen herri hau euskaratik eraikitzeko grina, eta, horren haritik, gau-eskolak eta gerora euskaltegiak sortu ziren. Harrezkeroztik Aturritik Ebroraino egindako bidea ez da nolanahikoa izan, irakasleon jarduna nahiko baldintzaturik egon baita zein administrazioren pean egokitu zaigun lan egitea. Fruituak, bestalde, begien bistakoak dira; izan ere, 40.000 ikasle inguru matrikulatzen dira urtero zazpi herrialdeetako euskaltegietan. Edozelan ere, nago euskalduntze-sektoreko profesional gehientsuenok bete gabeko ametsak ditugula.

Nik amets egiten dut ikasleak euskaldun eta ez agiridun bihurtzea xede izango duen euskaltegi sare batekin. Pozez hartzen dut ikasleak B1, B2, C1… dena delako agiriaz jabetzen direnean, baina, gisa berean, atsekabea sentitzen dut euskaltegiko atetik irten eta berehala ikaskideekin erdara hutsean ikusten ditudanean, euskara lantzen elkarrekin ordu askoan egonda ere. Zertan ez gara asmatzen ari oraingo euskalduntze-ereduan?

Amets egiten dut guztizko doakotasuna bermatuko duen ikaste-prozesu batekin, hasi eta bukatu arteko ibilbide osoa debaldekoa izango dena, inolako dirurik aurreratu beharrik gabe eta inolako agiririk lortzeko premia barik. Ez al du euskara ikasteko eskubiderik sosik ez duen herritarrak? Zer balioesten du egungo diru-laguntza sistemak? Titulu akademikoa eskuratzea? Zertara bideratzen ari gara ikasleak?

Amets egiten dut urtero ez entzutearekin euskara irakastea gogoko duen enegarren irakasleak euskaltegia utziko duela ikastetxe edo institutu batera joateko, lan-baldintza duinak lortze aldera. Prekaritateak milaka aurpegi ditu: bat euskaltegien sektorean dago. Noiz aterako ote du Eusko Jaurlaritzak, esate baterako, tiradera barru-barruan aspalditik gorderik duen helduen euskalduntzea arautzeko proposamena?

Amets egiten dut euskaltegien geroa auzitan jarriko ez duten erakundeekin. Batzuek zalantzazko etorkizuna omen dute, udalentzat garestiak omen direlako; beste batzuek, berriz, garaian garaiko finantzaketa-proposamenaren zain egon behar dute, hurrengo ikasturtean ekonomikoki bideragarriak izango diren jakiteko. Noiz baztertuko ote dute administrazioek euskaltegien etorkizuna erabakitzeko irizpide ekonomiko hutsa? Honezkero, euskaltegien lana zokoratzeko adinako kale-erabilera al du euskarak?

Amets bat, behintzat, bete egin zait. Beti sinetsi dut elkarlanean eta, zorionez, Euskaraldia dugu berorren adibiderik adierazgarriena. Ziur naiz bigarren edizioan ere berriro frogatuko dela herritarrak eta erakundeak eskutik helduta joatea ezinbestekoa dela herri gisa ditugun erronkei arrakastaz heltzeko. Edozelan ere, ariketa masiboaren mozkorraldiak ihes egiten didanean, jarraitu egingo dut pentsatzen nola zabaldu dezakedan nire mezua egunkari honetako irakurleez harago, zer bide ditudan lankideek, sindikatuek, agintariek eta, oro har, herritarrek, nire ametsekin bat egiteko, eta nola konbentzi ditzakedan euskararen eragileak oro Google Calendar egutegian hitzordu bat lot dezaten, euskalduntzearen egoeraren korapiloa behin betiko askatzeko.

Bien bitartean, zilegi bekit ametsetan jarraitzea!

Goizeko buletina

BERRIAren papereko edizioaren gai nagusiak biltzen ditu egunero (astelehenetan salbu). Goizean goiz iristen da zure posta elektronikora.

Albiste gehiago

Debatea

Debatea

Kirmen Uribe

Trumpen eta Bidenen arteko lehiari begira jarri da Kirmen Uribe ere, aste honetako New Yorkeko munduak podcast-ean.

 ©Malen Amenabar Larrañaga / Txakur Gorria
Itziar-Ondarroa
Hamabostaldia Mexikon

Hamabostaldia Mexikon

Kirmen Uribe

Berezko dudan baikortasun, ezen ez xalotasun, honek traizionatu egiten nau batzuetan. Gaztetan maite nuen Emil Cioran-en ezkortasun beltza, baina orain, zer esango dizuet, nahiago dut Bertrand Russell-en inkonformismo bizizalea. Uste genuen abuztuaren bukaeran gauzak hobeto egongo zirela Covid-aren kontuarekin, Europa eta Estatu Batuen arteko mugak zabalduko zituztela eta ez genuela arazorik izango New Yorkera itzultzeko. Baina ez da izan horrela.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna