Albistea entzun

Literatura. 'Hadji-Murat'

Historiaren paisaia

Idazlea: Lev Tolstoi. Itzultzailea: Josu Zabaleta. Argitaletxea: Meettok.

Joannes Jauregi -

2018ko otsailak 25

Idazle ezin kanonikoago baten bazterreko lan bat ekarri digu Meettokek oraingoan, Josu Zabaletaren itzulpenean. Kanonikoetan kanoniko baitugu Lev Tolstoi idazlea; Hadji-Murat hau, berriz, bizitzaren hondar aldera idatzi eta hil ostean argitaratua, oin ohar bat baizik ez da haren obra osoan, non, besteak beste, Gerra eta Bakea eta Anna Karenina eleberrien itzalpean geratzen den. Nobela xumea dugu, berrehun orri ingurukoa doi, eta, hargatik ere, zenbait kritikarik biziki estimatua: kasurako, itzultzaileak Harold Bloomen gorazarre hitzak ekartzen ditu hitzaurrera, zeina, bide batez esanda, oso argigarria baita, nobelaren nondik norakoen berri izateko.

Izan ere, Hadji-Murat eleberri historikotzat har dezakegu funtsean, Tolstoik bertan kontatzen dituenak XIX. mendeko gertaera historikoak baitira, Errusiak Kaukaso iparraldea konkistatzeko gerretakoak. Hala, Errusiaren aurkako erresistentziako pertsonaia historiko garrantzitsua dugu Hadji-Murat, eleberriko protagonista. Hasieran, protagonista errusiarren aldera pasatzen da, eta hortik aurrerakoak biltzen ditu nobelak.

Narratzaile anonimo batek kontatzen digu Hadji-Muraten istorioa: hasieran, soro batean lapa belar zapaldu baina bizi bat ikusitakoan, narratzaileari gogora etortzen zaio Hadji-Muraten istorioa, eta kontatzeari ekiten dio. Kontakizun horrek nobela osoa hartzen du, eta, amaitzen denean, narratzaileak berriz ere hasierara jotzen du, lapa belar zapaldua aipatuz; hala, gure protagonistaren istorioa zapaldutako lore horretan bilduta geratzen da, protagonistaren beraren metafora gisa.

Istorioari berari dagokionez, esan beharra dago kutsu historikoa kontaeran ere igartzen zaiola nobelari. Izan ere, Tolstoik paisaia bat deskribatuko balu bezala idazten du, jada hor dagoena, historia bera, ahalik eta fidel eta osoen papereratu nahian bezala. Fikzio guztiz koherente bat osatu baino gehiago, Tolstoik errealitate baten argazkiak egiten dituela dirudi; kapitulu bakoitzean, eszena bereizi bat kontatzen du, eta sarritan ez da ageri-agerikoa zein den eszena baten eta hurrengoaren arteko lotura. Argumentua saltoka doa, eta jauzi horietan ekintza batzuk isildu egiten dira; Tolstoik maisuki erabiltzen ditu isilune horiek, batik bat bukaeran.

Halaber, narrazioa argazki-eszenen bidez osatzeko teknika horrekin, Tolstoik digresioak oso era dotorean txertatzen ditu. Esaterako, kapitulu batean Nikolas I.a tsarra agertzen zaigu —aski karikaturizatuta agertu ere—, Hadji Muraten istorioarekin zuzeneko loturarik izan ez arren. Hor, ikus daiteke Tolstoik bestelako helburuak ere badituela: zeharkako kritika sozial bat, adibidez.

Hala, batzuetan inpresioa ematen du bestelako helburu horiek gaina hartzen diotela narrazioari, eta horren ondorioz kontakizuna ilundu egiten dela. Ziur aski, Tolstoik nahita egingo zuen hori, nobela hau idatzi zuenerako kristautasunera bihurtua baitzen, noble gisa zegozkion pribilegioei uko egina eta nekazari bizimoduan murgildua. Halere, uste dut ezaugarri horrek enbarazu egiten diola gaur egungo irakurleari.

Halatan, Tolstoiren bertuteak bertute, ezin esan daiteke Hadji-Murat eleberria aise gozatzekoa denik, gaur egungo irakurlearen ikuspegitik behintzat. Edonola ere, narratzaile bikain baten teknikaren erakusgarri paregabea da, zalantzarik gabe.

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna

Albiste gehiago

Iñaki Aldekoa eta Patri Urkizu, atzoko hitzaldian ©Marisol Ramirez/ Foku

Bernart Etxepare bere testuinguruan

Amaia Igartua Aristondo

‘Linguae Vasconum Primitiae’ idatzi zen garaia nolakoa zen xehatu dute Patri Urkizu eta Iñaki Aldekoa adituek. Etxepare errenazimenturako trantsizioan bizi izan zen arren, haren aurreko paradigma jarraitzen du

 ©JAGOBA MANTEROLA / @FOKU

Gatazkari buruz, norberetik igarota

Ane Eslava

Mikel Antzak 'Arroz urez' liburua aurkeztu du, Txalaparta etxearekin. Euskal gatazkaren inguruko kontakizun pertsonal bat da, Burgosko Prozesua atze-oihalean jarrita

 ©GUILLAUME FAUVEAU / GUILLAUME FAUVEAU

Bere bidea hartuta, etiketetatik kanpo

Ane Eslava

Eneritz Furyakek bigarren lan luzea publikatu du, 'Emadan'. Besteak beste, bere ideiak defendatzen dituenari sortzen zaizkion zailtasunak eta talkak ditu hizpide. Bihar Donostian joko du

 ©RAUL BOGAJO / @FOKU

Deseraikitzea horman

Aitor Biain

Gasteizko Artiumek Daniel Llariaren lanekin abiatu du museoko funtsa osatzen duten piezei ikusgarritasuna emateko erakusketa ziklo berria

Astekaria

Asteko gai hautatuekin osatutako albiste buletina. Astelehenero, ezinbesteko erreportajeak, elkarrizketak, iritziak eta kronikak zure posta elektronikoan.

Izan zaitez BERRIAlaguna

BERRIAlagunei esker eskaintzen dugu balioz osatutako informazioa. Egizu ekarpena gure eginkizunarekin segi dezagun.

Izan zaitez BERRIAlaguna