Milagros Mumenthaler argentinarraren lan berria, Las corrientes, Filmin plataformara iritsi da. Torontoko Zinemaldian mundu mailako estreinaldia izan zuen filmak, eta iazko Donostia Zinemaldiko Sail Ofizialean ere arreta berezia piztu zuen.
Identitatearen inguruko zalantzak, amatasuna, ihes egiteko bulkada eta itxuraz egonkorra den bizitza baten atzean ezkutatzen diren gatazkak ditu ardatz. Mumenthalerrek barne-bidaia intimo eta konplexua proposatzen du, emozioen eta sentsazioen bidez garatzen dena. Arreta jarri eta istorioaren geruza desberdinetan murgiltzea eskatzen duen lana da.
Istorioaren erdigunean Lina dago, Argentinako diseinatzaile arrakastatsua. Suitzan bere ibilbide profesionalaren aitortza garrantzitsua jasoko du, baina gertakari batek bere bizitzaren norabidea hautsiko du. Buenos Airesera itzultzean ezkutuan zeramatzan kontraesanak azaleratuko dira.
Mumenthalerrek ez du egoera nagusia azaltzeko bide errazik aukeratzen. Ez dago erantzun argirik, ezta ikusleak gertatzen dena ulertzeko jarraibiderik ere. Informazioa pixkanaka ematen du, isiluneen, keinu txikien eta egoera iradokitzaileen bitartez.
Filmaren erritmo pausatuak eta azalpenen faltak pazientzia eska diezaiokete ikusleari. Ez da trama klasiko baten bidez harrapatzen duen lana, ezta amaieran galdera guztiak argitzen dituena ere. Bere erritmoan murgiltzea eta ziurgabetasuna onartzea ezinbestekoa da proposamenaz gozatzeko.
Deigarria da filmaren tratamendu bisuala. Argazkiak edertasun handiko irudi zainduak eskaintzen ditu, baina edertasun horren azpian nolabaiteko ezinegona sumatzen da. Muntaketak, berriz, ohiko narrazioaren jarraitutasuna hautsi eta Linaren egoera emozionalarekin bat datorren desoreka sortzen du. Ura da obraren ikur nagusia. Haren bidez agertzen dira Linak adierazi ezin dituen beldurrak, desioak eta iraganeko zauriak.
Isabel Aime Gonzalez Solaren lana ere bereziki aipagarria da. Aktoreak oso baliabide gutxirekin lortzen du pertsonaiaren konplexutasuna transmititzea. Barruan daraman tentsioa eta emozioen kontrolerako egiten duen ahalegina modu sinesgarrian erakusten ditu.
Ez da ikusi eta berehala liluratzen duen film horietakoa, baina amaitzen denean irudiak, isiluneak eta erantzunik gabeko galderak oroimenean geratzen dira.