Goxoa jatekoa eta goxoa esatekoa. Mende erdiko jarduna eta bikaintasuna. Ofizio guztietan da zaila halako lorpen bat erdiestea, baina are gehiago sukaldaritzan. Pedro Subijanak eta Akelarre haren jatetxeak lortu dute, eta lortutakoaren pareko aintzatespena merezi zuen horrek. Jateko goxoak janez eta hitz goxoak esanez omendu dute bart Basque Culinary Centerren, Mahaia kolektiboko sukaldariek prestatutako oturuntza fin eta dotorearekin. Behinola maisu eta erreferente izan dutenari omenaldia egiteko modu egokiagorik, nekez.
BCCren Mantala egitasmoaren barruan ari diren sukaldariak dira Mahaia kolektibokoak. Han izan dira, besteak beste, Aitor Arregi (Elkano), Igor Arregi eta Lidia Olaizola (Kaia), Pili Manterola (Iribar), Dani Lopez (Kokotxa), Roberto Ruiz (Hika), Juan Carlos Caro (Zelai Txiki), Jon Ayala (Laia), Enrique Fleischmann (Txoko), Iñigo Lavado (Itzuli), Gorka Txapartegi (Alameda), Javi Rivero eta Gorka Rico (Ama), eta Aizpea Oihaneder (El señor de los Bosques). Horien lantaldeek eta Basque Culinary Centerreko ikasleek eskaini dute afaria. Okasiorako sortutako menu berezia: sardina zaharra eta kalabaza; dilista krema, hirugiharra eta izkirak; porrusalda eta itsas trikuaren mamia; lanpua, piperrak eta tipula; karabineroa, azalorea eta kabiarra; bakailao brandada; legatza, kokotxa eta mole beltza; usoa royal erara; eta sagarra. Hori guztia Basque Wine zigiludun ardoek zipriztinduta.
Julen Telleria esataria aurkezle lanetan. Joxe Mari Aizega BCCko zuzendaria anfitrioi. «Errekonozimendua eta esker ona, errespetua eta omenaldia: horixe da afari hau. Ezer gutxi nekiela iritsi nintzen ni gastronomiaren mundu honetara, eta Subijanaren gisako sukaldariek katigatu ninduten. Haren pasioa nabarmenduko nuke, eta une oro hobetzeko duen jarrera hori; kaskarkeria ez onartzeko jarrera hori», nabarmendu du. Enrique Fleischmann mexikarrak hartu du hitza sukaldarien artean. Urte askoan izan zen Akelarre jatetxeko sukaldariburua. «Subijanak eta bere familiak egin zidaten harrera eta eman zidaten babesa Euskal Herrira iritsi nintzenean. Benetan eskertuta nago. Nik ere horixe nabarmenduko nuke: beti jartzen duela zalantzan egiten duena, eta hobetu litekeela pentsatu». Aitor Arregik oroigarri bat eman dio Subijanari: Ofizioa eta artea izeneko egurrezko eskultura bat, Juan Gorritirena. «Sarako eliza erre zenean, bertako egurrak berreskuratu zituen eta eskultura multzo bat osatu. Hau da haietako bat, eta horixe adierazten du: arte bihurtu duzula zure ofizioa».
Garazi Egiguren dantzariak aurreskua dantzatu dio, eta Subijanak hartu du hitza: «Ezerosoa da hau niretzat, baina harro egoteko modukoa ere bai. Horixe izan baita nire zortea: lankideek maitatzea. Eta argi utziko dizuet: ez daukat erretiroa hartzeko batere asmorik. Beste berrehun urte dauzkat gutxienez hobetzen segitzeko».
Donostiako Orfeoiaren ezusteko kontzertu batekin amaitu da afalaurreko ekitaldia: Festara, Maitia nun zira, Urepeleko artzaina, Baldorba eta Txanton Piperri abestiak kantatu dituzte. Akelarre goxo baten hasiera.
