BIRA

Kritika

Onintza Enbeita -

2019ko uztailak 11
Inguruan barre egiteko kultura kontsumitzeko ohitura hedatu zaidala iruditzen zait. Jendeak barre egin nahi du bertso saioetan. Asko ez dira txapelketako saioetara joaten serioegiak direlako. Nahiago dute bertso afarietara joan; baina gero bertsolariak ez badira jendearekin pasatzen, ez dute ondo pasatzen. Antzerkirako sarrerak erosi orduko, ziur jakin behar izaten dute barre egingo dutela, bestela jai-jai! Musikan ez dute arriskatzen: tabernetan jartzen dutena. Bizitza berez ere gogorra dela esaten didate filmak ikusten negar egiteko.

Eta nik ezin dut ulertu zergatik derrigorrez egin behar dugun barre kultura kontsumitzen dugunean. Batetik, ez dut uste jendeari barrea eragiten dion guztia barregarria denik, eta, bestetik, arteak eta kulturak egoera politikoaren alde eta kontra egiteko balio dute. Literatura klasikoari erreparatuta, adibidez, kritika sozialez betetako obrak daude, eta, orain, guk, barre baino ez dugu egin nahi.

Pozik ateratzen naiz barre eragiten didan zerbait ikustetik, baina negar egiteak ere balio dit. Zer esanik ez, haserretzen banaiz, seinale ona izaten da, eta zer pentsatua ematen didaten gauzek bete egiten naute. Edozer zalantzan jartzeko eta kritika sozial zein politikorako klabeak ematen dituenean, askoz ere ederragoa da sorkuntza.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna