HITZ ETZANAK

Gasolindegian

Andoni Egaña -

2018ko martxoak 27
Ernegatu egiten ninduen hasieran. Ohitu naiz. Gasolindegira joan eta zure autoari gasolina zeuk bota beharra amorragarri zitzaidan. Esku baldarrekoa naiz eta behin baino gehiagotan erregai laprastadaren bat isuri izan dut galtza-barrenetan. Baina baldarra izateko eskubidea behintzat ez digu inork ukatuko. Pipertuta ordaintzera joan eta bertako langileari inoiz esan izan nion: «Esaiozu zure jefeari horrela dirua egiteak ez duela meriturik!».

Gasolindegi batean atxilotu dute Carles Puigdemont. Ez da aurreikus zitekeen lekurik epikoena. Parlamenturen batean, mugaren bat zeharkatzean, Giza Eskubideen babeserako eraikinen batean... gertatzea espero zitekeen. Baina Espainiak —eta Europak ere hor nonbait— galdu du guztiz begirunearen neurria. Etika ez ezik estetika ere ez dute errespetatzen.

Den-dena auto den garaiotan, gasolina zerbitzatzea ere norbere esku uzten duten sasoi honetan, argi utzi digute zein auto dagoen galarazia: autodeterminazioa. Eskulana zeuk egin, baina pentsatu eta erabaki guk. Eta adierazgarriena da Alemaniako gasolindegi batean gertatuaren ondoren, prozesu osoan ez bezala, kataluniar askoren haserreak bide bortitzak hartu zituela igandean Bartzelonan. Sumina eta gasolina. Arriskua...

Irakurle agurgarria:

Honaino iritsi zarenez, eskaera bat egin nahi dizugu: irakurtzen ari zaren edukia eta egunkaria babestea, konpromiso ekonomikoa hartuz. Publizitatea eta erakundeen diru-laguntzak ez dira nahikoa BERRIAren etorkizuna bermatzeko. Sarean eskaintzen dizugun edukia irakurtzen duzuen milaka irakurleek proiektuari ekarpena eginda, urrutira iritsiko ginateke.

Kazetaritza libre, ireki eta independentea egin nahi dugu euskaldunontzat. Euskaraz informatzea delako gure eginkizuna, eta zure eskubidea.Lagun gaitzazu bide horretan. Idatzi gurekin etorkizuna. Geroa zugan.

Martxelo Otamendi
BERRIAko zuzendaria

Izan zaitez BERRIAlaguna